Gespeeld: Yoshi and the Mysterious Book is een ander soort puzzel-platformer

In The Mysterious Book springen de Yoshi’s namelijk in de pagina’s van, jawel, een mysterieus boek dat ook nog eens de naam Mr. E. draagt. De opzet is simpel en komt daarom ook goed over in de anderhalf uur die ik met het spel heb gespendeerd. Mr. E. is nieuwsgierig naar welke wezentjes er zoal op zijn pagina’s staan, en vraagt aan Yoshi of hij op ontdekkingsreis wil gaan om de beestjes te onderzoeken.

Dat onderzoeken is ietwat gelaagd. Ieder level zet een nieuw beestje centraal, en leert je gaandeweg over welke kwaliteiten deze beschikken. De toegankelijkheid waar de Yoshi-games bekend om staan wordt hiermee prima gewaarborgd. Veel ontdekkingen zijn dan ook vrij makkelijk vindbaar, bijvoorbeeld wanneer je een van Yoshi’s eitjes tegen de knar van een wezentje gooit. Of wanneer je de nieuwe Tail Flick-vaardigheid van de Yoshi’s gebruikt om een Crazee Dayzee op zijn rug te zetten.

De maatstaaf van wat een ontdekking is ligt relatief laag. Om bij te houden wat je zoal hebt gezien wordt iedere ontdekking wel in het level ‘getekend’, zodat je achteraf altijd weet waar je een bepaald experiment al hebt uitgevoerd. Die simpele ontdekkingen zijn inkoppertjes, en zullen voor spelers die al graag experimenteren waarschijnlijk aan de lopende band op het scherm geschetst worden.

Over het algemeen is de game zo behapbaar als appels voor een Yoshi, al was er een merkbare uitschieter in het level waar ik een soort levende, pluizige bloem onder de loep nam. Wanneer je met deze wezentjes in aanraking komt geven die pluisjes af, en zodra die de grond raken komen er nieuwe pluisbloem tevoorschijn. Als je even niet oplet en door blijft rennen als een kip zonder kop, blijven de bloemen zich continu vermenigvuldigen.

Binnen een paar seconden was het hele scherm gevuld met dwarellende pluisje groeiende bloemen. Ondertussen hoorde ik het geschets van nieuwe ontdekkingen, zonder dat ik enig idee had van wat er precies gebeurde. Een uitzondering op de tot dan toe soepele regel, maar toch noemenswaardig omdat ik vervolgens even niet wist hoe een volgende puzzel op te lossen. Het nut van de pluizige bloem voor het breken van grote stenen was over mijn hoofd gevlogen.

De speelsessie gaf namelijk ook een indruk van de puzzels in het spel, waarin de beestjes vaak een rol spelen. Zo is er een level uit een later stadium in de game, waar Mousers centraal staan. Machtig vervelende wezens, gezien ze continu items die je vasthoudt jatten. Ondertussen moest ik Shy Guys die in het level verstopt waren oppakken en naar een hutje brengen, maar kwam na een tijdje vast te zitten. Toen kreeg ik de hint om zo’n Mouser op mijn rug te nemen, en in smalle gangetjes te sturen waar Yoshi zelf niet doorheen kan kruipen. Zo kon ik weer door. De hints zijn voor zover ik heb gezien ook niet opdringerig. Je kunt ze simpelweg kopen waar nodig met de muntjes die je in de levels verzamelt.

De hints kunnen je ook wijzen naar andere ontdekkingen in de levels, zoals het combineren van een wezentje en etenswaren als hete pepers. Daarmee veranderen de vaardigheden van de beestjes ook, waardoor je bijvoorbeeld hoger kunt springen naar een kamer vol kikkers, die geluid maken wanneer je tegen ze aan loopt. Zo kun je een liedje componeren, en weer een ontdekking opschrijven.

Ik verwacht dan ook dat je Yoshi and the Mysterious Book vooral lekker op je gemak wil spelen. De levels die ik speelde hadden een lekkere flow en er is voor completionists waarschijnlijk ontzettend veel te doen, maar ietwat gehaast spelen voelde toch verkeerd. Op zich is dat ook een pluspunt: de levels zijn zo opgebouwd dat het gevoel van ontdekking in iedere richting beloond wordt. Sommige puzzels vragen daarentegen best wat denkvermogen, tot op het punt waarop ik me afvraag of een jonger kind daar überhaupt mee uit de voeten kan.

Gelukkig levert iedere ontdekking een ster op, die weer gebruikt worden om nieuwe hoofdstukken van Mr. E. vrij te spelen en dus progressie te maken in het spel. Zolang deze moeilijkere puzzels niet essentieel zijn voor de voortgang kan iedereen waarschijnlijk wel uit de voeten met deze Yoshi-game.

The Mysterious Book nodigt uit tot experimenteren, wat voor sommige puzzels waarschijnlijk een completer beeld van de wezentjes en mogelijke combinaties met items vereist. In anderhalf uur was daar al het een en ander van te zien, maar wellicht nog niet het complete plaatje.

Over plaatjes gesproken: wat is deze game ontzettend mooi. De artstyle binnen Mr. E.’s pagina is prachtig, met tekeningen die doen denken aan de Winnie the Pooh-films waar ik als kind uren naar gekeken heb. Maar dan nóg rijker, met diepte en details waar ik al meer dan één keer stom om heb moeten grijnzen. Niet alleen Yoshi die onder de modder zit bijvoorbeeld, maar ook die iconische eitjes die achter hem aan zweven. Om dan even in het water te springen met de Crazee Dayzee’s en het er allemaal van af te spoelen.

In sommige gevallen lijkt The Mysterious Book presentatie ook te integreren met de gameplay. Zo noemde ik eerder al het level met de zingende kikkers. Door op die koppies te springen en dat onafgebroken te doen zingen zij een liedje, dat prachtig samenloopt met de muziek in het level. Hetzelfde met de Shy Guy die ik een fluit in de handen duwde. Als deze preview enige indicatie is, lijkt het mij dat deze Yoshi-game zich met gemak bij Woolly World en Crafted World kan scharen.

Yoshi and the Mysterious Book lijkt dus in ieder geval weer een ontzettend mooi-ogende platformer in deze subreeks van Nintendo te worden. Daarbij is de game fundamenteel schijnbaar net zo toegankelijk als de Yoshi-games hiervoor, maar wordt dit op interessante wijze uitgebreid door de speler zelf op ontdekkingstocht te laten gaan. Ik verwacht dat er genoeg is om je tanden in te zetten, vooral als je lekker de voeten omhoog gooit voor dit avontuur.

Yoshi and the Mysterious Book komt op 21 mei uit voor Nintendo Switch 2.