WhatsApp is onderdeel van Facebook, en als je sommige doemdenkers moet geloven maakt dat de chat-app een rechtstreekse spreekbuis naar de NSA en het sociale netwerk. Wie echter zegt dat WhatsApp niet veilig genoeg is, overdrijft en maakt het gebruikers nodeloos moeilijk. Hoe veilig is WhatsApp nu werkelijk?

Er is veel lof voor veilige chat-apps zoals Signal, zeker sinds we weten dat de NSA ons op grote schaal afluistert. Door de overname van WhatsApp door Facebook vroeg iedereen zich in 2014 (terecht) af of al die intieme berichtjes nog wel echt tussen jou en de ontvanger bleven. Signal was een van de eerste chat-apps die garanderen je veilig blijft.

Ook toen Telegram een paar jaar geleden in opkomst was werd de chat-app door fans de hemel in geprezen voor zijn focus op privacy en veiligheid van de gebruiker – voordat de zelfgebouwde cryptografie zo lek als een mandje bleek te zijn. Die wanhopige drang naar superveilige en hyperanonieme chat-apps is echter behoorlijk overdreven.

Toen WhatsApp in 2014 voor een recordbedrag door Facebook werd overgenomen was de ophef groot. Het bedrijf dat grof verdiende met het aanleggen van profielen van zijn miljard gebruikers kreeg ineens de app in handen waar 900 miljoen mensen iedere dag de meest persoonlijke berichten naar elkaar stuurden. Was dat wel verenigbaar met elkaar? De beloofde massale exodus van gebruikers bleef uit, al wist het ‘veilige’ Telegram rond die tijd flink wat nieuwe gebruikers te werven.

WhatsApp-encryptie

Uiteindelijk bleek die angst ongegrond. Sinds een jaar na de overname voegt WhatsApp eind-tot-eind-encryptie toe aan alle berichten die je verstuurt. Aanvankelijk ging het alleen om berichten die onderling op Android werden verstuurd, later werden daar iOS en groepsgesprekken aan toegevoegd en inmiddels is er geen enkel berichtje dat niet wordt versleuteld. Het gaat bovendien niet om de minste encryptie: WhatsApp maakt daarvoor zelfs gebruik van dezelfde versleuteling als Signal, een axolotl-protocol met AES-256-algoritme dat nagenoeg onkraakbaar is.

Die encryptie is meer dan goed genoeg voor 99 procent van alle gebruikers. Waarom zijn er dan nog steeds zoveel gebruikers die roepen dat WhatsApp niet goed genoeg is? Is het omdat moederbedrijf Facebook nog steeds metadata kan aflezen, en je contactlijst te zien krijgt? Dat als even groot risico te bestempelen als het lezen van de daadwerkelijke inhoud van berichten is niet alleen naïef, maar ook gebruiksonvriendelijk.

WhatsApp heeft bijna een miljard gebruikers, Signal significant minder. De app verbindt miljoenen mensen met elkaar, zelfs mensen die normaal nooit aan de smartphone wilden maar nu juist meer contact hebben met hun familie of vrienden. Is het dan realistisch om tegen gebruikers te zeggen dat ze moeten stoppen met WhatsApp?

Encryptie werkt. Dat bleek in maart wel weer toen WikiLeaks een grote hoeveelheid informatie over de CIA naar buiten bracht. Wat bleek? De Amerikaanse inlichtingendienst worstelde met de versleuteling van chat-apps. Niet alleen Signal was onkraakbaar, maar ook WhatsApp.

Om de apps af te luisteren moest de spionagedienst inbreken op het besturingssysteem van een verdachte, een peperduur en intensief karwei. Dat is hoe encryptie moet zijn, en wat het gelukkig nu is: onkraakbaar, tenzij je heel specifiek achter één toestel aan gaat.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.