Microsoft heeft al vaker aan de het bureaublad van Windows gesleuteld, met wisselend succes. Het wordt afwachten of het nieuwe gezicht van Windows 11 in de smaak valt. De makers van Cairo hebben daar niet op gewacht: deze desktop-shell tovert je bureaublad om in wat volgens hen een productievere werkomgeving is.

Tijdens de installatie van Cairo kun je aangeven of de tool automatisch met Windows moet opstarten, maar ook of je de traditionele verkenner wilt vervangen. Let wel, als je voor dit laatste kiest, zullen wellicht bepaalde UWP- en Microsoft Store-apps weigeren te functioneren. Meteen na de installatie schiet de functie App Grabber in werking en kies je zelf welke apps je in het programmamenu wilt laten opnemen en in welke categorieën je die wilt onderbrengen.

Taakbalk en systeemvak

Meteen erna is het flink wennen: je programmavenster, bureaublad en taakbalk zien er helemaal anders uit. Zo vind je het Windows-systeemvak rechtsboven terug, inclusief een knop voor supersnelle zoekoperaties. De rest van de taakbalk bevindt zich onderaan je bureaublad. De grootte hiervan past zich automatisch aan de hoeveelheid geopende applicaties aan. Aan weerszijden van deze taakbalk vind je twee functieknoppen. Eén om je bureaublad als een overlay op je half-transparante programmavensters te tonen en één om een takenlijst op te roepen. Je geopende documenten en vensters verschijnen hier overzichtelijk in een compacte selectielijst.

©PXimport

Programma-menu

Het menu met programma’s is verhuisd naar de linkerbovenhoek. Welke apps en categorieën je hier wilt zien, bepaal je met de al eerder vermelde App Grabber. Cairo kent bovendien een alternatieve bestandsbrowser. Wanneer je bijvoorbeeld Locaties opent en een map selecteert, verschijnt de inhoud als een overlay op je bureaublad. Een klein navigatiepaneel laat je makkelijk heen en weer bladeren. Veelgebruikte mappen versleep je gewoon naar de menubalk bovenaan.

Ook de startknop van Windows is naar de bovenste uithoek verhuisd. Van hieruit kun je Cairo afsluiten (zodat je weer je oude bureaublad te zien krijgt), maar ook instellingen van de tool aanpassen om die helemaal naar je hand te zetten.

Conclusie

Een desktop-shell is altijd even wennen en dat is met Cairo niet anders. Maar we zijn best wel onder de indruk van enkele ingrepen die je echt tijd kunnen besparen. We denken vooral aan de supersnelle zoekfunctie, de categorisering van programma’s, de overlay-aanpak van de alternatieve verkenner en de mogelijkheid om frequent gebruikte mappen in de menubalk te parkeren.

©PXimport

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.