September 2017: zes miljoen Instagram-accounts gehackt. Wanneer je een veelvuldig gebruikt sociaal platform hebt, kun je erop rekenen dat hackers hun beste beentje voorzetten. Zeker als je eigenaar Facebook is, want dat ligt sowieso al enige tijd onder vuur om haar datalekken. Hoge bomen vangen veel wind, maar wat doen ze er eigenlijk aan om te zorgen dat ze niet omwaaien?

Doxagram

De Doxagram-hack in september 2017 werd veroorzaakt door slimmeriken die een bug in de application programming interface (API) misbruikten. Het is onbekend wat Instagram precies aan veiligheidsmaatregelen heeft genomen, zeker na dit gênante lek waarbij de contactgegevens van grote beroemdheden op straat eindigden voor een luttel bedrag van 10 dollar. Wel is er duidelijk een focus van het bedrijf om de boel zo veilig mogelijk te houden en situaties zoals in 2017 te voorkomen.

Instagram is een van de grootste social media-platformen en moet haar beveiliging daardoor veel beter op orde hebben dan een kleinere website dat nodig acht. Instagram is ook niet heel open over welke beveiligingsmethodes het zelf gebruikt, om uiteraard toekomstige hacks te voorkomen. Het gaat er dan ook meestal om wat gebruikers kunnen doen om hun eigen account zo veilig mogelijk te houden.

Aan de andere kant heeft Instagram al eerder dingen verkondigd die niet helemaal zuivere koffie waren. Zo zei het over de hack van 2017 dat het slechts een klein percentage accounts was die te kampen had met de hackers. Op zich klopt het als een bus, maar is dat een eerlijke manier van communiceren als je een platform hebt van meer dan 700 miljoen actieve gebruikers per maand?

API’s

Terug naar de hackers. Het is een slimme zet van ze om juist voor de API’s te gaan. API’s zorgen er namelijk voor dat software met elkaar wordt gelinkt, zodat je als programmeur kunt bouwen op een platform terwijl je niet helemaal hoeft te weten hoe het werkt. API’s bouwen bruggen tussen verschillende platformen. Instagram heeft dan ook een speciale pagina gewijd aan deze API, en wat je daar als ontwikkelaar zoal mee mag doen.

Het O Auth 2.0 protocol kleeft aan het gebruik van dit programmeerplatform. Dat is in feite een soort boek met regels, variërend van “servers dienen wachtwoord-verificatie te ondersteunen, ondanks dat wachtwoorden een beveiligingszwakte zijn” tot hoe je een zogeheten toegangstoken kunt krijgen compleet met schematische tekeningen van hoe de authorisatiecodeflow gaat. Die toegangstoken is waar het allemaal om draait, want dit is een soort goedkeuring van Instagram waarin bijvoorbeeld te lezen is van wie de gebruikersnaam is en wat de profielfoto is.

©PXimport

Instagram verlangt dat er gebruik wordt gemaakt van SSL (Secure Sockets Layer) om ervoor te zorgen dat de communicatie tussen systemen geëncrypt is. De gebruiker kan uit de SSL-informatie halen wie de eigenaar van de website is en wie het certificaat heeft afgegeven, waardoor bij problemen snel duidelijk is tussen welke partijen er gegevens worden uitgewisseld.

Het fotoplatform heeft ook voor gebruikers die een veiliger gevoel willen hebben maatregelen genomen. Zo kun je twee-stapverficatie aanzetten, waardoor je bij elk nieuw toestel waarop je inlogt weer opnieuw een speciale toegangscode moet gebruiken die telkens verandert. Naast het gebruik van een sterk wachtwoord wordt bovendien aangeraden om de app zo vaak mogelijk te updaten: immers is het vaak verouderde informatie die niet genoeg meer in de gaten wordt gehouden, die door hackers als een soort achterdeur wordt gebruikt om binnen te komen.

Zet je account op privé

Een andere tip die wordt gegeven is er eentje die eigenlijk bijna overal geldt: laat zo min mogelijk persoonlijke informatie achter, open geen e-mails over wachtwoorden als je deze zelf niet hebt aangevraagd en let erop dat als je een account op privé zet, dat niet wil zeggen dat niemand buiten je kring je informatie ooit te zien krijgt. Alles is te hacken.

Logischerwijs wordt ook aangeraden geen gebruik te maken van apps van derden, omdat hier die API’s weer van toepassing zijn waardoor het dus ongeveer een jaar geleden bijna faliekant misging. Helemaal alles dichttimmeren zal ook Instagram niet lukken, vandaar dat het het nodige vraagt van haar gebruikers om het platform in ieder geval zo veilig mogelijk te houden aan die kant. Zeker sinds het drama in 2017 is de focus meer op die beveiliging komen te liggen, door onder andere tweestapsverificatie toe te voegen.

Wat Instagram precies aan de binnenkant doet om hackers geen kans te geven, dat is om terechte redenen geheimzinnig. We kunnen dus niet stellen dat Instagram 100 procent veilig is. Wel lijkt het de focus te hebben gelegd op de beveiliging van de persoonsgegevens van de klanten, door een deel van de verantwoordelijkheid bij de gebruiker zelf neer te leggen.

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.

Samsung heeft drie korte video's gedeeld waarmee het hint naar de komst van de Samsung Galaxy S26-smartphones.

Het is al een tijdje bekend dat het bedrijf later deze maand de nieuwe smartphonelijn uit de doeken gaat doen, die waarschijnlijk onder de noemer 'S26' gaat vallen. Nu zijn er drie teaservideo's gedeeld om mensen alvast lekker te maken.

De teaservideo's

De video's heten Closer, Groove en Glow, en richten zich zo lijkt het op verbeteringen die de Galaxy S26-smartphones gaan brengen. In 'Closer' is te zien hoe de camera van een flinke afstand inzoomt op een hond, zonder dat er veel kwaliteit verloren gaat.

In de 'Groove'-video is een dj-set te zien waarbij de camera duidelijk de dj in beeld brengt, inclusief alle bewegingen en lichtveranderingen. In de laatste video, 'Glow', wordt benadrukt hoe de camera's van de S26 zelfs donkere scènes helder kunnen filmen.

De video's lijken dus vooral te hinten naar de verbeteringen in de camera's van de S26-lijn, al moet nog maar blijken of de filmpjes een realistische representatie zijn van wat er straks allemaal mogelijk is.

In alle drie de video's wordt overigens ook melding gemaakt van AI. Zoals eerdere geruchten al aangaven, gaat AI waarschijnlijk een prominente rol spelen bij de nieuwe smartphones van Samsung.

Wanneer wordt de Samsung S26 onthuld?

Het is zo goed als zeker dat de nieuwe Samsung S26-smartphones op 25 februari worden onthuld. Uit een gelekte uitnodiging voor het aankomende Galaxy Unpacked-evenement blijkt namelijk dat die show op 25 februari wordt gehouden, en dat lijkt de ideale plek om de nieuwe smartphones van het bedrijf te onthullen.

Over de Samsung Galaxy S26-toestellen

Samsung brengt dit jaar naar verwachting de Galaxy S26, S26+ en S26 Ultra. Eind vorig jaar lekten er al foto's van dummyversies van de smartphones op social media, waaruit blijkt dat deze modellen waarschijnlijk een ovaalvormig camera-eiland krijgen, vergelijkbaar met de Galaxy Z Fold-smartphones.

Qua kleuren zouden de nieuwe Galaxy-modellen in Black Shadow, White Shadow, Galactic Blue en Ultraviolet beschikbaar komen. Een grote focus zou ook liggen op de toevoeging van een privacyscherm - een optie zodat het moeilijker wordt voor omstanders om je het scherm van je smartphone te kijken.