Kritische gegevens moeten beveiligd kunnen worden, maar niet alle maatregelen zijn even afdoende. iStorage heeft een externe harde schijf die is beveiligd met een fysieke pincode die je op het apparaat via een numeriek toetsenbord moet invoeren. Maar hoe veilig is dat?

De eerste keer dat je de iStorage DiskAshur PRO2 opstart, moet je als eerst een standaard 'administrator' pincode invoeren. Die code staat vermeld in de handleiding, en is dus voor iedere nieuw aangeschafte disk dus gelijk. Men raadt ook aan om de pincode direct te wijzigen, en dat is eenvoudig uitgelegd via de instructies. De pincode moet een minimale lengte hebben van 7 cijfers en maximaal 15, de code mag geen opeenvolgende getallen bevatten, bijvoorbeeld '1234789', en ook niet bestaan uit allemaal gelijke getallen, zoals '444444444'.

Code wijzigen

Het is ook mogelijk om een tweede pincode voor een andere gebruiker aan te maken. De eerste code is namelijk een 'master code', die bedoeld is voor administrators of de hoofdeigenaar van de externe schijf. Je kan iemand anders die de schijf dus even wil gebruiken, een andere pincode geven.

De administratorcode wordt ingevoerd zonder een eerste druk op het slotjes-knopje. Als een andere gebruiker de schijf wil gebruiken, moet dat op een andere manier. Het opgeven van een andere code kan door eerst het slotjes-knopje in te drukken en dan de pincode op te geven, gevolgd door weer een druk op het slotjes-knopje. Alleen een administrator kan een tweede code aanmaken. Om in de admin-mode voor het wijzigen van de pincode te komen, moet je op het numerieke pad een aantal combinaties uitvoeren. Aan de hand van de kleuren van de LED' jes op de externe schijf, kun je zien wat je moet doen; in de handleiding staat exact uitgelegd welke stappen je moet ondernemen. Het proces spreekt dan ook voor zich. De ingevoerde nieuwe pincode moet eenmaal bevestigd worden, en na een druk op het slotje is de nieuwe pincode toegevoegd.

Aansluiten

De iStorage is een externe schijf met een stevige behuizing en de usb 3.0-kabel is in het kastje verwerkt. Deze haal je eenvoudig los, maar het kabeltje blijkt wel erg kort; nog geen 10 centimeter. Dat hoeft geen probleem te zijn voor een laptop, maar je moet wel een verlengkabel gebruiken als je 'm op een computer waarbij de usb-poorten op een wat lastigere plek zitten. Belangrijk is ook dat zo'n kabel overweg kan met usb 3.0 en deze kabel ook stroom kan voeren; de iStorage wordt namelijk via de usb-poort gevoed, een netadapter zit er niet bij.

Besturingssystemen

De iStorage DiskAshur PRO2 werkt met Windows, Linux en MacOS. De schijfpartitie is echter wel NTFS-geformatteerd, waardoor de disk niet zonder meer werkt op die laatstgenoemde twee besturingssystemen. Je moet de schijf dan formatteren conform het gebruikte besturingssysteem, dus voor Mac OS is dat OS X Extended en bij Linux moet je 'm als FAT formatteren.

Meerdere gebruikers, zelfde data

Je zou denken dat door het aanmaken van een tweede pincode, de gebruiker van die code een eigen deel van de partitie op de DiskAshur kan gebruiken en de admin-partitie is afgeschermd. Maar dat is niet zo: zowel de admin-code als de 'gast'-code geven - zodra de schijf is aangesloten op de pc en de code is ingevoerd - toegang tot dezelfde data. De iStorage DiskAshur is dan ook voorzien van één grote partitie (in dit testexemplaar 1TB), maar binnenin Windows kunnen naargelang de behoefte is, meerdere partities worden toegevoegd.

Als extra beveiliging kun je ervoor kiezen om de disk read only te maken. Door middel van een combinatie van toetsen beveilig je de schijf tegen het per ongeluk wissen van data. Het nadeel is echter weer dat die read only-functie dan geldt voor alle gebruikers, dus ook als je de disk gebruikt met je admin-pincode.

This device will self-destruct...

Een andere ingebouwde beveiliging is de zogeheten 'self-distruct'-code. Als je deze pincode invoert - je moet hem wel eerst zelf aanmaken vanuit de administrator-modus - wordt alle data op de schijf gewist en overschreven. De schijf is dan nog wel bruikbaar, maar alle gegevens zijn weg, inclusief de partities. De aangemaakte gebruikerspincodes zijn dan ook weg, alsmede de pincode voor de administrator. Je kan de schijf dan alleen nog gebruiken door als een gewone gebruiker in te loggen met de aangemaakte self-destruct-pincode. De iStorage wordt namelijk ook gelocked, en ook als administrator inloggen is dan niet meer mogelijk. Je moet vervolgens dan een reset uitvoeren van de drive en dat omvat nogal wat stappen.

Die stappen moet je overigens ook uitvoeren als jij (of iemand anders) vijf keer een verkeerde pincode hebt ingetoetst, want ook dan wordt er een self-destruct uitgevoerd en ben je ook al je gegevens kwijt.

Conclusie

De iStorage DiskAshur PRO2 biedt een goede beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik. Het is handig dat je twee gebruikers toegang kunt geven, maar die functionaliteit is niet goed uitgewerkt. Vooral omdat je niet een bepaald deel van de schijf kunt afschermen voor andere gebruikers, alle data is of juist wel of juist niet toegankelijk, maar een tussenweg is er niet. Voor het gebruik door een enkele persoon is de DiskAshure echter prima.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.