De Nintendo Switch verscheen op 3 maart 2017 en dus is de console inmiddels een halfjaar verkrijgbaar. We blikken terug op deze eerste periode van de nieuwe console en de voorzichtige comeback die Nintendo maakt na het Wii U-fiasco.

De onthulling van de Nintendo Switch in oktober vorig jaar kon rekenen op uiteenlopende reacties. Veel gamers hadden een hybride console, die zowel op de televisie als in handheldvorm te spelen is, verwacht, maar niet iedereen was het erover eens dat dit de juiste richting was voor Nintendo. Het betekende in feite dat het om een zeer krachtige handheld ging en dat het Japanse bedrijf dus wederom achter de concurrentie aan zou lopen als het aankomt op grafische kracht. Zeker wat betreft third-party-ondersteuning zou dat een obstakel kunnen vormen, maar daarover later meer.

De onthulling en de daaropvolgende presentaties en marketing van de Switch waren in ieder geval bijzonder duidelijk. Vergeleken met de warrige onthulling van de Wii U op E3—waarbij een groot aantal journalisten dachten dat het om een nieuwe controller voor de Wii ging, een fout die veel consumenten na release ook maakten—leek een compleet ander marketingteam verantwoordelijk voor de aanloop naar de Switch-lancering. In het 3,5 minuten durende promotiefilmpje wordt in één oogopslag duidelijk wat de Switch kan en wat de unique selling point van het apparaat is: speel je games op de tv, haal de console zelf vervolgens uit de dock en speel waar je maar wilt verder op het scherm van het apparaat. Het mooie is daarbij dat de Switch precies werkt zoals geadverteerd wordt en het een verademing is om game-ervaringen die normaal alleen voor consoles waren weggelegd, onderweg te spelen. Het concept en de uitwerking is solide.

Het is een hit

Die duidelijke communicatie heeft ongetwijfeld bijgedragen aan een voor Nintendo erg succesvol eerste halfjaar van de Switch. Tot 30 juni zijn er wereldwijd 4,7 miljoen exemplaren van de console verkocht, een duidelijke voorsprong op voorganger Wii U, die in hetzelfde tijdsbestek 3,61 miljoen keer over de toonbank ging. Eind augustus bleek dat er meer dan anderhalf miljoen exemplaren van de Switch in Japan alleen zijn verkocht, mede aangedreven door het succes van het in juli verschenen Splatoon 2. Daardoor staat de Switch regelmatig bovenaan de verkooplijsten van consoles in Japan. Het is dus helemaal geen vreemde aanname om te stellen dat er waarschijnlijk al meer dan 6 miljoen exemplaren van de hybride zijn verkocht, al moeten we wachten tot Nintendo’s volgende presentatie van kwartaalcijfers voor precieze data.

Het succes blijkt ook uit het feit dat de Switch lijkt te leven in het bewustzijn van de mainstream. Hoewel een met de Wii vergelijkbaar succes vooralsnog uitblijft (die console werd een fenomeen en had het universeel aantrekkelijke Wii Sports als wapenfeit), lijkt de Switch in ieder geval op de radar te staan bij de gemiddelde gamer, totaal onvergelijkbaar met de vaak vergeten Wii U. Het is natuurlijk anekdotisch bewijs, maar kijkend naar de redacties van Gamer.nl en zustersite InsideGamer, zijn er ook veel meer redactieleden met een Switch dan toentertijd met een Wii U.

©PXimport

Tekort

Harder bewijs van het succes van de Switch is dat de console, in eerste instantie in de Verenigde Staten en nu nog altijd in Japan, nauwelijks verkrijgbaar is. Wekelijks worden er steevast tussen de 20.000 en 30.000 exemplaren van de console in het thuisland van Nintendo verkocht. Daarvoor staan vele consumenten regelmatig in de rij en worden er zelfs loterijen gehouden voor wie er ‘mag’ betalen en de console mee naar huis neemt. Alleen bij de release van grote nieuwe games, zoals Splatoon 2 en Monster Hunter XX, brengt Nintendo meer hardware(bundels) uit om potentiële kopers tegemoet te komen.

Hiermee snijdt Nintendo zichzelf in de vingers: zou het bedrijf meer consoles produceren, dan zou het er overduidelijk meer verkopen. Het is niet dat Nintendo dit niet wil, maar het is afhankelijk van de hoeveelheid beschikbare materialen en mankracht in de fabrieken waar de console wordt geproduceerd. De Switch schijnt een aantal onderdelen in zich te hebben die ook worden gebruikt voor Apple’s iPhone-toestellen. Aangezien Apple zich weer opmaakt voor de lancering van een nieuw model van zijn populaire smartphone later dit jaar, gaat een groot deel van de mankracht en beschikbare onderdelen naar het Amerikaanse bedrijf. Nintendo belooft in de loop van het jaar de productie van de Switch op te voeren, maar dat moet nog blijken. Daarbij blijft het de vraag of dit probleem zich niet elk jaar voordoet, bij elke nieuwe uitgave van de iPhone. Het is een prangend punt dat nog groter succes voor de console in de weg staat.

©PXimport

Storende factoren

Daarbij zijn er nog een aantal factoren die Switch-eigenaren storen. Een daarvan was een foutief werkende linker Joy-Con die bij veel Switch-systemen geleverd was. Nintendo is hier netjes mee omgegaan door alle slecht werkende controllers te vervangen, maar het laat een vieze nasmaak achter bij een nieuwe doelgroep. Nog een storende factor is de vooralsnog nauwelijks bestaande online-ondersteuning. Hoewel de service nog gratis is, is het gebrek aan voicechat bij multiplayergames tergend en is de smartphone-app voor het uitnodigen van vrienden in multiplayerpotjes een enorm omslachtig systeem. Zeker wanneer Nintendo volgend jaar geld voor zijn service gaat vragen, moet er veel verbeterd zijn.

De games

Dat ondanks het tekort en de problemen met online de Switch toch een positieve reputatie heeft, is bijna geheel te danken aan de games. Enerzijds is er de lanceringstitel The Legend of Zelda: Breath of the Wild, dat door veel media als een van de beste games aller tijden werd bestempeld. Hoewel de game gelijktijdig op de Wii U verscheen, hebben veel mensen ervoor gekozen het spel op een nieuwe console met toegevoegde draagbaarheid te ervaren. Daarbij waren veel gamers gewoonweg niet in het bezit van een Wii U. Breath of the Wild maakte de torenhoge verwachtingen meer dan waar en biedt verfrissende gameplay die qua kwaliteit aan hoogtijdagen van de Nintendo 64 doet denken.

Anderzijds heeft Nintendo zijn releases dit jaar met een goed gevoel voor timing uitgebracht. Kort na de release konden Switch-gamers aan de slag met een complete versie van Wii U-game Mario Kart 8, inclusief een vernieuwde Battle-modus. In de lente werd er een nieuwe IP gelanceerd in de vorm van fighter Arms en in de zomer kwam Nintendo met Splatoon 2, een vervolg op een van de meest succesvolle Wii U-games. De zomer werd eind augustus afgesloten met Mario + Rabbids: Kingdom Battle, waarvoor Ubisoft de Mario-licentie mocht lenen en Mario in een voor de franchise nieuw genre werd geplaatst: een turn-based tactische rpg. Hoe onwaarschijnlijk de combinatie van de voormalig loodgieter, het genre, en de voorheen door het slijk gehaalde Rabbids ook leek, het leverde het een unieke en bovenal kwalitatief hoogstaande game op.

©PXimport

Nintendo lijkt dit de rest van het jaar vol te houden met releases als Fire Emblem Warriors, Super Mario Odyssey en Xenoblade Chronicles 2. Ook volgend jaar moet dit doorgezet worden met nieuwe Yoshi- en Kirby-games en uiteindelijk Metroid Prime 4 en een nieuwe ‘grote’ Pokémon-game, al zouden laatstgenoemde titels ook gemakkelijk pas in 2019 het daglicht kunnen zien. Dit najaar krijgt Nintendo hulp van third-party’s, met een verrassend uitgebreide Fifa 18 en ports van de populaire

games The Elder Scrolls 5: Skyrim en Rocket League. Het succes van de Switch ontgaat andere uitgevers ook niet en hoewel er nog een lange weg te gaan is, is de support in ieder geval de barre situatie op de Wii U voorbij. Dat dit zowel in Japan als het Westen gebeurt, is indrukwekkend. In de tussentijd lijkt Nintendo gaten in de kalender vooral te vullen met indietitels. Hoewel dit geen vervanging is voor third-party AAA-games, is de sterke band die het bedrijf met de vele onafhankelijke studio’s opbouwt belangrijk, gezien soortgelijk beleid van Microsoft en Sony. Indiegames hebben zelfs al tweemaal een eigen Nintendo Direct gekregen.

©PXimport

Een voorzichtige comeback

Maar Nintendo is er nog niet. Wil het de Switch een lang en vruchtbaar leven geven, dan moet het jaar op jaar met sterke line-ups komen en de band met de grote uitgevers blijven versterken om zo meer titels naar de console toe te trekken. Ondersteuning vergelijkbaar met de PS4 en Xbox One lijkt onhaalbaar, maar deze eerste stappen, gecombineerd met de indiegames en Nintendo’s solide output tot nu toe, zorgen voor een veel gezonder ecosysteem dan de Wii U had. We mogen de Switch heel voorzichtig een geslaagde comeback noemen.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?