Er zijn een heleboel voor de hand liggende en minder voor de hand liggende dingen die mensen verkeerd doen met hun computer. Hier bespreken we er een aantal. Zorg dat jij niet de dupe wordt van iets wat je makkelijk had kunnen voorkomen.

Het is een beetje traditie, naar buiten lopen met piepende oren na je Call of Duty-presentatie tijdens E3. Activision en, in dit geval, ontwikkelaar Infinity Ward houden van spektakel. Ook ditmaal werden ogen en oren getrakteerd op een hoeveelheid explosies die Michael Bay vaarwel zou doen zeggen tegen zijn carri\u00e8re. De singleplayer van Call of Duty: Infinite Warfare wijkt geenszins van het pad dat Call of Duty jaar in jaar uit volgt met zijn solocampagnes; ditmaal leidt dat pad echter de toekomst en de ruimte in, met de nodige Star Wars tot gevolg. En ja, zelfs in de ruimte krijgen je trommelvliezen de volle laag.

Geen power-fantasy

Infinity Ward toonde tijdens E3 twee singleplayerdemo's, waarvan je er een tijdens de PlayStation-persconferentie

. De ander speelt zich ouderwets op Aarde af. In Genev\u00e9 tekent zich het bekende riedeltje af: het is oorlog, er wordt geschoten en jij schiet terug. De straten van de op \u00e9\u00e9n na grootste stad van Zwitserland worden overspoeld met soldaten en robots, burgers lopen verschrikt rond en immense legervliegtuigen werpen hun schaduwen over de stad.

©CIDimport

Op Aarde bevinden we ons ook qua gameplay op bekend terrein.

De actie die we zien is redelijk conventioneel. In nauwe ruimtes is het een kwestie van om hoekjes kijken, schoten lossen en snel weer verder lopen. Ditmaal zijn er lasergeweren en smijt je met geavanceerde spinachtige drones. Deze griezelige gadgets sprinten op hun doelwit af, bijten zich vast en ontploffen zonder genade. De futuristische insteek houdt daarmee wel op - er zijn geen double-, triple- en quadruple-jumps, mogelijk gemaakt door mechanische exo-skeletons.

Infinite Warfare weet de schaal van de oorlog heerlijk te vatten. Even later bestorm je een helling met daarop een immense toren, terwijl dropships en bommenwerpers en bommen en kogels om je oren vliegen. Jij bent slechts een mier in een enorme mierenhoop: je doet je werk, mikt een paar keer raak en schakelt een dropship uit door een van de robots aan boord te hacken en op te blazen. Call of Duty-campagnes zijn nooit de power-fantasy's die veel andere games wel presenteren: jij bent niet degene van wie het lot van de wereld afhangt, maar een rader in de niet te stoppen machine der militaire conflicten.

©CIDimport

Net als andere games uit de reeks ben je een klein onderdeel van een groter geheel.

Ruimteballet

Nee, het houdt nooit op - het gaat alleen maar verder. Infinite Warfare neemt je, met een scene die zo lijkt weggelopen uit No Man's Sky, mee de ruimte in. Daar is het Oorlog met hoofdletter O. Call of Duty geeft je voor het eerst de vrijheid om zelf achter het stuur te kruipen, en je manoeuvreert tussen een meedogenloos ballet van explosies, ruimtepuin en laserstralen, met als missie om een groot vijandelijk ruimteschip uit te schakelen. Dat lukt, en met een grote ontploffing die door de speakers galmt komt een einde aan de demo. In space, everyone can hear everything. Vervolgens begint het stuk dat je zelf al gezien hebt.

©CIDimport

Aan ruimteactie geen gebrek.

Is Infinite Warfare een game voor jou? Die conclusie trek je snel genoeg bij het zien van

. Call of Duty-singleplayer is als een 4D-rit in een modern themapark. Het doet er niet een zo veel toe wat je zelf toevoegt met je shooter-vaardigheden, maar je wordt meegenomen op een dollemansrit die zijn weerga niet kent. De game biedt daarbij, net als zijn voorgangers, een bepaalde basis aan kwaliteit: graphics zijn degelijk, geluiden spectaculair en de voet gaat geen moment van het gaspedaal.

©CIDimport

Alles wordt uit de kast gehaald voor een verhaal vol actie.

Toch wringt het, wanneer we daarna een demo van het schiplevel uit Call of Duty: Modern Warfare Remastered te zien krijgen. De game is even mooi (echt, deze remaster krijgt de technische aandacht die het verdient) en, op zijn pieken, even luid en spectaculair als Infinite Warfare. Verschil is alleen dat het zijn pieken zorgvuldiger kiest. Vanaf het moment dat je het schip entert doorloop je een shootout, schakel je snel en professioneel wat bemanning uit, en komt het echte spektakel pas aan het einde wanneer het schip na een paar rake raketten tot zinken wordt gebracht en jij en je teammaten moeten zien te ontsnappen.

©CIDimport

Modern Warfare spannender door zijn pieken en dalen.

Modern Warfare was - en is, zo blijkt wanneer we de game negen jaar na release weer te zien krijgen - toonbeeld van een goede Call of Duty-singleplayer. In zijn geheel, de legendarische multiplayer meegerekend, is het de benchmark waar elk volgend deel in de serie zich aan heeft moeten meten. Door de twee games op E3 zo parallel aan te bieden is de vergelijking makkelijk te maken. Infinity Ward heeft besloten om vooral groter te gaan, maar lijkt te vergeten dat hoge pieken bestaan bij de gratie van spannende dalen. Je oren raken snel gewend aan het constante lawaai - bij Modern Warfare schrikken de trommelvliezen zich rot bij elk welgemikt schot en elke over-de-top set-piece.

©CIDimport

De actie komt bij Modern Warfare harder aan.Call of Duty: Infinite Warfare verschijnt op 4 november voor Xbox One, PlayStation 4 en pc. Modern Warfare Remastered is alleen verkrijgbaar in combinatie met Infinite Warfare.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.