Kritische gegevens moeten beveiligd kunnen worden, maar niet alle maatregelen zijn even afdoende. iStorage heeft een externe harde schijf die is beveiligd met een fysieke pincode die je op het apparaat via een numeriek toetsenbord moet invoeren. Maar hoe veilig is dat?

De eerste keer dat je de iStorage DiskAshur PRO2 opstart, moet je als eerst een standaard 'administrator' pincode invoeren. Die code staat vermeld in de handleiding, en is dus voor iedere nieuw aangeschafte disk dus gelijk. Men raadt ook aan om de pincode direct te wijzigen, en dat is eenvoudig uitgelegd via de instructies. De pincode moet een minimale lengte hebben van 7 cijfers en maximaal 15, de code mag geen opeenvolgende getallen bevatten, bijvoorbeeld '1234789', en ook niet bestaan uit allemaal gelijke getallen, zoals '444444444'.

Code wijzigen

Het is ook mogelijk om een tweede pincode voor een andere gebruiker aan te maken. De eerste code is namelijk een 'master code', die bedoeld is voor administrators of de hoofdeigenaar van de externe schijf. Je kan iemand anders die de schijf dus even wil gebruiken, een andere pincode geven.

De administratorcode wordt ingevoerd zonder een eerste druk op het slotjes-knopje. Als een andere gebruiker de schijf wil gebruiken, moet dat op een andere manier. Het opgeven van een andere code kan door eerst het slotjes-knopje in te drukken en dan de pincode op te geven, gevolgd door weer een druk op het slotjes-knopje. Alleen een administrator kan een tweede code aanmaken. Om in de admin-mode voor het wijzigen van de pincode te komen, moet je op het numerieke pad een aantal combinaties uitvoeren. Aan de hand van de kleuren van de LED' jes op de externe schijf, kun je zien wat je moet doen; in de handleiding staat exact uitgelegd welke stappen je moet ondernemen. Het proces spreekt dan ook voor zich. De ingevoerde nieuwe pincode moet eenmaal bevestigd worden, en na een druk op het slotje is de nieuwe pincode toegevoegd.

Aansluiten

De iStorage is een externe schijf met een stevige behuizing en de usb 3.0-kabel is in het kastje verwerkt. Deze haal je eenvoudig los, maar het kabeltje blijkt wel erg kort; nog geen 10 centimeter. Dat hoeft geen probleem te zijn voor een laptop, maar je moet wel een verlengkabel gebruiken als je 'm op een computer waarbij de usb-poorten op een wat lastigere plek zitten. Belangrijk is ook dat zo'n kabel overweg kan met usb 3.0 en deze kabel ook stroom kan voeren; de iStorage wordt namelijk via de usb-poort gevoed, een netadapter zit er niet bij.

Besturingssystemen

De iStorage DiskAshur PRO2 werkt met Windows, Linux en MacOS. De schijfpartitie is echter wel NTFS-geformatteerd, waardoor de disk niet zonder meer werkt op die laatstgenoemde twee besturingssystemen. Je moet de schijf dan formatteren conform het gebruikte besturingssysteem, dus voor Mac OS is dat OS X Extended en bij Linux moet je 'm als FAT formatteren.

Meerdere gebruikers, zelfde data

Je zou denken dat door het aanmaken van een tweede pincode, de gebruiker van die code een eigen deel van de partitie op de DiskAshur kan gebruiken en de admin-partitie is afgeschermd. Maar dat is niet zo: zowel de admin-code als de 'gast'-code geven - zodra de schijf is aangesloten op de pc en de code is ingevoerd - toegang tot dezelfde data. De iStorage DiskAshur is dan ook voorzien van één grote partitie (in dit testexemplaar 1TB), maar binnenin Windows kunnen naargelang de behoefte is, meerdere partities worden toegevoegd.

Als extra beveiliging kun je ervoor kiezen om de disk read only te maken. Door middel van een combinatie van toetsen beveilig je de schijf tegen het per ongeluk wissen van data. Het nadeel is echter weer dat die read only-functie dan geldt voor alle gebruikers, dus ook als je de disk gebruikt met je admin-pincode.

This device will self-destruct...

Een andere ingebouwde beveiliging is de zogeheten 'self-distruct'-code. Als je deze pincode invoert - je moet hem wel eerst zelf aanmaken vanuit de administrator-modus - wordt alle data op de schijf gewist en overschreven. De schijf is dan nog wel bruikbaar, maar alle gegevens zijn weg, inclusief de partities. De aangemaakte gebruikerspincodes zijn dan ook weg, alsmede de pincode voor de administrator. Je kan de schijf dan alleen nog gebruiken door als een gewone gebruiker in te loggen met de aangemaakte self-destruct-pincode. De iStorage wordt namelijk ook gelocked, en ook als administrator inloggen is dan niet meer mogelijk. Je moet vervolgens dan een reset uitvoeren van de drive en dat omvat nogal wat stappen.

Die stappen moet je overigens ook uitvoeren als jij (of iemand anders) vijf keer een verkeerde pincode hebt ingetoetst, want ook dan wordt er een self-destruct uitgevoerd en ben je ook al je gegevens kwijt.

Conclusie

De iStorage DiskAshur PRO2 biedt een goede beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik. Het is handig dat je twee gebruikers toegang kunt geven, maar die functionaliteit is niet goed uitgewerkt. Vooral omdat je niet een bepaald deel van de schijf kunt afschermen voor andere gebruikers, alle data is of juist wel of juist niet toegankelijk, maar een tussenweg is er niet. Voor het gebruik door een enkele persoon is de DiskAshure echter prima.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.