September 2017: zes miljoen Instagram-accounts gehackt. Wanneer je een veelvuldig gebruikt sociaal platform hebt, kun je erop rekenen dat hackers hun beste beentje voorzetten. Zeker als je eigenaar Facebook is, want dat ligt sowieso al enige tijd onder vuur om haar datalekken. Hoge bomen vangen veel wind, maar wat doen ze er eigenlijk aan om te zorgen dat ze niet omwaaien?

Doxagram

De Doxagram-hack in september 2017 werd veroorzaakt door slimmeriken die een bug in de application programming interface (API) misbruikten. Het is onbekend wat Instagram precies aan veiligheidsmaatregelen heeft genomen, zeker na dit gênante lek waarbij de contactgegevens van grote beroemdheden op straat eindigden voor een luttel bedrag van 10 dollar. Wel is er duidelijk een focus van het bedrijf om de boel zo veilig mogelijk te houden en situaties zoals in 2017 te voorkomen.

Instagram is een van de grootste social media-platformen en moet haar beveiliging daardoor veel beter op orde hebben dan een kleinere website dat nodig acht. Instagram is ook niet heel open over welke beveiligingsmethodes het zelf gebruikt, om uiteraard toekomstige hacks te voorkomen. Het gaat er dan ook meestal om wat gebruikers kunnen doen om hun eigen account zo veilig mogelijk te houden.

Aan de andere kant heeft Instagram al eerder dingen verkondigd die niet helemaal zuivere koffie waren. Zo zei het over de hack van 2017 dat het slechts een klein percentage accounts was die te kampen had met de hackers. Op zich klopt het als een bus, maar is dat een eerlijke manier van communiceren als je een platform hebt van meer dan 700 miljoen actieve gebruikers per maand?

API’s

Terug naar de hackers. Het is een slimme zet van ze om juist voor de API’s te gaan. API’s zorgen er namelijk voor dat software met elkaar wordt gelinkt, zodat je als programmeur kunt bouwen op een platform terwijl je niet helemaal hoeft te weten hoe het werkt. API’s bouwen bruggen tussen verschillende platformen. Instagram heeft dan ook een speciale pagina gewijd aan deze API, en wat je daar als ontwikkelaar zoal mee mag doen.

Het O Auth 2.0 protocol kleeft aan het gebruik van dit programmeerplatform. Dat is in feite een soort boek met regels, variërend van “servers dienen wachtwoord-verificatie te ondersteunen, ondanks dat wachtwoorden een beveiligingszwakte zijn” tot hoe je een zogeheten toegangstoken kunt krijgen compleet met schematische tekeningen van hoe de authorisatiecodeflow gaat. Die toegangstoken is waar het allemaal om draait, want dit is een soort goedkeuring van Instagram waarin bijvoorbeeld te lezen is van wie de gebruikersnaam is en wat de profielfoto is.

©PXimport

Instagram verlangt dat er gebruik wordt gemaakt van SSL (Secure Sockets Layer) om ervoor te zorgen dat de communicatie tussen systemen geëncrypt is. De gebruiker kan uit de SSL-informatie halen wie de eigenaar van de website is en wie het certificaat heeft afgegeven, waardoor bij problemen snel duidelijk is tussen welke partijen er gegevens worden uitgewisseld.

Het fotoplatform heeft ook voor gebruikers die een veiliger gevoel willen hebben maatregelen genomen. Zo kun je twee-stapverficatie aanzetten, waardoor je bij elk nieuw toestel waarop je inlogt weer opnieuw een speciale toegangscode moet gebruiken die telkens verandert. Naast het gebruik van een sterk wachtwoord wordt bovendien aangeraden om de app zo vaak mogelijk te updaten: immers is het vaak verouderde informatie die niet genoeg meer in de gaten wordt gehouden, die door hackers als een soort achterdeur wordt gebruikt om binnen te komen.

Zet je account op privé

Een andere tip die wordt gegeven is er eentje die eigenlijk bijna overal geldt: laat zo min mogelijk persoonlijke informatie achter, open geen e-mails over wachtwoorden als je deze zelf niet hebt aangevraagd en let erop dat als je een account op privé zet, dat niet wil zeggen dat niemand buiten je kring je informatie ooit te zien krijgt. Alles is te hacken.

Logischerwijs wordt ook aangeraden geen gebruik te maken van apps van derden, omdat hier die API’s weer van toepassing zijn waardoor het dus ongeveer een jaar geleden bijna faliekant misging. Helemaal alles dichttimmeren zal ook Instagram niet lukken, vandaar dat het het nodige vraagt van haar gebruikers om het platform in ieder geval zo veilig mogelijk te houden aan die kant. Zeker sinds het drama in 2017 is de focus meer op die beveiliging komen te liggen, door onder andere tweestapsverificatie toe te voegen.

Wat Instagram precies aan de binnenkant doet om hackers geen kans te geven, dat is om terechte redenen geheimzinnig. We kunnen dus niet stellen dat Instagram 100 procent veilig is. Wel lijkt het de focus te hebben gelegd op de beveiliging van de persoonsgegevens van de klanten, door een deel van de verantwoordelijkheid bij de gebruiker zelf neer te leggen.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.