Meer dan de helft van alle computers wereldwijd draait inmiddels op Windows 10, een mijlpaal die dit jaar is bereikt. Goed nieuws voor Microsoft, dat met het besturingssysteem een turbulent 2018 achter de rug had. Maatregelen waren nodig om de boel weer op de rit te krijgen en dat tekende Windows 10 in 2019.

Microsoft begint 2019 met een achterstand. Begin januari blijkt namelijk dat de oktober-update van 2018 nog maar op een klein deel van alle pc's geïnstalleerd is. Een restant van een rommelig jaar op gebied van windows-updates. Zowel de mei- als de oktober-update komen destijds later uit dan verwacht, doordat ze grote problemen voor gebruikers veroorzaken. Van blauwe schermen tot spontaan verwijderde bestanden. Het tempo van twee grote 'feature-updates' per jaar is simpelweg niet meer vol te houden.

Windows 10 is nooit af, Microsoft ziet het besturingssysteem als een dienst om constant bij te werken.Met nieuwe functies en het optimaliseren van bestaande processen. Het forceren van automatische updates is een van de acties die wordt ondernomen om zoveel mogelijk gebruikers op dezelfde Windows-versie te houden. Al sinds de release in 2015 is duidelijk dat gebruikers zelf hier minder tevreden mee zijn. Dit jaar komt uit onderzoek dan ook naar voren dat updates voor hen vaak ongelegen komen.

©CIDimport

Updates in mei en november

Dat de situatie onhoudbaar is geworden, dringt inmiddels ook bij Microsoft door. In april wordt duidelijk dat het roer flink omgaat. Er komen meer opties voor het uitstellen Windows-updates. Vooral Windows Home-gebruikers hebben daar baat bij. Het bedrijf voegt daad bij woord ten tijde van de mei-update, die overigens netjes op tijd uitkomt. Of je die gelijk wilt installeren of liever even afwacht, bepaal je zelf. Een soortgelijk fiasco als bij de vorige twee updates blijft uit.

De mei-update brengt minder nieuws met zich mee dan eerdere updates. Meest in het oog springend is de optie om een licht thema voor het besturingssysteem in te stellen. Een vervelende bijkomstigheid is dat Microsoft bij de installatie van Windows 10 ineens het aanmaken van een Microsoft-account verplicht, wat overigens te omzeilen is door je netwerkkabel los te trekken. Niettemin is hier te zien het bedrijf een rustigere koers vaart, wanneer het Windows-updates betreft. 

©CIDimport

De lijn wordt voortgezet met de november-update. Ook die komt op de geplande datum uit en ook de installatie daarvan wordt niet opgedrongen. Gebruikers die er meteen mee aan de slag willen, kunnen de update handmatig downloaden. De rest wordt met rust gelaten. Naar nieuwe functies moeten met een vergrootglas gezocht worden. Deze update staat in het teken van optimalisatie onder de motorkap. Na installatie blijft zelfs een pop-up uit die normaliter opdook om nieuwe features uit te lichten.

Mijnenveld

Wat ons betreft een positieve ontwikkeling voor Windows 10. Geduld is immers een schone zaak. Liever een stabiel besturingssysteem dan telkens nieuwe features die je misschien toch helemaal niet gebruikt. Alsnog gaat het af en toe mis, bijvoorbeeld met een recente cumulatieve update - oh ja, die zijn er ook nog! Daarnaast is de nieuwste Windows 10-versie niet compatibel met veroudere versies van antivirusprogramma's van AVG en Avast.

Je kunt jezelf overigens afvragen of je nog een apart antivirusprogramma op je systeem wilt hebben. Een opsteker voor Microsoft namelijk dit jaar: de ingebouwde antivirus van Windows 10 behoort nu tot de top. Windows Defender haalt de hoogste score bij een vergelijkende test van het onafhankelijke AV-Test. Netjes!

©CIDimport

Goede bedoelingen ten spijt, blijft het update-proces voor velen een mijnenveld. Sinds de mei-update detecteert Windows 10 wel of de installatie ervoor zorgt dat de pc niet meer opstart. In dit geval wordt de update automatisch teruggedraaid. Bij de uitrol van updates houdt Microsoft al langer rekening met systeemconfiguraties die in het verleden voor problemen zorgden. Deze pc's krijgen updates later binnen dan pc's waarop ze vlekkeloos geïnstalleerd worden. 

Windows 10 in 2020

Blikken we alvast vooruit op het komende jaar. Wat brengt 2020 voor Windows 10? Januari is direct al een cruciale maand. Dan stopt namelijk de ondersteuning voor Windows 7. Microsoft hoop dat veel Windows 7-gebruikers dan eindelijk de overstap naar Windows 10 maken. Hoewel meer dan de helft van de pc's Windows 10 draait, zit een derde nog altijd op Windows 7. Nederlandse gemeenten zitten ook nog volop in het overstap-proces. Verlenging van ondersteuning kan, maar kost geld. 

De eerste Windows-update van 2020 staat traditiegetrouw op de rol voor de lenteperiode. Verwacht wordt dat dan de vernieuwde Edge-browser de show gaat stelen. De standaard browser van Windows 10 wordt vervangen door een exemplaar dat Chromium als basis heeft. Je zou Chromium-Edge nu al kunnen downloaden en installeren, maar weldra wordt het automatisch voor je gedaan. Bedoeling is dat de lente-update de browser officieel in Windows 10 gaat integreren. 

©CIDimport

De leukste Windows 10-workshops

Tot slot zetten we nog even de leukste Windows 10-workshops van het afgelopen jaar voor je op een rij, met dank aan onze enige echte Gerard Lodder. Het fijne aan Windows 10 is immers dat je het besturingssysteem helemaal naar eigen hand kan zetten. We wensen je veel plezier met onderstaande video-workshops!

Tegelmappen in startmenuTekstgrootte aanpassenHaal alles uit de zoekfunctieTaakbalk configurerenOuderlijk toezichtProblemen oplossen met stappenbeschrijvingLeer werken met de taakweergaveDocumenten scannenMappen maken in MailMeerdere accounts in MailSnelkoppelingen in het startmenuFirewall-instellingenVerborgen bestanden en extensies weergevenAlles over manipulatiebeschermingOver veilig verwijderenFoutmeldingen kopiërenSchermtoetsenbord en kaomojiWerken met het actiecentrumBureaublad organiserenSpelen met Windows 10 PowerToysStore-instellingenStartmenu aanpassenAlles over de Agenda-functie

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.