Dat gebeurde tijdens de Minecraft Live-presentatie, die hieronder terug te kijken is. The Sift voegt zich bij de kleurrijke Overworld waar je waarschijnlijk de meeste tijd spendeert tijdens het spelen van Minecraft, de helse Nether en het meer buitenaardse The End. Visueel heeft The Sift vooral iets weg van laatstgenoemde, met het blauwe kleurenpalet en bijna alien-achtig karakter, maar deze locatie oogt een tikkeltje opgewekter dan de dimensie van de Ender Dragon.
The Sift nu onthullen is naast enthousiasmerend voor de fans van de survivalgame ook een mooi stukje promotie voor de aankomende game Minecraft Dungeons 2. De dimensie speelt een rol in die dungeon crawler, en vormt dus de introductie van The Sift en de mobs - lees: dieren en monsters - die je daar tegen gaat komen.
Minecraft blijft evolueren
Mojang wacht dus nog even met het uit de doeken doen van The Sift-content, maar is wel dieper ingegaan op de ijsgrot-bioom die binnenkort naar het spel gaat komen. Daar dwaalt een speciale zombievariant rond, en je kunt met ijsballen gooien in plaats van de gebruikelijke bollen sneeuw.
Mijn actief Minecraft-spelende dagen zijn inmiddels al geruime tijd achter de rug, maar net als velen uit mijn generatie heb ik nog altijd warme gevoelens bij het spel. Iedere keer dat een Minecraft Live als deze uit wordt gezonden kijk ik met een schuin oog mee, al is het maar om te kijken naar hoe Mojang de ervaring nu weer aan weet te dikken. Maar het fascinerende aan Minecraft is dat die ervaring eigenlijk al jaren praktisch ‘compleet’ is.
Het concept van de game is dan ook bijna een paradox: Minecraft is in principe een survivalspel waarin je continu in de gaten moet houden of je wel genoeg te eten hebt, onderdak kunt bouwen en bepaalde grondstoffen op zak hebt. Maar tegelijkertijd kun je vrijwel alles bouwen wat je wil - zolang het een beetje haalbaar is met enkel kubusvormige objecten. Twee soorten motivatie - die van het overleven en het bouwen van iets moois - worden perfect gecombineerd.
Die fundering staat al langer dan een decennium als een huis, en er wordt continu meer op gebouwd. Soms met meer substantiële toevoegingen dan andere keren, vaak genoeg bestaan updates ook voornamelijk uit een paar nieuwe blokken in plaats van geheel nieuwe biomen. Maar iedere update voegt weer iets toe aan de toolbox, of eigenlijk eerder de speelgoedkist, die Minecraft zo speciaal maakt. Je denkt er misschien niet direct over na, maar eigenlijk is dit simpel ogende survivalspelletje een van de sterkste live-servicetitels op de markt.
En op meerdere manieren
Het is tof om te zien dat Minecraft nog altijd voorzien wordt van consistente updates die de survivalervaring uit blijven breiden, maar inmiddels is de ervaring ook vele malen groter. Als relatieve buitenstaander kijk ik weleens naar de Minecraft-community, na updates als die van deze Minecraft Live, en ze grijpen de toevoegingen veelal met twee handen vast, om de creativiteit de vrije loop te laten gaan. Maar dat gaat ook al jaren veel verder dan enkel bouwen en overleven in de blokjeswereld.
Multiplayer is al jaren een groot onderdeel van de Minecraft-ervaring, en net als de game zelf lijken de mogelijkheden daarin eindeloos. Je kunt samen met vrienden bouwen en overleven, maar er zijn ook online modi waarin player-versus-player-actie centraal staat. Competitie blijft een groot onderdeel, maar niet enkel op het gebied van zwaarden die elkaar kruisen: ook het bouwaspect komt daar vaak in terug.
De spelers hebben daar zelf ook een grote rol in: veel van de meest populaire multiplayerervaringen zijn door spelers die niet verbonden zijn met Mojang gemaakt, en worden aangevuld met mods die spelers nog meer de regie geven over de ervaring. Soms vind ik het jammer dat ik simpelweg de tijd niet meer heb om me compleet onder te dompelen in de vele facetten die Minecraft te bieden heeft, maar het blijft ook van een afstandje prachtig om te zien.
