Er is een soort real time strategie-renaissance gaande. Er verschijnen remasters van klassiekers zoals Red Alert en Age of Empires, maar ook hele nieuwe vervolgen van oude series, zoals Age of Empires. En nu dus ook Men of War 2, een vervolg op een hardcore, realistische rts.

De ontwikkelaars onthulden recentelijk details over hoe het nieuwste deel in de serie daadwerkelijk speelt. De IP, die in het Russisch ’Achter Vijandelijke Linies’ heet, bestaat al sinds 2004 en richt zich op de ‘hardcore’ strategiespeler. Dat is in het nieuwste deel niet anders, en je moet dan ook op een heleboel verschillende zaken letten. Pantsereenheden hebben bijvoorbeeld individuele zwakke plekken en de schade wordt daadwerkelijk gesimuleerd op basis van allerlei factoren. Wie ‘gewoon’ een leger sterke units wil groeperen en de vijand wil overrompelen, faalt dus.

©PXimport

Dat komt mede door een nieuw spelsysteem dat uniek is voor Men of War 2, namelijk de frontlinie. Het spel draait om het veroveren van terrein op de vijand, en daarbij schuift een denkbeeldige frontlijn steeds verder op. Nou ja, denkbeeldig: deze heeft sterke invloed op je eenheden. Als je units namelijk zonder ondersteuning achter de vijandelijke lijn belanden, zijn ze een stuk minder sterk en ‘groeit’ hun bescherming veel trager weer aan.

De enige eenheden die de frontlijn kunnen verplaatsen zijn infanterie-eenheden, wat betekent dat je dus ook niet zomaar wat tanks richting de vijand kunt sturen. Die kunnen ondersteuning geven, maar het zijn de veel kwetsbaardere voetsoldaten die echt land kunnen veroveren.

©PXimport

Directe besturing

Een ander belangrijk aspect in de reeks is de directe besturing van eenheden. Ook dat keert weer terug. Dat betekent dus dat je bijvoorbeeld een tank of een soldaat direct kan besturen, bijna alsof het een actiegame met een derdepersoonsaanzicht is. Een direct bestuurde eenheid heeft het voordeel van meer precisie en het is makkelijker om een specifieke eenheid op een specifieke plek dingen aan te laten vallen. Maar het blijft een rts, dus het grote plaatje is van groot belang.

Dit alles uiteraard volgens de ontwikkelaars zelf, want de presentatie gaf ons nog geen gelegenheid om de game zelf uit te proberen. Wel was er gelegenheid om vragen te stellen, zoals of de game nog steeds zo sterk op de hardcore spelers is gericht.

Duidelijker

Volgens de makers is dat nog steeds zo, maar worden de spelsystemen duidelijker uitgelegd dan voorheen. Ook is het mogelijk om verschillende commandostijlen te kiezen, wat betekent dat je in plaats van individuele eenheden groepen kunt aansturen, en zo meer of minder micromanagement hoeft te doen, naar gelang je smaak en tactische vermogens.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Verder heeft Men of War 2 volledige mod-support, iets dat de makers meerdere malen benadrukten. Mocht je de game helemaal willen ombouwen met een total conversion: ga je gang. De makers willen de spelersgemeenschap daarin zoveel mogelijk vrijheid geven.

Op basis van de gameplaybeelden in de presentatie is duidelijk dat Men of War 2 heel sterk inzet op een realistische weergave van gevechten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat uit zich in gedetailleerde modellen die zich zoveel mogelijk gedragen als ‘in het echt’. Het idee van een oprukkende frontlinie hebben we wel eerder in games gezien (zoals de inmiddels nagenoeg vergeten Xbox 360-titel Frontline), maar lijkt in deze rts wel heel goed tot zijn recht te komen. Het ziet er in elk geval uit alsof dat spelers (er is uiteraard multiplayer) dwingt om te denken als een generaal. Je moet de vijand terugdringen, zelf posities verstevigen en zo langzaam de tegenstander in de hoek drukken. Dat is toch wat anders dan het inmiddels zo gebruikelijke ‘overspoel de vijandelijke basis’-systeem dat andere games hanteren.

Of Men of War 2 met zijn nieuwe ‘beginnersvriendelijke’ opties ook nieuwe fans gaat winnen, is nu natuurlijk nog niet duidelijk. Wel lijkt de game voor de hardcore Tweede Wereldoorlog-strateeg een mooie nieuwe toevoeging. We wachten de uiteindelijke release met spanning af.

Men of War 2 heeft nog geen releasedatum, maar verschijnt naar verwachting ergens in 2022 voor pc. 

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.