Windows 10 heeft een virtuele assistent, Cortana. Die kan je helpen bij allerhande taken, zoals het maken van agenda-afspraken en het inplannen van herinneringen. Heb je daar in de praktijk iets aan?

1. Inleiding

2. Het uiterlijk

3. Dagelijks gebruik

4. Het vernieuwde startmenu

5. Virtuele bureaubladen

6. Standaard-apps

7. Edge

8. Cortana

9. Store10. Conclusie

Let op: Cortana is aanvankelijk nog niet beschikbaar in het Nederlands. Je kunt de virtuele assistent alleen in het Engels gebruiken, en daarvoor moet je je hele systeem in het Engels zetten. We kunnen ons voorstellen dat je daar niet veel zin in hebt, dus vinden we het niet erg als je vast naar het volgende onderdeel van onze review gaat: De Store.

Hoewel Cortana nog niet beschikbaar is in het Nederlands, kun je de assistent wel tevoorschijn toveren als je bereid bent Engels tegen haar te praten. Hoe je dat doet, lees je hier.
 

Virtuele assistent

Cortana is Microsofts eigen virtuele assistent, in de praktijk ook wel een concurrent voor Google Now en Siri genoemd. Veel functies die die andere assistenten hebben, heeft Cortana ook.

Cortana werkt ook op de mobiele versie van Windows 10. Als je haar dan ook koppelt aan je Microsoft-account haal je er de optimale resultaten uit, want Cortana leert je na verloop van tijd verdomd goed kennen.
 

Veel persoonlijke informatie

Dat heeft ook wel een nadeel, want het betekent wel dat je Cortana (en daarmee Microsoft) toegang moet geven tot heel erg veel heel persoonlijke informatie. Denk maar eens aan al je emails, agenda-afspraken, contactpersonen, en noem maar op. Als je daar geen problemen mee hebt, zul je zien dat de assistent erg handig kan zijn.
 

Zoekbalk

Cortana is in Windows 10 te vinden in de zoekbalk naast het startmenu. De assistent staat daar klaar om je direct informatie te geven, en doet dat ook graag. Als je op de zoekbalk klikt, krijg je onmiddellijk allerlei informatie te zien. Dat zijn bijvoorbeeld agenda-afspraken, of herinneringen die je hebt ingesteld. Het is helemaal handig als je Cortana ook gebruikt op je telefoon, want dan worden zulke herinneringen gesynchroniseerd met elkaar. Op die manier kun je Cortana een herinnering laten opschrijven terwijl je in de trein zit, die je dan de volgende ochtend op je computer te zien krijgt.
 

Nutteloze lokale tips

Cortana geeft niet alleen persoonlijke informatie, maar ook tips over het weer in de buurt of het lokale nieuws - vaak gebaseerd op je locatie. In Nederland werkt dat echter nog niet, omdat je alleen de locatie voor Amerika of Engeland kunt instellen - dus wisten we iedere ochtend precies wat voor weer het in New York was...

De assistent is in Nederland pas echt handig als je haar actief gebruikt. Met name het instellen van herinneringen is een geweldige toevoeging, zeker omdat die over verschillende systemen lopen.
 

Zoeken op internet

Het is ook mogelijk Cortana te gebruiken om te zoeken op internet, en dat betekent in de praktijk zoeken met je stem. Als je een microfoon op je computer hebt aangesloten, kun je direct zoekopdrachten geven door "Hey Cortana" te zeggen. De assistent komt dan direct naar voren en vraagt je vriendelijk wat je wilt.
 

Niet menselijk

Hoewel Microsoft zegt dat Cortana "bijna menselijke taal" begrijpt, moet je in de praktijk wel opletten wat je allemaal tegen haar zegt. "Search for Space Shuttle" betekent namelijk niet dat je op internet kijkt naar plaatjes van het ruimteveer. In plaats daarvan wordt een Bing-zoekvenster geopend dat letterlijk zoekt naar de zoekterm "Search for space shuttle". Dat is best dom voor een slimme assistent...
 

Stuur emails

Je moet Cortana ook op andere vlakken met heel specifieke commando's bedienen. Zo kent de assistent de term "Send an email" niet - ze zoekt dan op Bing naar die zoekterm. Dat is best raar, helemaal omdat de zoekterm "Send an email to Jimmy" wél werkt; je kunt dan keurig een email dicteren als "Jimmy" één van je contactpersonen is.
 

Belachelijk Engels accent

Wat contactpersonen betreft heb je op dit moment nog niet veel aan Cortana. Die verstaat namelijk geen Nederlands, dus "Tijs" zul je nooit vinden als contactpersoon. "Randolf" zul je ook niet vinden, maar wél als je dat uitspreekt met een belachelijk Amerikaans accent: "Rêhndohlf". Dat ligt echter niet zo aan Cortana, maar simpelweg aan het feit dat ze nog geen Nederlands begrijpt. Het is nog niet bekend wanneer Cortana in het Nederlands verschijnt - aanvankelijk zijn wel onder andere Engels, Frans en Duits beschikbaar als taal.
 

Bing...

Als je Cortana wilt gebruiken, moet je er overigens mee leven dat ze alleen op Bing kan zoeken. Je kunt zelfs diep in de registry's niet veranderen dat Cortana Google moet gebruiken, en dat is toch wel een beetje jammer. Alle goede bedoelingen van Microsoft ten spijt: Bing is simpelweg nog niet zo goed als Google.
 

Overal in het systeem

Cortana zit nog op veel meer plaatsen in het systeem. Ook in Office en in de Edge-browser is het mogelijk de assistent op te roepen. Ze kan dan bijvoorbeeld zoeken naar een tekst die je hebt geselecteerd. In de praktijk gebruik je die functie niet echt - misschien als je een woord niet kent, maar over het algemeen komt toch Wikipedia als eerste zoekterm naar boven en het is vaak net zo makkelijk naar Wikipedia.org te surfen.
 

Muis

Daar komt bij dat je Cortana in de Edge-browser alleen met je muis kunt oproepen, en niet met je stem. Als je dat toch probeert, verschijnt de assistent in de taakbalk en ga je weer op zoek op internet of in je documenten, maar niet naar de tekst die je hebt geselecteerd.
 

Conclusie: Handig, maar nog niet in Nederland

Cortana is een belangrijke en handige toevoeging aan Windows 10. Zeker als je de assistent vaak en actief gebruikt, kan ze veel toevoegen. Zo is het makkelijk agenda-afspraken in te zien en te maken, en vooral het synchroniseren van herinneringen is een waardige toevoeging.

Het grote nadeel is dat ze alleen in het Engels bruikbaar is. Dat maakt het praten tegen Cortana nog lastig, omdat ze Nederlandse termen (zoals de namen van contactpersonen) nog niet kan verstaan. Je kunt Cortana al proberen, maar als je Engels niet heel best is laat je haar het beste links liggen. Uiteindelijk komt ze beschikbaar in ons land.

<- Vorige: EdgeVolgende: De Store ->

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.