Met Windows 7 heeft Microsoft de touchmarkt geopend. Het nieuwe besturingssysteem kan er veel beter mee omgaan en kan tevens overweg met nieuwe foefjes als multi touch. IIyama zet met de T2250MTS een touchmonitor in de markt die dit alles brengt voor een redelijke prijs.

Het is een fluitje van een cent om de 22” touchmonitor aan de praat te krijgen in Windows 7. Allereerst sluiten we het netsnoer een de meegeleverde dvi-kabel aan. IIyama levert ook een vga-kabel mee, maar deze raden we niet aan bij een full-hd monitor: het zou het mooie, kleurrijke plaatje van deze monitor behoorlijk verpesten. De derde kabel die we aansluiten is de usb-kabel voor de touch functionaliteit. Na het insteken van de usb-kabel kunnen we meteen aan de slag. Het is niet nodig het scherm te kalibreren.

Camera’s

De T2250MTS werkt op basis van infrarood. In de rand van de T2250MTS zit een serie infrarood ledjes en minicamera’s. Door vanuit verschillende hoeken te ‘meten’ is de locatie van de vinger of de pen heel precies te bepalen.

Een groot voordeel van het optische systeem, is dat de beeldkwaliteit erg goed blijft. Bij drukgevoelige of elektrostatische panelen, valt op dat de beeldkwaliteit doorgaans minder is. Kleuren zijn wat fletser en het contrast valt vaak wat tegen. Niet bij deze IIyama. De kleuren zijn goed levendig en het contrast is prima in orde. Het enige kritiekpunt is wellicht het licht glanzende en reflecterende paneel. We hebben schermen gezien die veel meer glanzen. Heel vervelend vinden we dit glanzende laagje niet.

Als we aan de slag gaan met de T2250MTS, merken we dat we prima zonder toetsenbord en muis kunnen werken. Wel merken we dat het paneel iets te diep ligt om comfortabel met de vingers in de hoekjes van het scherm te werken. Zo gaat het sluiten van een gemaximaliseerd scherm wat lastig en zit de start-knop van Windows ook op een vervelende plek. Om dat te ondervangen, levert IIyama ook een pennetje mee. Echter, wij zijn van mening dat een pennetje een zwaktebod is. Pennetjes raak je altijd kwijt en ze werken gewoonweg minder prettig dan een vinger. Bovendien vallen de multi touch-mogelijkheden weg.

Contrast

En dat Microsoft het daar mee een is, is goed te merken aan de interface van bijvoorbeeld Windows Media Center. We kunnen zonder pen heerlijk door het de menu’s en albumart glijden. En bij dit soort programma’s merken we hoe goed de IIyama technisch in elkaar steekt. Het werkt formidabel.

Helaas werkt niet alle software even snel en comfortabel. Zo is het invoeren van een webadres met het on screen toetsenbord niet echt prettig. Bovendien zal in veel gevallen het scherm te ver weg staan voor een comfortabele bediening. Om maar niet te spreken over de vette strepen na een uurtje werken!

En daar leggen we de vinger op een zeer pijnlijke plek: hoe goed het touch screen van IIyama ook werkt: wat is het nut ervan? We kunnen ons niet voorstellen dat een gewone consument de touch functionaliteit echt veel gaat gebruiken. Het is grappig, maar echt handig is het doorgaans niet.
PluspuntenMinpuntenConclusie

Het klinkt zo ontzettend leuk: programma’s bedienen door aanraking. En het is ook leuk, maar echt praktisch is het simpelweg niet. Tekst invoeren gaat sneller en handiger met een toetsenbord en gamen gaat al helemaal niet. Is de IIyama dan een slecht product? Nee, in tegendeel: de T2250MTS is een bijzonder goed touch screen. Technisch klopt het allemaal. Maar bedenk heel goed hoe u het scherm gaat inzetten.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.