Browsers verzamelen van alles en nog wat gedurende het gebruik. Cookies, tijdelijk bewaarde webpagina's en onderdelen daarvan en meer. Soms leidt dat tot vage problemen. Opschonen van de browsergeschiedenis helpt dan vaak!

Een browser is eigenlijk best een complex stukje software, hoewel je daar als eindgebruiker gelukkig niks van merkt. Maar onder de motorkap gebeurt er nogal het een en ander. En een enkele keer leidt een foutje hier of daar tot vreemde verschijnselen. Denk aan het zomaar ineens niet meer in kunnen loggen bij een webdienst, terwijl dat voorheen altijd prima ging. Of een webpagina die steeds maar weer oude content blijft tonen. Terwijl je op een ander apparaat toch echt nieuwe dingen ziet. Of een zomaar verkeerd opgebouwde pagina die ook na verversen niet oké wordt. Vaak ligt de oorzaak van dat soort problemen 'aan de andere kant'. Ofwel: er is een tijdelijke storing gaande bij een webserver.

Maar als je op een ander apparaat (of browser) de site wel correct ziet of daar gewoon kunt inloggen is er al even vaak sprake van een probleempje binnen jouw browser. De oorzaak is dan veelal te vinden in de browsercache. Tijdens het gebruik van een browser worden allerlei gegevens tijdelijk bewaard. Bijvoorbeeld om een website sneller te kunnen openen bij een hernieuwd bezoek. Cookies om website-instellingen te onthouden. Cookies voor advertentie-doeleinden. En nog zo wat van die dingen. Soms ziet een browser door de bomen het bos niet meer in die gegevens. En dat leidt weer tot vreemde verschijnselen. De oplossing bij alles wat ineens niet lekker meer loopt in je browser is veelal het legen van je browsergeschiedenis. In het geval van bijvoorbeeld Firefox kan dat wel heel mooi.

Klik in deze browser rechtsboven op de knop met de drie streepjes en dan in het geopende menu op Voorkeuren (of Opties). Klik in het daarop geopende browsertabblad aan de linkerkant op Privacy & Beveiliging en scroll rechts een stukje naar beneden tot het kopje Geschiedenis. Klik daaronder op de knop Geschiedenis wissen. Schakel bij voorkeur alle beschikbare opties in die gewist kunnen worden. Wat zo mooi is in Firefox, is dat je bepaalde tijdsperioden kunt wissen, of gewoon álles. Weet je bijvoorbeeld zeker dat een bepaalde pagina anderhalf uur geleden nog prima werkte, dan wis je alleen het laatste uur enzovoorts. Mooi!

©PXimport

Elke browser anders

Elke browser beschikt over de mogelijkheid om de browsergeschiedenis te wissen. De werking verschilt echter nogal. Kijk om te beginnen in de opties. In geval van iOS start je voor het wissen van de browsergeschiedenis in Safari de app Instellingen. Tik daarin op Safari en vervolgens op Wis geschiedenis en websitedata. Hier geen 'gerichte' wisactie: het is alles of niets. Gebruik je bijvoorbeeld Edge - de standaardbrowser in Windows 10 - dan tik je in de werkbalk rechtsboven op de ster met de streepjes (niet de ster aan het eind van de adresbalk!). In het geopende paneel Favorieten tik je vervolgens op Geschiedenis en dan Geschiedenis wissen.

Selecteer alle beschikbare opties behalve Wachtwoorden, Medialicenties en Websitemachtigingen. Klik op Wissen en de oude rommel wordt verwijderd. Werkt een site dan nog niet, dan kun je nog eens wissen met alle opties behalve Wachtwoorden ingeschakeld. Eventuele opgeslagen wachtwoorden blijven zo onaangetast. Bij Firefox zijn de wachtwoorden bij het wissen van geschiedenis sowieso veilig.

LG heeft op CES 2026 de OLED evo W6 aangekondigd: een nieuwe versie van zijn Wallpaper TV die ongeveer 9 millimeter dun is en vrijwel vlak tegen de muur kan hangen. Aansluitingen zoals HDMI zitten niet meer in het scherm, maar in een losse Zero Connect Box die je tot 10 meter verderop kunt plaatsen; beeld en geluid gaan daarna draadloos naar de tv.

LG grijpt met de W6 terug op het 'Wallpaper Design' dat het in 2017 introduceerde. Het idee is dat de tv zo min mogelijk uitsteekt en van rand tot rand vlak tegen de muur hangt. Volgens LG is dat gelukt door interne onderdelen te verkleinen en de opbouw van het toestel opnieuw te ontwerpen. De wandbeugel is daarbij aangepast om de tv strakker tegen de muur te laten zitten.

Het 'true wireless'-deel zit in die Zero Connect Box. Daar sluit je al je bronnen op aan, terwijl de tv zelf zo leeg mogelijk blijft. LG zegt dat de draadloze verbinding 4K-video en audio naar het scherm stuurt zonder zichtbaar kwaliteitsverlies. In de praktijk is dit vooral interessant als je geen kabelbundel naar de tv wilt of als je apparatuur liever in een kast zet, bijvoorbeeld een spelcomputer of settopbox.

Naast het ontwerp zet LG ook in op beeldkwaliteit. Het bedrijf spreekt over een nieuw beeldpakket met 'Hyper Radiant Color Technology'. Dat moet dat zorgen voor diep zwart, felle kleuren en een hogere helderheid, terwijl reflecties op het scherm juist worden teruggedrongen.

De beeldverwerking komt van de nieuwe α (Alpha) 11 AI Processor Gen3. LG stelt dat de neurale rekenkracht in deze generatie flink is toegenomen en dat een 'Dual AI Engine' twee taken tegelijk kan uitvoeren: ruis verminderen én detail behouden. Dat moet vooral helpen bij gecomprimeerde streams en oudere content, waar tv's soms óf te veel gladstrijken óf juist onnatuurlijk scherpte toevoegen.

Ook op gaming mikt LG nadrukkelijk. De W6 en de andere 2026 OLED evo-modellen ondersteunen 4K met een verversingssnelheid tot 165 Hz, samen met NVIDIA G-SYNC Compatible en AMD FreeSync Premium om tearing te beperken. Verder zijn Auto Low Latency Mode en een opgegeven pixelresponstijd van 0,1 ms aanwezig, wat vooral belangrijk is als je snel bewegende games speelt en zo weinig mogelijk vertraging wilt.

Aan de softwarekant blijft webOS het platform, met extra personalisatie. Via Voice ID kan de tv herkennen wie er praat en schakelt hij naar een persoonlijke startpagina met bijbehorende apps en widgets. LG integreert daarnaast AI-functies met onder meer Google Gemini en Microsoft Copilot, zodat je vragen kunt stellen of extra context kunt opvragen zonder de app te verlaten. Met de nieuwe optie 'In This Scene' kun je bijvoorbeeld informatie over acteurs en gerelateerde content oproepen.

Wie de tv ook als 'scherm aan de muur' wil gebruiken, heeft toegang tot LG Gallery+. Dat is een dienst die de tv afbeeldingen laat tonen, van kunst en video-stills tot eigen foto's en beelden die je met generatieve AI maakt. LG zegt dat er ruim 4.500 visuals beschikbaar zijn en dat de dienst op meer modellen in de 2026-line-up uitrolt, niet alleen op de W6.

Wanneer de LG OLED evo W6 precies op de markt komt, in welke formaten en wat de prijzen gaan worden is nog niet bekend.

©LG

 Bekijk alle televisies van LG op Kieskeurig.nl

Voor de ultieme bioscoopervaring thuis is geluid minstens zo belangrijk als scherp beeld. Om die reden kom je op veel moderne televisies en soundbars tegenwoordig de term eARC tegen. Het zou een onmisbare schakel voor je nieuwe apparatuur zijn, maar is dat ook zo? We scheiden de marketing van de feiten, zodat je precies weet of deze upgrade voor jou noodzakelijk is.

Wie onlangs een nieuwe televisie of soundbar heeft aangeschaft, is de term ongetwijfeld op de aansluitingen tegengekomen: HDMI eARC. Deze technologie belooft een superieure luisterervaring en meer gebruiksgemak, maar de technische details zijn niet altijd direct even duidelijk. In dit artikel leggen we uit wat enhanced Audio Return Channel (want daar staat de afkorting voor) precies doet, wat het verschil is met de oudere standaard en wanneer deze functie voor jou interessant is.

De evolutie van ARC naar eARC

Om te begrijpen wat eARC is, moeten we eerst kijken naar de voorganger. ARC, oftewel Audio Return Channel, maakte het jaren geleden mogelijk om via één HDMI-kabel zowel beeld als geluid te versturen tussen je televisie en een receiver of soundbar. Er waren niet langer extra optische kabels nodig en het zorgde er bovendien voor dat je het volume van je audiosysteem met de afstandsbediening van de tv kon bedienen.

eARC is de enhanced oftewel verbeterde versie van deze techniek. De grootste vooruitgang zit 'm in de bandbreedte en de snelheid waarmee audiosignalen worden verstuurd. Waar de oude standaard zich nog weleens kon verslikken in de hoeveelheid data die tegelijkertijd door de kabel werd gestuurd, zet de nieuwe versie de sluis volledig open voor moderne audioformaten.

'Lossless' geluid voor de thuisbioscoop

Het belangrijkste voordeel van deze verhoogde bandbreedte is de mogelijkheid om ongecomprimeerd (ook wel lossless geheten) geluid te versturen. De originele ARC-aansluiting moet het geluidssignaal vaak comprimeren om het door de kabel te krijgen, wat resulteert in kwaliteitsverlies. Bij eARC is dat niet langer nodig.

Hierdoor kun je genieten van audioformaten zoals Dolby TrueHD en DTS-HD Master Audio. Dat is vooral relevant voor liefhebbers van ruimtelijk geluid. Object-gebaseerde formaten zoals Dolby Atmos en DTS:X komen pas echt tot hun recht via een eARC-verbinding, omdat de hoogte- en diepte-effecten zonder compressie veel nauwkeuriger kunnen worden weergegeven. Je hoort het geluid precies zoals de regisseur het in de studio heeft bedoeld.

©Proxima Studio

Wanneer heb je eARC echt nodig?

Niet elke gebruiker heeft direct profijt van deze upgrade. Als je voornamelijk naar het journaal kijkt of net zo lief gebruikmaakt van de ingebouwde speakers van de televisie, is de meerwaarde verwaarloosbaar. De technologie wordt echter onmisbaar wanneer je investeert in een hoogwaardige soundbar of surround-set en content van hoge kwaliteit consumeert. Denk hierbij aan het kijken van 4K Blu-rays of het streamen van films via diensten als Netflix en Disney+ die Dolby Atmos ondersteunen.

Daarnaast is het voor gamers met een PlayStation 5 of Xbox Series X een belangrijke toevoeging, omdat het zorgt voor een ideale samenwerking tussen beeld en geluid – zonder vertraging. Een bijkomend voordeel van de nieuwe standaard is namelijk een verplichte correctie voor 'lip-sync', waardoor beeld en geluid altijd perfect gelijk lopen.

Benodigde apparatuur en kabels

Om gebruik te kunnen maken van deze functionaliteit, moet de gehele keten van apparatuur de standaard ondersteunen. Dat betekent dat zowel je televisie als je audiosysteem over een HDMI eARC-aansluiting moeten beschikken. Meestal is dat hardware die HDMI 2.1 ondersteunt. Ook de bekabeling speelt een rol. Hoewel sommige oudere HDMI-kabels met ethernet de signalen kunnen verwerken, wordt voor de zekerheid een 'Ultra High Speed' HDMI-kabel aangeraden.

Wanneer je zeker weet dat al je apparatuur compatibel is, hoef je in de meeste gevallen niets in te stellen; de apparaten herkennen elkaar automatisch en kiezen de hoogst mogelijke geluidskwaliteit.