ID.nl logo
Bescherm jezelf tegen phishingmails!
© Reshift Digital
Huis

Bescherm jezelf tegen phishingmails!

Misschien heb je al wel eens een afpersingsmail ontvangen waarin je gevraagd wordt om bitcoins te betalen omdat er anders een filmpje gepubliceerd wordt waarop je te zien bent terwijl je pikante websites bezocht. Grote kans dat dit bluf is. Hoe herken je zo’n valse afpersingsmail en hoe beveilig je je webcam zodat je zeker nooit in zo’n nare situatie terechtkomt?

©CIDimport

Lees hier wat dit betekent.

Met een phishingmail wil een hacker zich als iemand anders voordoen, bijvoorbeeld je bank, en je om de tuin leiden, in de hoop dat je gelooft dat de e-mail van je bank komt, zodat ze toegang krijgen tot je bankrekening. Recentelijk zijn hackers een veel directer soort e-mails aan het rondsturen: ze beweren dat ze in je computer ingebroken hebben en jou via de webcam gefilmd hebben terwijl je pikante websites bezocht.

Afgeperst

Het gaat dan om een heuse afpersingsmail, ook wel ‘sextortion’ genoemd: de afzender dreigt ermee om het compromitterende filmpje van je online te zetten tenzij je een som betaalt. De e-mail bevat instructies om bitcoins te kopen en te storten op een anonieme account, zodat de hacker niet te traceren is.

Om hun beweringen kracht bij te zetten, vermelden sommige afpersers een wachtwoord dat ze zogezegd van je gekraakt hebben. Schrik niet als dit wachtwoord je bekend voorkomt. Je eerste reactie bij het lezen van zo’n e-mail is er wellicht een van paniek: zou ik echt gehackt zijn en zou hij echt zo’n opname hebben?

Wie houdt jou in de gaten?

Maar je mag gerust zijn: zo goed als al deze e-mails zijn nep en de kans dat er daadwerkelijk iemand stiekem met je webcam meegekeken heeft is heel klein. De hacker is niet in je computer ingebroken en heeft geen webcambeelden van je opgenomen. En het wachtwoord heeft hij doorgaans uit een oude lijst met al lang geleden gelekte wachtwoorden van Dropbox of LinkedIn gekopieerd.

Hij stuurt deze e-mail gewoon naar duizenden mensen in de hoop dat er toch een enkeling iets op zijn kerfstok heeft, het verhaaltje gelooft en ingaat op de vraag om te betalen. Het is hetzelfde verdienmodel als phishing, maar veel confronterender.

Kortom, zo’n e-mail kan je misschien wel even de stuipen op het lijf jagen, de enige juiste reactie is: negeren en niet reageren. En mocht je er toch zeker van zijn dat er zo’n compromitterende beelden van je bestaan, betaal dan niet (want welke zekerheid heb je dat de hacker de beelden daarna wist?), maar neem contact op met de politie.

Scherm je webcam af

Maar hoe voorkom je dan dat je toch eens in de nare situatie terechtkomt dat er daadwerkelijk iemand met je webcam meekijkt? Allereerst kun je je webcam op de ouderwetse manier afplakken met een post-it wanneer je die niet gebruikt. Er bestaan ook speciale kleine schuifjes die je op je laptop of smartphone kunt plakken om de camera eenvoudig af te dekken en te openen.

©CIDimport

Je kunt je webcam ook uitschakelen in je besturingssysteem. In Windows 10 kan dat in de Windows-instellingen onder Privacy en dan Camera. Je kunt daar de toegang tot je camera op je pc volledig uitschakelen of je kunt alleen specifieke apps toegang tot je webcam geven. Voor de microfoon vind je hetzelfde onder Microfoon. Of gebruik een beveiligingspakket zoals Bitdefender Internet Security of Bitdefender Total Security, dat je op de hoogte brengt wanneer een Windows-app zich toegang tot de webcam wil verschaffen en je de kans geeft om dat tegen te houden.

Draai beveiligingssoftware

Maar belangrijker nog is het natuurlijk dat een hacker niet in je computer kan binnenbreken en zo toegang tot je webcam, microfoon en nog veel meer krijgt. Houd dus je besturingssysteem en software altijd up-to-date, installeer alleen de software die je daadwerkelijk nodig hebt en doe dat alleen via de officiële bronnen zoals de appwinkels van Google, Apple en Microsoft.

©CIDimport

Draai daarnaast ook een beveiligingspakket. Met pakketten zoals Bitdefender Antivirus Plus, Bitdefender Internet Security of Bitdefender Total Security bescherm je jezelf tegen malware, ransomware, phishing en andere bedreigingen op internet. Zo krijgt geen enkele hacker de kans om stiekem opnames van je te maken.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos