Niet alleen vrienden en collega's communiceren via LinkedIn. Ook- Balkenende, Obama en leden van het Koninklijk Huis doen het. Lukt het ons, moderne netwerkers als we zijn, virtueel de hand te schudden met de groten der aarde? We werpen eens een paar visjes uit. Wie hapt?

Netwerken is het toverwoord
LinkedIn is een sociaal netwerk voor professionals met wereldwijd zo'n 46 miljoen gebruikers. Anders dan bij sociale netwerksites als Hyves en Facebook draait het bij LinkedIn vooral om baantjes zoeken en netwerken. Dat kan gratis, maar dan moet u wel eerst een profiel aanmaken. Daarin zet u wie u bent, wat u doet, welke opleiding(en) u hebt gevolgd en waar u op dit moment mee bezig bent (zie stappenplan). Daarna kunt u contact leggen met andere LinkedInners en ze uitnodigen lid te worden van uw netwerkje. Het mooie is dat u uw contactenlijstje vervolgens zichtbaar kunt maken voor anderen. LinkedIn helpt om bij te blijven: u krijgt regelmatig updates over andere LinkedInners die u zou willen-moeten-kennen.
Hallo Bill Gates en Hillary Cinton...
Geen tijd om op onze lauweren te rusten, waar hebben we ook al weer gestudeerd en gewerkt? Weer springen profielen op ons scherm en met speels gemak versturen we uitnodigingen naar lang vergeten collega's, vrienden, hele en halve bekenden. Hoogtepunt wordt het dagelijkse inloggen; op zoek naar berichtjes van iedereen die we een LinkedIn-invitatie hebben gestuurd. In de krant lezen we dat Bill Gates de meest gezochte persoon op LinkedIn is. Hij heeft een saaie pagina met een pasfoto en twee doorkliklinks. Uitnodigingen accepteert hij niet. Dat wordt geen LinkedIn-vriendje. Hillary Clinton dan? Over virtueel netwerken gesproken: la Clinton heeft 500+ Connections. Het leuke van LinkedIn is dat je precies kunt aangeven met wat voor werkzaamheden of projecten je op dit moment mee bezig bent. Bij Clinton staat op het moment dat wij kijken, september 2009, dat ze presidentskandidaat is! Is zij niet minister van Buitenlandse Zaken van de VS? Kennelijk vergeet ze haar profiel te updaten of heeft het netwerk na een bliksementree weer verlaten. In ieder geval verzuimt ze in te gaan op onze uitnodiging om LinkedIn-vriendjes te worden.
Yes we can!
Over naar haar collega en bekendste LinkedInner ter wereld: Barack Obama. We tikken zijn naam in en tussen een rijtje nep-Obama's vinden we zijn profiel. Bij 'huidige baan' staat vermeld: President at United States of America. Informatie over actuele bezigheden vinden we helaas niet. Wat, o wat, doet deze man op LinkedIn? Een nieuwe baan zoeken? Oude klasgenootjes vinden? Dat wordt niet duidelijk. Het moet te maken hebben met het feit dat hij - bij zijn verkiezing tot president van het machtigste land ter wereld - bijkans ieder sociaal netwerk op internet actief gebruikte om zijn Yes we can onder de aandacht te brengen. Voor we er erg in hebben, klikken we op Add Obama to your network. Daarna wordt het muisstil. Geen Obama dus in ons contactenlijstje, de hoofdprijs in dit potje 'ceo-linking' zit er niet in.
Als dat Chuck Norris niet is
Gelukkig hebben wij intussen belangrijkere dingen aan ons hoofd. We vinden namelijk tot onze verrassing een aantal filmsterren op LinkedIn. Chuck Norris bijvoorbeeld. De ster, robuuste hoofdrolspeler in enkele markante vechtfilms, nevelt zich de laatste tijd in stilte. Maar op LinkedIn is hij present. Bij beroep lezen we Actor en als hobby noemt hij Riffles. Zo'n man wil je gewoon in je contactenlijstje! Een vreugdedansje kunnen we niet onderdrukken als we na een paar dagen het volgende mailtje in onze inbox vinden: Chuck Norris has accepted your invitation.
Wel Twitter, geen LinkedIn
Terug naar de politiek. Hoe zit het eigenlijk met onze eigen politici op LinkedIn? Beschouwen zij LinkedIn als een interessante gemeenschap om zich te presenteren? Denkend aan ambities en presenteren, tikken we al snel Wouter Bos in (die op moment van schrijven nog een actieve rol in de politiek had). We vinden een flinke bos Wouters, maar geen Wouter Bos. Rita Verdonk is er weer wel. Zij presenteert zich als Independent Political Organization Professional. Het doel van haar Trots op Nederland is de kloof tussen de burgers en de politiek kleiner te maken. Internet ziet zij kennelijk als instrument om dit te realiseren. Vandaar dat haar LinkedIn goed wordt bijgehouden.
JP
Ook de fractievoorzitter van regeringspartij PvdA neemt LinkedIn zichtbaar serieus, getuige het uitvoerige profiel dat Mariette Hamer heeft opgenomen. Actueel is ze niet, want we kunnen niet lezen waar ze op dit moment mee bezig is. Wel biedt ze een linkje naar haar weblog en daar staat wat ze van dag tot dag doet. We sturen haar een uitnodiging en voor we de computer goed en wel uitzetten, accepteert ze ons als een van haar Connections. Zo gaat dat dus, dat netwerken via LinkedIn: geen Obama, maar wel Mariette. U hoort ons niet klagen, maar hoe zit het eigenlijk met Jee-Pee? Ja, verdomd. Die is aanwezig op LinkedIn. Bij huidige functie vinden we: Prime Minister at Netherlands. Over actuele werkzaamheden komen we weinig te weten, maar zijn partij houdt de site verder goed bij. We nodigen hem natuurlijk ook uit en: hoera, hij accepteert! Eindelijk, nog een echte BN'er als LinkedInvriendje. Rechts naast het profiel van de premier vinden we trouwens een overzicht dat luistert naar de naam: Viewers of this profile also viewed. Daar treffen we verrassende bekenden. Maurits van Oranje bijvoorbeeld. Friso van Oranje doet mee en Mabel is er ook. Bernhard van Oranje gebruikt LinkedIn intensief en geeft een prachtig overzicht van actuele bezigheden die onder koninklijke handen zijn. Zo lezen we dat hij meedoet aan een race op Zandvoort, waar hij met zijn Ford Mustang FR 500 C een behoorlijke crash heeft meegemaakt. Vanwaar de LinkedIn-belangstelling van de Oranjes? Het zal er waarschijnlijk mee te maken hebben dat een aantal leden van het koningshuis al jaren actief is in de IT. Daar is het lidmaatschap van LinkedIn net zo vanzelfsprekend als een Blackberry en visitekaartje.
Raadsel
Tot zover onze poging om virtueel handen te schudden met Obama. Het is niet gelukt, maar van Balkenende kregen we een gulle hand, van Chuck Norris een stevige schouderklop en van Mariette een bemoedigende glimlach. Het was enerverend en tegelijk ook weer statisch en saai. Wat is LinkedIn eigenlijk? Kleurtjes, foto's en filmpjes zoals bij Hyves en Facebook ontbreken. Je kunt elkaar uitnodigen, een beetje e-mailen, elkaars contactenlijstje verrijken (doen we er ook iets mee?), een overzicht geven van actuele werkzaamheden (wat bijna niemand doet) en... dat is het wel zo'n beetje. Desondanks groeit LinkedIn ontstuimig. Het blijkt dat niet alleen u, ik en uw collega's het netwerk gebruiken, maar ook politici en anderen die over gebrek aan aandacht over het algemeen niet te klagen hebben. Waarom en waarvoor? Dat blijft een raadsel. Of kijken we nog met de verkeerde bril?
Personal branding
Laten we eens een ander exemplaar opzetten. Wie eens lekker wil bijchatten en online de bloemetjes wil buitenzetten, kan terecht op Hyves en MySpace en al die andere dingen die op Web 2.0 lijken. LinkedIn is meer het domein van de serieuze en vaak goed opgeleide 30-plusser. Aan een leuke baan vaak helemaal geen gebrek, maar we blijven allang niet meer ons hele leven bij dezelfde baas. Door contacten te blijven leggen, vergroten we onderweg onze aantrekkelijkheid als moderne professional. Volgens velen groeit LinkedIn de komende jaren verder uit tot een van dé instrumenten om aan een baan te komen. Tegelijk wordt het een van dé instrumenten om goed te netwerken. Via LinkedIn kunnen we laten zien dat we er als moderne werknemer toe doen. Sterker, via LinkedIn kun je jezelf in een paar muisklikken als 'merk' profileren. Dat verklaart waarom niet alleen u en ik het gebruiken voor onze 'personal branding', maar ook Obama, Balkenende en Mariette Hamer.
Dit artikel komt uit Computer Idee nummer 23, jaargang 2009.
















