Het was september 2010 toen belangrijke ontwikkelaars van OpenOffice.org opstapten en The Document Foundation oprichtten. Daarmee begonnen zij de ontwikkeling van LibreOffice. Nu, iets meer dan twee jaar later, zijn we al aanbeland bij versie 4 van de officesuite.

Versie 4 verkeert nog wel in bèta, maar er valt desondanks al genoeg over te vertellen. We zullen beginnen bij, waarschijnlijk, het meest gebruikte onderdeel van de suite, namelijk Writer, de tekstverwerker. De eerste functie die daarin verbeterd is, is het toevoegen van notities. In eerdere versies konden notities alleen aan woorden worden vastgemaakt. Nu is het mogelijk om ze aan hele stukken tekst vast te maken, waarbij die stukken tekst gemarkeerd worden zodat eenvoudig te zien is welke notitie waarbij hoort.

De importeer- en exporteermogelijkheden van Writer zijn eveneens verbeterd. Nieuw is de mogelijkheid om Ink-annotaties te importeren uit Word- en rtf-documenten die gemaakt zijn op een tabletcomputer. Daarnaast kunnen nu native wiskundeformules uit het Rich Text Format van Microsoft worden geïmporteerd en is opnieuw het importeren van .docx-documenten verbeterd – floating tables worden nu ondersteund, net als OLE-objecten binnen rechthoeken en de marges van inline-afbeeldingen worden nu goed overgenomen.

Ten slotte zijn in Writer nog wat kleine wijzigingen aangebracht, zoals de optie om een eigen scheidingskarakter in te stellen bij het tellen van woorden en de mogelijkheid om een verschillende header en footer te hebben op de eerste pagina zonder dat een aparte stijl hoeft te worden gemaakt.

Calc en Impress

In Calc, het spreadsheetprogramma van LibreOffice, zien we dat het importeren van .ods en .xlsx (het bestandsformaat van Excel) versneld is. Waar het in versie 3.6 40 seconden duurt om een bestand met 5 kolommen en 20.000 rijen te laden, doet bèta 2 van LibreOffice 4 daar minder dan 10 seconden over. Daarnaast ondersteunt Calc nu .ods-bestanden tot 4 Gb, waar dat eerst 2 Gb was.

Verder zijn het vooral kleine dingetjes die in Calc zijn verbeterd. Zo wordt in het Text Import Dialog nu het scheidingskarakter van de vorige keer onthouden, worden grafieken beter gevisualiseerd – wij konden geen verschil ontdekken – kan nu een lege string aangemerkt worden als False en geeft de autofilterpop-up nu suggesties.

Impress heeft helaas erg weinig veranderingen ondergaan. Het PowerPoint-alternatief onthoudt in deze nieuwe versie de status van de zijbalk, media worden nu een stuk sneller weergegeven en op Linux kunnen nu voorbeeldweergaves worden weergegeven van embedded video’s. 

Bij Impress had toch nog wel het een en ander kunnen gebeuren. Zo missen we goede gereedschappen om foto’s en video’s te bewerken en de standaardlayouts zijn nogal saai. Verwacht dus niet dat het eenvoudig wordt om een aantrekkelijke presentatie te maken met Impress.

Geen grote klapper

Als we dan nog even kijken naar wat algemene wijzigingen in de suite, zien we dat er ondersteuning is toegevoegd voor CMIS. Hierdoor kunnen documenten nu worden opgeslagen op bijvoorbeeld SharePoint en vergelijkbare software, zoals Nuxeo. 
De grote klapper ontbreekt echter in versie 4.0 van LibreOffice en dat is jammer. Wij, en vast de rest van de LibreOffice-gebruikers, hadden graag wat frisse graphics gezien. Dan hebben we het nog niet eens over een nieuwe interface die op ons verlanglijstje staat. En ook de standaarddocumentstijl van Writer en Impress mogen een opfrisbeurt krijgen, zodat aantrekkelijkere documenten gemaakt kunnen worden.

LibreOffice 4.0 bevat tot nog toe minder wijzigingen dan het compleet nieuwe versienummer zou doen vermoeden. Het is een evolutionaire update die de suite met veel kleine veranderingen en toevoegingen beter maakt. De grote, wereldschokkende wijzigingen waar velen op hopen, komen er voorlopig niet aan. Desalniettemin is LibreOffice veruit het beste alternatief voor Microsoft Office, al was het maar omdat de suite hard werkt aan compatibiliteit met Microsofts pakket.

AOC breidt de B3-serie uit met twee QHD-monitoren voor wie overdag vooral werkt en 's avonds graag nog een game of serie meepakt. De Q24B36X (23,8 inch) en Q27B36X (27 inch) combineren een resolutie van 2560 x 1440 met een verversingssnelheid van 144 Hz.

Beide modellen hebben een IPS-paneel. Dat type scherm staat bekend om stabiele kleuren en een brede kijkhoek, wat handig is als je niet altijd precies recht voor de monitor zit of als iemand even meekijkt. AOC noemt een kijkhoek van 178°/178° en een helderheid van 300 cd/m², bedoeld voor gebruik in een thuis- of kantooromgeving.

QHD biedt meer werkruimte dan Full HD, bijvoorbeeld om twee vensters naast elkaar te zetten of om meer kolommen in een spreadsheet tegelijk te zien. Op 27 inch komt dat neer op 109 ppi; het 23,8-inch model zit op 123 ppi, wat doorgaans net wat scherpere tekst oplevert.

Voor vloeiende beweging mikt AOC op 144 Hz en een reactietijd van 0,5 ms MPRT. Dat merk je vooral bij snel scrollen en in games met veel beweging. De monitoren ondersteunen ook Adaptive-Sync om tearing te beperken, en HDR10 voor HDR-weergave als de bron dat aanbiedt. Voor wie lang voor de monitor zit, zijn de Flicker-Free-modus en Low Blue Light-modus handig.

De standaard is kantelbaar (-5° tot 21°) en er is VESA 100x100-ondersteuning voor een monitorarm of wandmontage. Aansluiten kan via één HDMI 2.0 en één DisplayPort 1.4; er is ook een 3,5mm-aansluiting voor een koptelefoon.

De AOC Q24B36X is verkrijgbaar vanaf januari 2026 met een adviesprijs van 129 euro. De AOC Q27B36X volgt in februari 2026 en krijgt een adviesprijs van 149 euro.

De langverwachte live-action verfilming van Nintendo's populaire gameserie The Legend of Zelda zal ergens na de bioscooprelease op Netflix komen te staan.

Dat meldt het Japanse Famitsu (via Eurogamer). Sont Pictures, het productiebedrijf achter de film, heeft een deal met Netflix liggen waardoor die streamingdienst de exclusieve streamingrechten op de film heeft.

Dat betekent dat de film na de bioscooprelease en nadat de film als 'home entertainment' uitkomt (bijvoorbeeld op fysieke blu-ray), Netflix de plek wordt waar de film te streamen zal zijn. Wanneer dat precies is, weten we nog niet, maar de bioscooprelease van de film is in ieder geval op 7 mei 2027. De film zal dus ergens daarna op Netflix verschijnen.

The Legend of Zelda

The Legend of Zelda is een van de populairste gamereeksen van Nintendo. In de games trekken spelers er over het algemeen met de jonge avonturier Link op uit in het magische land Hyrule, meer dan eens om prinses Zelda te redden uit de klauwen van het kwaad - bijvoorbeeld Ganon.

Sinds de release van de Nintendo Switch-console in 2017 heeft Nintendo nieuw leven in de Zelda-reeks geblazen met The Legend of Zelda: Breath of the Wild en vervolg Tears of the Kingdom. Deze spellen nemen de structuur van de oudere delen op de schop en bieden een grote, open spelwereld om vrij in rond te lopen en puzzels op te lossen. Voor de vorig jaar uitgekomen Nintendo Switch 2 is vooralsnog geen nieuwe Zelda-game aangekondigd, maar het wordt aangenomen dat Nintendo hier achter de schermen wel aan werkt.

De Zelda-film

Nintendo richt zich steeds meer op verfilmingen van zijn populaire gamefranchises. Zo is eerder al de animatiefilm The Super Mario Bros. Movie uitgekomen en staat ook het vervolg The Super Mario Galaxy Movie op de planning. In tegenstelling tot die films, zal de The Legend of Zelda-film live-action worden, dus met echt gefilmde beelden.

Het is al bekend dat Evan Ainsworth de rol van Link gaat spelen, terwijl Bo Bragason de rol van Zelda speelt. Eerder werden er al enkele setfoto's uitgebracht, waarvan hieronder eentje te zien is. De opnames zijn dan ook al begonnen in Nieuw-Zeeland, en lopen volgens geruchten tot 7 april. Zoals gezegd zal de Zelda-film vanaf 7 mei 2027 in de bioscoop draaien.