Als je een nieuwe laptop zoekt, begint de keuze vaak bij het besturingssysteem. De drie populairste zijn Windows, MacOS en ChromeOS. Elk heeft unieke eigenschappen en sterke punten. Welke het beste bij jou past? Dat ontdek je hier, want we vergelijken ze voor je!

Lees ook: Op zoek naar een nieuwe laptop? Dit is waar je op moet letten

Kijken we naar de populariteit van deze drie besturingssystemen in Nederland, dan is Windows de absolute koploper: maar liefst 74,3 procent van alle computers draait op dit OS. Mac-gebruikers zijn goed voor 19,37 procent, terwijl ChromeOS 2,34 procent noteert. Dit zijn de meest recente beschikbare cijfers (oktober 2024) die door het toonaangevende Statcounter GlobalStats zijn verzameld. We gaan deze besturingssystemen dan ook in volgorde van populariteit af.

Windows: veelzijdige alleskunner

Windows is en veelzijdig besturingssysteem dat bijna overal mee werkt en voor iedereen wat te bieden heeft. De meest recente versie (november 2024) is Windows 11.

©diy13 - stock.adobe.com

✅ Sterke kanten

Compatibiliteit

Windows is compatibel met een heel veel software, van bedrijfsmatige applicaties tot games. Of je nu werkt met Microsoft Office, grafische programma's zoals Adobe Photoshop, of de nieuwste games wilt spelen: (bijna) alles werkt onder Windows.

Hardwarekeuze

Er zijn enorm veel laptops die draaien op Windows, van budgetvriendelijke modellen tot high-end machines. Dit betekent dat je gemakkelijk een laptop kunt vinden die aan jouw specificaties en budget voldoet.

Flexibiliteit

Windows biedt veel mogelijkheden om het systeem naar eigen wens aan te passen. Van het uiterlijk tot geavanceerde systeeminstellingen: het meeste kun je zelf configureren.

❓ Waarom kies je beter voor een ander OS?

Kan té ingewikkeld zijn

Hoewel Windows gebruiksvriendelijk is, kunnen de vele opties en instellingen voor sommige mensen wat te veel van het goede zijn. Als je een eenvoudiger en gebruiksvriendelijker systeem zoekt, kun je misschien beter kiezen voor MacOS of ChromeOS.

Het kan veiliger

Windows biedt solide beveiligingsopties, maar blijft een populair doelwit voor malware. MacOS staat bekend om zijn sterke beveiliging, terwijl ChromeOS dankzij de sandbox-architectuur vrijwel immuun is voor virussen.

MacOS: voor creatievelingen en digitale makers

MacOS staat bekend om zijn gebruiksgemak en soepele samenwerking met andere Apple-apparaten. De meest recente versie (november 2024) is macOS 15 Sequoia.

©Khaletski Siarhei\goffkein.pro - stock.adobe.com

✅ Sterke kanten

Gebruikerservaring

MacOS staat bekend om zijn intuïtieve en gebruiksvriendelijke interface. Alles werkt naadloos samen. Ben je aan dit systeem gewend, dan wil je al snel niets anders meer.

Integratie

Als je al andere Apple-apparaten hebt, zoals een iPhone of iPad, is de integratie met MacOS uitstekend. Je kunt eenvoudig bestanden delen, en functies zoals Handoff (waarbij je begint te werken op een apparaat en naadloos kunt verdergaan op een ander apparaat) en Universal Clipboard maken het werken tussen apparaten soepel.

Stabiliteit en prestaties

MacOS is geoptimaliseerd voor de hardware van Apple. Daardoor is het systeem stabiel en presteert het goed. Dit is vooral merkbaar bij veeleisende taken zoals videobewerking en grafische vormgeving.

❓ Waarom kies je beter voor een ander OS?

Prijs

MacBooks zijn over het algemeen duurder dan vergelijkbare Windows- of ChromeOS-laptops. Als je wat minder te besteden hebt, is een Windows- of Chromebook een meer betaalbare optie.

Softwarebeperkingen

Hoewel de meeste populaire software beschikbaar is voor MacOS, zijn sommige niche-applicaties en games dat niet. Als je specifieke software nodig hebt die alleen op Windows draait, is een Windows-laptop een betere keuze.

Ook interessant: Zo zorg je dat je laptop zo lang mogelijk blijft werken op één acculading

ChromeOS: Snel en simpel

Chrome OS is snel, simpel en veilig, perfect voor wie vooral online werkt en een betaalbare laptop zoekt. De meest recente versie (november 2024) is ChromeOS 129.

©Google

✅ Sterke kanten

Snelheid en eenvoud

ChromeOS is ontworpen om snel en eenvoudig te zijn. Het start binnen enkele seconden op en is direct klaar voor gebruik. Het is ideaal als je vooral online en in de cloud werkt.

Veiligheid

ChromeOS richt zich sterk op veiligheid: dankzij de sandbox-architectuur en regelmatige automatische updates is het vrijwel immuun voor virussen en malware.

Kosten

Chromebooks zijn over het algemeen goedkoper dan Windows- en MacOS-laptops. Dit maakt ze een aantrekkelijke optie voor studenten en mensen met een beperkt budget.

❓ Waarom kies je beter voor een ander OS?

Minder mogelijkheden

ChromeOS is voornamelijk gericht op webgebaseerde applicaties en biedt minder ondersteuning voor traditionele desktopsoftware. Als je veel werkt met gespecialiseerde software of games, is een Windows- of MacOS-laptop beter geschikt.

Offline werken relatief beperkt

Hoewel je steeds meer offline kunt doen met ChromeOS, blijft het systeem het best functioneren met een stabiele internetverbinding. Voor intensief offline werk zijn Windows en MacOS betere keuzes.

Conclusie

De keuze voor een besturingssysteem hangt sterk af van je persoonlijke behoeften en voorkeuren. Windows biedt veelzijdigheid en werkt met een breed scala aan software en hardware. MacOS staat bekend om zijn gebruiksvriendelijkheid, naadloze integratie met andere Apple-apparaten en stabiliteit. ChromeOS is ideaal voor wie een snelle, eenvoudige en veilige webgebaseerde ervaring zoekt.

Bij het kiezen van een laptop is het dus belangrijk om na te denken over hoe je hem wilt gebruiken en wat voor jou het zwaarst weegt. Of je nu een gamer bent, een creatieve professional, een student of gewoon een betrouwbare laptop zoekt voor dagelijks gebruik, er is altijd een besturingssysteem dat bij je past.

Welk besturingssysteem voor wie?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.