Iedere maand schotelen we je Android-apps voor die ons op zijn gevallen. Praktisch, mooi, handig of gewoon leuk. Alles komt aan bod. Hier de tien beste apps van augustus!

Norton WiFi Privacy Secure VPN

Prijs: ca. 27 euro per jaar

Vergeet virusscanners voor je Android. Onnodig en zonde van je batterij. VPN is juist ontzettend belangrijk voor de beveiliging van je Android. Je wilt immers niet dat hackers mailadressen en wachtwoorden of je chats onderscheppen als je op een publiek wifi-netwerk zit. Bovendien is het een handige manier om onder die onzinnige regio-blokkades uit te komen, bijvoorbeeld als je uitzending gemist wilt kijken op vakantie of video's op de site van de BBC wilt kijken in Nederland. F-Secure zag dit een paar jaar geleden al goed en bracht de VPN Freedome. Maar de Finnse beveiligers kunnen het helaas niet laten om er als Trojaans paard alsnog een zinloze app-scanner in de frotten. Norton's VPN doet dat beter. Veilig met een VPN, zo simpel kan het zijn. De app is daardoor ook overzichtelijk en je kunt voor meerdere verbindingen naar verschillende landen kiezen. Je kunt de VPN een week gratis uitproberen. Wel flauw is dat je daar eerst een betaalmethode voor moet kiezen, zodat je binnen die week moet opzeggen om niet aan een abonnement vast te zitten. Lees ook: De 10 beste Android-apps van juli.

©PXimport

VPN van Norton.

Prisma

Prijs: Gratis

De app Prisma bestaat al een tijdje voor iOS, maar is sinds kort ook beschikbaar voor Android. Je kunt in de app een foto te laden en die automatisch laten omzetten tot een kunstwerk. Je kunt veel verschillende kunstzinnige stijlen kiezen, en het inladen van foto's om alle mogelijkheden te bekijken is al een fantastisch tijdverdrijf op zich. Je kunt kiezen uit Mondriaan-, Japanse popcultuur-, mozaïek- en heel veel verschillende stijlen. Het eindresultaat kun je direct delen op Instagram, maar ook gewoon (lokaal) opslaan. Het bewerken duurt wel vaak wat lang. Dit komt omdat de foto op de servers van Prisma bewerkt worden, niet op je Android zelf. Volgens de ontwikkelaars is dit nodig omdat het bewerken van foto naar kunstwerk bijzonder complex is. Dat kan wel waar zijn. Maar het idee dat je foto's standaard naar Prisma verstuurd worden is wel wat ongemakkelijk.

©PXimport

Van een mooie foto naar een nog mooier kunstwerk met Prisma.

HERE WeGo

Prijs: Gratis

De kaarten- en navigatiedienst van HERE heeft al een flinke reis gemaakt. Eerst was het dé kaartendienst van Nokia (en dus Windows Phone), waar het eerst OVI Maps heette. Nokia kwam in handen van Microsoft, maar HERE werd verkocht aan de VW Group, waarna het Windows-platform werd vergeten en de focus vol op Android en iOS ging. HERE is nu vernieuwd tot HERE WeGo en het grootste pluspunt is gebleven: offline navigatie. Dat maakt HERE WeGo ideaal voor op vakantie. Maar erg handig is ook de mogelijkheid om tankstations, parkeergarages, bezienswaardigheden of andere belangrijke plekken weer te geven op de kaart. Maar ook lokaal is HERE WeGo een interessant alternatief voor Google Maps. Zo kun je ook reizen plannen, inclusief verkeersinformatie, voor zowel openbaar vervoer, auto, fiets of zelfs de benenwagen. Bij de navigatie kun je zelfs verschillende stemmen of talen kiezen.

©PXimport

Here WeGo biedt ook offline navigatie.

CTRL-F

Prijs: Gratis

Control + F. Misschien wel de meest verslavende toetscombinatie die in de pc-browser beschikbaar is. Je zoekt er direct mee naar gebruikte woorden op de site waar je je op bevindt. Deze zoekfunctie zit natuurlijk ook in de Chrome-browser van Android. Maar de app CTRL-F biedt de zoekfunctie ook naar de analoge wereld. Via de camera kun je documenten scannen. De tekst wordt automatisch herkend en doorzoekbaar gemaakt. Handig, als je bijvoorbeeld zaken wilt opzoeken in boeken en tijdschriften. Let er wel even op dat je je toestel kantelt voordat je de tekst fotografeert, anders worden teksten niet herkend.

©PXimport

Zoeken in gefotografeerde tekst met CTRL-F.

WikiCat

Prijs: Gratis

Wikipedia is een grote bron van interessante informatie en je kunt zo een hele avond kwijt zijn aan bladeren door verschillende interessante pagina's. WikiCat biedt Wikipedia op een hele nieuwe manier aan. Je bladert door het enorme aanbod door steeds verschillende categorieën en subcategorieën te kiezen. Zo kom je uiteindelijk bij de pagina's terecht die je heel interessant vindt om door te nemen, die je anders niet zo snel op zou duiken. Ook handig als je meer te weten wilt komen over onderwerpen waar je nog niet zo in thuis bent.

©PXimport

Wikipedia, maar dan helemaal anders.

fooView - Float Viewer

Prijs: Gratis

Wanneer je de app fooView geïnstalleerd hebt en de gevraagde systeempermissies gegeven hebt, verschijnt er een klein ringetje aan de linkerkant van je scherm. Dit ringetje maakt zichzelf al heel gauw onmisbaar. Veeg je hem naar boven, dan kun je snel een app starten, nieuws en weer bekijken of muziek starten. Veeg je hem naar beneden, dan kom je in de recente apps terecht. Veeg je hem naar rechts, dan ga je een pagina terug, maar niet zoals de Android-terugknop dit ook niet, maar exact terug naar de vorige pagina of app waarin je bezig was. Of je kunt direct terug naar het homescherm. fooView biedt een vernieuwende manier om je Android aan te sturen, probeer het eens uit!

©PXimport

FooView is een vernieuwende manier van aansturing van je Android.

DiskUsage

Prijs: Gratis

Wil je efficiënt met de opslagruimte omgaan, dan is DiskUsage een handige (kleine) app die precies weergeeft wat de ruimtevreters zijn op je Android. Het geeft grafisch weer hoeveel ruimte er ingenomen wordt, door video's, muziek, maar ook door specifieke apps. Zo kun je zien welke apps (te) veel ruimte innemen. Door erop te tikken kom je bij de eigenschappen van de app en kun je deze verwijderen. Niet alleen werkt DiskUsage voor je interne geheugen, maar de app kan ook je geheugenkaart analyseren.

©PXimport

In één klap zie je de ruimtevreters op je Android.

DIESEL

Prijs: Gratis + in-app-aankopen

Met de app DIESEL maak je in het notificatiepaneel een balkje aan waar een vijftal app-snelkoppelingen staan. Je kunt precies instellen welke apps dit zijn, of het kunnen de vijf apps zijn die je het laatst gebruikt hebt. Je kunt tevens precies instellen hoe het balkje er grafisch uit komt te zien, zodat het niet volkomen uit de toon valt met de rest van je Androidsysteem. De betaalde variant (96 cent) biedt tevens de mogelijkheid om een tweede rij toe te voegen.

©PXimport

Altijd je meestgebruikte apps bij de hand.

iPanel

Prijs: Gratis

In Android heb je een notificatiepaneel dat je vanuit de bovenkant omlaag schuift. Met iPanel krijg je er een extra paneel bij, dat je van onder naar boven schuift. Het paneel oogt heel erg alsof het gekopieerd is van iOS, dat verklaart wellicht de applicatie-naam. Je kunt er app-snelkoppelingen in plaatsen, snelkoppelingen naar instellingen, de schermverlichting aanpassen en muziek mee bedienen. Bovendien wordt het resterende accupercentage getoond en het actuele dataverkeer. Heel veel voegt het niet toe vergeleken met het gewone notificatiepaneel, maar omdat je er zoveel mee kunt personaliseren is iPanel alsnog de moeite waard.

©PXimport

de i in iPanel is duidelijk ergens van afgeleid.

App Watcher - Updates notifier

Prijs: Gratis

Soms wil je niet alle goede apps of games op je Android geïnstalleerd houden. Om batterij te besparen of opslagruimte beschikbaar te houden. Maar als je de app niet meer op je toestel hebt, verlies je hem snel uit het oog. Daarbij komt App Watcher van pas. Je maakt een lijstje aan met je favoriete apps en je krijg in een oogopslag te zien wanneer ze voor het laatst geüpdatet zijn of een melding als er een update plaatsvindt. Handig ook voor games die je hebt uitgespeeld of apps die door een bug nog niet optimaal werken.

©PXimport

Overzicht van al je favoriete apps.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.