Dell Alienware is voornamelijk bekend van diens absurde desktops en laptops, maar ze ontwikkelen ook verrassend goede gamemonitoren. Zo lijkt de Alienware AW2721D-monitor werkelijk alles te hebben.

Met een WQHD-resolutie, hoge verversingsfrequentie en HDR 600-certificaat schept Dell hoge verwachtingen. De resolutie van 1440p is namelijk nog steeds de ideale middenweg tussen 1080p en 4K voor hoge framerates en scherpe beelden: met de moderne videokaarten hoeft 240 fps op deze resolutie geen uitdaging meer te zijn, terwijl pixels op 27-inch klein genoeg zijn om beelden haarscherp weer te geven. Samen met de ondersteuning voor G-Sync en FreeSync heeft dit dus de potentie om één van de beste gameschermen op de markt te zijn

©PXimport

Design

Bij het uitpakken van deze Alienware-monitor is het al snel duidelijk dat dit niet het gemiddelde beeldscherm in een kantoortuin is. Hoewel de afmetingen van het scherm en de smalle randjes de monitor er van de voorkant slank uit laten zien, is het aan de achterkant een lomp geheel. De mat witteuitvoering helpt een beetje bij het verbergen van het formaat, maar de monitor is alles behalve onopvallend. 

Dat wordt natuurlijk extra versterkt door de rgb-verlichting in het logo, onder de monitor en aan de achterkant van de voet. Zelfs de aan-uitknop is voorzien van een rgb-led. De achterkant van een monitor staat gelukkig meestal naar een muur gericht, maar er zijn zeker elegantere modellen op de markt mocht jij hem midden in de woonkamer zetten.

Ergonomisch heeft deze Alienware gelukkig wel alles wat je je maar kunt wensen. De monitor kan draaien, kantelen, voorover en achterover kantelen en in hoogte versteld worden. Daarnaast zijn alle gangbare aansluitingen aanwezig, zoals HDMI 2.0, DisplayPort 1.4, een USB 3.2-hub en een aansluiting voor een hoofdtelefoon. 

Luidsprekers zijn er niet, maar daar ligt niemand van wakker. Zeker als je ruim 700 euro uitgeeft aan een monitor, kun je waarschijnlijk ook wel een paar tientjes missen voor een doorgaans veel betere losse speakerset.

Beeldkwaliteit

De specificaties geven al een beetje aan wat we van de monitor kunnen verwachten, maar zoals altijd vertellen de specificaties van een monitor maar het halve verhaal. Daarom hebben we de AW2721D doorgemeten met de DataColor SpyderX Pro en uiteraard ook uitgebreid in de praktijk getest.

©PXimport

De kleurmetingen laten direct zien dat we niet met een gemiddelde gamemonitor te maken hebben. Het kleurenspectrum overlapt met 99,3 procent van het sRGB-spectrum en 96,6 procent van het DCI P3-spectrum. Hoewel er helaas geen sRGB- of DCI P3-profiel is ingebakken in de monitor, is het met een kalibratie dus wel mogelijk om sRGB en DCI P3 uitstekend weer te geven. 

De deltaE van slechts 1,8 maakt het plaatje compleet voor iedereen die zich serieus bezighoudt met kleuren. Dat zijn niet alleen grafische ontwerpers, maar ook de liefhebbers van films en games die de beelden graag zo zien als de regisseur ze heeft bedoeld. De hoge piekhelderheid van liefst 640 nits bij HDR-content is daarbij een heerlijke kers op de taart. Mocht het toch allemaal niet genoeg zijn, dan is het mogelijk om met een softwarekalibratie de deltaE terug te brengen tot 0,3.

Natuurlijk is het leuk dat de kleuren goed worden weergegeven, maar daar draait het bij deze monitor eigenlijk niet om. Snelheid is één van de belangrijkste aspecten van een gamemonitor en dat geldt ook voor de AW2721D. Met een verversingsfrequentie van 240Hz, ondersteuning voor G-Sync Ultimate en Nvidia Reflex zit je wat dat betreft gelukkig helemaal goed. 

©PXimport

Vergeleken met 144Hz is 240Hz gevoelsmatig niet zo’n grote stap vooruit als de stap van 60Hz naar 144Hz, maar tegen onze verwachtingen in is er een merkbaar verschil. Dit verschil is in eerste instantie niet zo duidelijk, maar wordt pas echt zichtbaar als je na een weekje gamen weer een poging doet op een 144Hz-monitor. 

Wellicht is het een placebo-effect of simpelweg puur geluk, maar voornamelijk in Counter-Strike: Global Offensive werden betere resultaten behaald op het Alienware-scherm. Daarbij helpen ook de verschillende gaming presets die tegenstanders in donkere hoekjes duidelijker zichtbaar maken, al zijn die presets niet aan te raden bij normaal computergebruik. Door bepaalde kleuren te versterken en donkere delen lichter te maken, ziet dan zelfs het Windows Startmenu er lelijk uit.

Kijken we naar blur en input-lag, dan zien we opnieuw dat we te maken hebben met een topper. Tekst dat snel over het scherm beweegt is duidelijk leesbaar en zeer indrukwekkend voor een test waar IPS-panelen vaak erg nat gaan. Hoewel we de input-lag helaas niet hebben kunnen meten, zijn we ook daar geen gekke dingen tegengekomen. We kunnen er dus vanuit gaan dat het zo laag is als we van hedendaagse gamemonitoren gewend zijn.

Conclusie

De hoge frequentie en een 1440p IPS-paneel met HDR 600-certificaat blijken in de praktijk een gouden combinatie voor iedereen die houdt van games, films en zelfs grafisch werk. Mogelijk is dit zelfs het beste gamescherm die we tot nu toe hebben getest. De enige echte kanttekening is de prijs, maar perfectie mag wat kosten.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.