Dankzij de stijlvolle behuizing van geborsteld aluminium en het grote, blauwe oog is de LaCie 5big Network een imposante verschijning. U zou bijna vergeten dat het om een nas-apparaat gaat...

De 5big Network is wel degelijk een nas-apparaat, maar dan wel een met maar liefst vijf drive bays, geavanceerde raid-technieken en extra uitbreidingsmogelijkheden. Het uiterlijk zal niet iedereen bevallen, maar het leidt de aandacht niet af en de 5big is ook nog eens erg stil tijdens gebruik. Dat komt vooral door de externe stroomadapter en de ultrastille ventilator; u kunt de 5big makkelijk in een open kantoor zetten, zonder u druk te maken over het geluid. De 5big Network is ook nog eens een energiezuinig apparaat. De standaard ingestelde auto-modus op de driewegs stroomschakelaar zet het nas-apparaat in standby wanneer hij niet gebruikt wordt.

Zoals de naam impliceert, biedt de 5big Network vijf storage bays (aan de achterzijde van het apparaat) die gevuld kunnen worden met normale sata-schijven. De uitvoering die wij testen is voorzien van vijf 1TB-schijven van Hitachi, waardoor de totale capaciteit op 5 TB uitkomt. Er zijn kleinere (2,5 TB) en grotere (7,5 TB) modellen verkrijgbaar.

De beschikbare capaciteit hangt af van het raid-level dat u kiest. In de standaardstand maakt de 5big gebruik van raid-5, wat inhoudt dat de gegevens over alle schijven wordt verdeeld met extra pariteitsgegevens. Valt een van de schijven uit, dan blijft de 5big gewoon doorwerken. De vrije capaciteit in raid-5 is 80 procent, wat zakt tot 60 procent wanneer we voor raid-6 kiezen. Deze stand slaat extra herstelinformatie op de schijven op, waardoor het raid-array ook blijft werken als twee schijven tegelijkertijd uitvallen. De capaciteit neemt verder af als u een schijf aanwijst als hot spare, maar de 5big Network ondersteunt ook eenvoudige disk mirroring (raid-1) of jbod.

De schijven worden in speciale hot-swap-behuizingen geplaatst. Ze zijn wat lastig open te krijgen, maar het zou niet nodig moeten zijn de schijven vaak te vervangen. Onder de drive bays zien we de aansluitingen terug. Er is een enkele gigabitaansluiting om de 5big in het netwerk op te nemen. Daarnaast bevinden zich een usb- en drie esata-connectors, die allen gebruikt kunnen worden om de schijfcapaciteit verder uit te breiden, backups te maken of gegevens te importeren.

De 5big is eenvoudig te installeren. Een meegeleverde tool zoekt het apparaat in het netwerk op, het verdere beheer verloopt via een browservenster. De gebruikersinterface is saai maar doeltreffend, met eenvoudige menu's die u gebruikers en gebruikersgroepen laat definiëren, shares laat instellen en backups laat plannen. Ook is het raid-level aan te passen, maar dit klusje kan enige tijd duren (tot 30 uur in het meest ongunstige geval). Hierbij verliest u uiteraard de gegevens op het array, dus het loont om vantevoren na te denken over het beste raid-level voor uw gebruikersscenario.

Een grote teleurstelling is het gebrek aan extra's, zoals we die vaak bij de concurrentie terugzien. Er is geen ingebouwde webserver, databaseserver of streaming media server. Wel worden de meest voorkomende bestandsprotocollen ondersteund, zodat de nas-schijf onder Windows, Linux en Mac kan worden gebruikt. Active Directory-integratie is ook mogelijk, net als het delen van bestanden via https en ftp. Vreemd genoeg is er ook een ingebouwde bittorrent-server aanwezig.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De LaCie 5big Network is een uiterst degelijke nas. Het apparaat is eenvoudig in het gebruik, maar zeker niet goedkoop en er zijn alternatieven die voor hetzelfde geld meer mogelijkheden bieden.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.