Acer hecht steeds meer belang aan het uiterlijk van zijn producten en dat is zeker te zien aan dit netbook. Hij ziet er gelikt uit.

Wij testen een glanzend blauwe versie, maar hij is ook verkrijgbaar in andere kleuren. Rond het 8,9-inch scherm zit een flinke rand die de afmetingen van het notebookje bepaalt. Het toetsenbord is daardoor heel behoorlijk van afmetingen, het zit tussen dat van de 8,9-inch Eee PC en de 10-inch exemplaren in. Het toetsenbord is dan ook prima.

Touchpad

Minder gecharmeerd zijn we van het touchpad. Dat is nogal klein en heeft de muistoetsen links en rechts, wat minder handig is. Ook zijn de standaard instellingen dusdanig dat het touchpad pas na flink wat experimenteren met de instellingen bruikbaar wordt.

Prestaties

De Aspire One wordt geleverd in diverse uitvoeringen met zowel Linux als Windows XP. De Linux-uitvoering heeft een 8GB solid state schijf en de door ons geteste Windows-uitvoering een 120GB harde schijf. De Linux-variant heeft Open Office aan boord, de XP-versie komt met MS Works en een 60-dagen versie van MS Office 2007. Opvallend is de slechte vertaling van de Linux-versie.
Beide uitvoeringen werken prima. Ondanks de 512 MB werkgeheugen, doen de prestaties niet onder voor die van andere netbooks met veel meer geheugen. In de praktijk zul je het met zware toepassingen wel merken. De accuduur is beperkt: die varieert van 2 tot nog geen 3 duur.

Glans

Het glanzende, door leds verlichte scherm heeft, als je er recht voor zit, een goede beeldkwaliteit, wat vooral voor videokijken prettig is. Wel glimt het scherm hinderlijk en de kijkhoek is met name verticaal beperkt. Ook is het scherm overstraald, waardoor een zwart beeld grijzig wordt en gewone Windows-beelden flets. Jammer is dat de ventilator zich in deze Acer One nogal laat horen. Niet zo zeer hard, maar wel met een irritante pieptoon, wat vooral in een stille omgeving snel hinderlijk is.
PluspuntenMinpuntenConclusie

Dit netbookje combineert prima prestaties met een gelikt uiterlijk. Ook de prijs is prima, wat het een aantrekkelijk hebbeding voor erbij maakt.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.