Kritische gegevens moeten beveiligd kunnen worden, maar niet alle maatregelen zijn even afdoende. iStorage heeft een externe harde schijf die is beveiligd met een fysieke pincode die je op het apparaat via een numeriek toetsenbord moet invoeren. Maar hoe veilig is dat?

De eerste keer dat je de iStorage DiskAshur PRO2 opstart, moet je als eerst een standaard 'administrator' pincode invoeren. Die code staat vermeld in de handleiding, en is dus voor iedere nieuw aangeschafte disk dus gelijk. Men raadt ook aan om de pincode direct te wijzigen, en dat is eenvoudig uitgelegd via de instructies. De pincode moet een minimale lengte hebben van 7 cijfers en maximaal 15, de code mag geen opeenvolgende getallen bevatten, bijvoorbeeld '1234789', en ook niet bestaan uit allemaal gelijke getallen, zoals '444444444'.

Code wijzigen

Het is ook mogelijk om een tweede pincode voor een andere gebruiker aan te maken. De eerste code is namelijk een 'master code', die bedoeld is voor administrators of de hoofdeigenaar van de externe schijf. Je kan iemand anders die de schijf dus even wil gebruiken, een andere pincode geven.

De administratorcode wordt ingevoerd zonder een eerste druk op het slotjes-knopje. Als een andere gebruiker de schijf wil gebruiken, moet dat op een andere manier. Het opgeven van een andere code kan door eerst het slotjes-knopje in te drukken en dan de pincode op te geven, gevolgd door weer een druk op het slotjes-knopje. Alleen een administrator kan een tweede code aanmaken. Om in de admin-mode voor het wijzigen van de pincode te komen, moet je op het numerieke pad een aantal combinaties uitvoeren. Aan de hand van de kleuren van de LED' jes op de externe schijf, kun je zien wat je moet doen; in de handleiding staat exact uitgelegd welke stappen je moet ondernemen. Het proces spreekt dan ook voor zich. De ingevoerde nieuwe pincode moet eenmaal bevestigd worden, en na een druk op het slotje is de nieuwe pincode toegevoegd.

Aansluiten

De iStorage is een externe schijf met een stevige behuizing en de usb 3.0-kabel is in het kastje verwerkt. Deze haal je eenvoudig los, maar het kabeltje blijkt wel erg kort; nog geen 10 centimeter. Dat hoeft geen probleem te zijn voor een laptop, maar je moet wel een verlengkabel gebruiken als je 'm op een computer waarbij de usb-poorten op een wat lastigere plek zitten. Belangrijk is ook dat zo'n kabel overweg kan met usb 3.0 en deze kabel ook stroom kan voeren; de iStorage wordt namelijk via de usb-poort gevoed, een netadapter zit er niet bij.

Besturingssystemen

De iStorage DiskAshur PRO2 werkt met Windows, Linux en MacOS. De schijfpartitie is echter wel NTFS-geformatteerd, waardoor de disk niet zonder meer werkt op die laatstgenoemde twee besturingssystemen. Je moet de schijf dan formatteren conform het gebruikte besturingssysteem, dus voor Mac OS is dat OS X Extended en bij Linux moet je 'm als FAT formatteren.

Meerdere gebruikers, zelfde data

Je zou denken dat door het aanmaken van een tweede pincode, de gebruiker van die code een eigen deel van de partitie op de DiskAshur kan gebruiken en de admin-partitie is afgeschermd. Maar dat is niet zo: zowel de admin-code als de 'gast'-code geven - zodra de schijf is aangesloten op de pc en de code is ingevoerd - toegang tot dezelfde data. De iStorage DiskAshur is dan ook voorzien van één grote partitie (in dit testexemplaar 1TB), maar binnenin Windows kunnen naargelang de behoefte is, meerdere partities worden toegevoegd.

Als extra beveiliging kun je ervoor kiezen om de disk read only te maken. Door middel van een combinatie van toetsen beveilig je de schijf tegen het per ongeluk wissen van data. Het nadeel is echter weer dat die read only-functie dan geldt voor alle gebruikers, dus ook als je de disk gebruikt met je admin-pincode.

This device will self-destruct...

Een andere ingebouwde beveiliging is de zogeheten 'self-distruct'-code. Als je deze pincode invoert - je moet hem wel eerst zelf aanmaken vanuit de administrator-modus - wordt alle data op de schijf gewist en overschreven. De schijf is dan nog wel bruikbaar, maar alle gegevens zijn weg, inclusief de partities. De aangemaakte gebruikerspincodes zijn dan ook weg, alsmede de pincode voor de administrator. Je kan de schijf dan alleen nog gebruiken door als een gewone gebruiker in te loggen met de aangemaakte self-destruct-pincode. De iStorage wordt namelijk ook gelocked, en ook als administrator inloggen is dan niet meer mogelijk. Je moet vervolgens dan een reset uitvoeren van de drive en dat omvat nogal wat stappen.

Die stappen moet je overigens ook uitvoeren als jij (of iemand anders) vijf keer een verkeerde pincode hebt ingetoetst, want ook dan wordt er een self-destruct uitgevoerd en ben je ook al je gegevens kwijt.

Conclusie

De iStorage DiskAshur PRO2 biedt een goede beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik. Het is handig dat je twee gebruikers toegang kunt geven, maar die functionaliteit is niet goed uitgewerkt. Vooral omdat je niet een bepaald deel van de schijf kunt afschermen voor andere gebruikers, alle data is of juist wel of juist niet toegankelijk, maar een tussenweg is er niet. Voor het gebruik door een enkele persoon is de DiskAshure echter prima.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.