De Flash-player van Adobe ligt onder vuur. Links en rechts roepen bedrijven en ontwikkelaars op om te stoppen met de verouderde plugin, die opnieuw lek blijkt te zijn. Wat is er toch allemaal aan de hand met Flash?

Wat is Flash?

Flash is een plugin die in browsers wordt geïnstalleerd, al hebben veel moderne browsers Flash al standaard geïmplementeerd. De plugin is ontwikkeld door Adobe, de softwaregigant die ook bijvoorbeeld Photoshop maakt.

Flash werd vooral in de begindagen van het internet gebruikt, omdat het toen nog moeilijk was bewegende animaties op websites te maken. Daarvoor was Flash dé oplossing: Het was makkelijk te gebruiken omdat het zo'n licht programma was, en het was makkelijk om er animaties mee te maken als ontwikkelaar.

Tegenwoordig is Flash een stuk minder relevant. Door nieuwe technologieën als html5 is het veel makkelijker om animaties te maken, en browsers zijn tegenwoordig zo krachtig dat iedere computer daarmee om kan gaan.

Waarom al die haat op Flash?

Flash is nooit heel stabiele en veilige software geweest. Al sinds dag één worden er met grote regelmaat lekken gevonden in het programma. Flash is bovendien een gewild doelwit voor hackers, omdat zoveel gebruikers de plugin hebben geïnstalleerd. Adobe patcht zich suf, maar Flash vormt nog steeds een groot veiligheidsrisico. Bedenk je bovendien dat lang niet iedereen netjes zijn software up-to-date houdt, want vaak klik je die vervelende update-melding gewoon weg.

Waarom gebruiken we het dan nog wel?

Hoewel Flash verouderd is en veel ontwikkelaars er eigenlijk mee willen stoppen, is dat nog niet zo makkelijk gedaan. Er zijn namelijk nog steeds veel web-applicaties die gebruik maken van Flash. Denk maar eens aan Facebook-spelletjes, die bijna zonder uitzondering Flash nodig hebben om te werken. Het is immers veel makkelijker om een game in Flash te maken dan in html5. Ook voor veel livestream-sites, zoals de NOS met de Tour de France, is Flash één van de weinige manieren om een live-video weer te geven.

De makers en gebruikers zitten dan ook in een spagaat. Facebook roept ontwikkelaars bijvoorbeeld op om te stoppen met Flash, maar zelf zal Facebook Flash nooit blokkeren - daardoor zouden te veel gebruikers geen spelletjes meer kunnen spelen.

Wat is er juist nu aan de hand?

Flash blijkt nu opnieuw lek te zijn. Dat werd ontdekt door een hack op een Italiaans bedrijf, 'HackingTeam'. Dat bedrijf maakt malware en spionage-software en verkoopt dat aan bedrijven en overheden. Onze collega's van PCM schreven al alles over de hack.

Tijdens de hack op HackingTeam werd software online gezet waaruit bleek dat HackingTeam software verkocht die gaten in Flash misbruikte om computers van gebruikers te infecteren. Die gaten waren tot dat moment nog niet bekend.

Sindsdien worden er steeds meer gaten in Flash gevonden, waarvan het niet duidelijk is hoe lang ze er al zitten. Mogelijk zitten er nog veel meer van die lekken in de software die nog niet gevonden zijn.

Verschillende bedrijven roepen dan ook op om te stoppen met Flash. De afgelopen week riep niet alleen Facebook dat, maar ook Mozilla. Dat zette de Flash-player standaard uit in Firefox, totdat Adobe het nieuwe lek dicht.

Wat is de oplossing?

Die is er eigenlijk niet. Flash is gewoon niet veilig, en als je het gebruikt is er altijd een risico dat er een lek in zit waardoor je computer kan worden geïnfecteerd. Soms gebeurt dat alleen wanneer je op een publiek netwerk zit, maar in principe ben je altijd wel kwetsbaar.

De enige (vervelende) oplossing is om Flash helemaal uit te schakelen in je browser. Hoe je dat doet, lees je hier.

Het uitschakelen van Flash brengt wel enkele nadelen met zich mee. Zo zullen sommige websites niet helemaal perfect werken - je kunt bijvoorbeeld de Tour de France niet meer kijken bij de NOS. Ook kun je in je webbrowser geen Facebook-spelletjes meer spelen. Daarvoor zul je dan toch andere manieren moeten zoeken, zoals spelen via de smartphone of tablet.

En uiteindelijk zul je toch moeten beslissen of je veiligheid het waard is om een paar games niet meer te kunnen spelen.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.