Geef in Google of eBay de zoekopdracht Arduino en je wordt al snel overspoeld door een vrijwel oneindig lijkend aanbod aan bordjes. Welke Arduino-bordjes zijn voor beginners het meest interessant? Wij zetten ze voor je op een rij.

Arduino Uno

Prijs
€ 6,- (kloon), € 24,- (officieel)

De Arduino Uno is te beschouwen als hét beginnersbordje. Een kloon kun je voor een paar euro kopen. De Uno bevat headeraansluitingen waarop je componenten kunt aansluiten. Een breadboard is natuurlijk nog steeds handig om je projectjes op te bouwen. Behalve draadjes zijn er ook allerlei uitbreidingsbordjes (shields) die je direct op deze headeraansluitingen kunt prikken. Je kunt door middel van een shield bijvoorbeeld een netwerkaansluiting of wifi toevoegen, maar ook een verzameling componentjes op een bordje. Zo is er bijvoorbeeld een gamecontroller-shield waarmee je Arduino een joystick en knoppen krijgt. De Uno is er als uitvoering met een ATmega328P met pootjes in een socket of met een kleinere SMD-variant van de chip op het bordje gesoldeerd. Lees ook: Wat is Arduino en waarom is het zo leuk?

©PXimport

Arduino Mega 2560 R3

Prijs
€ 8,- (kloon), € 42,- (officieel)

De Arduino Mega is een bord gebaseerd op de ATmega2560. Deze microcontroller biedt veel meer aansluitingen dan de in de Uno gebruikte ATmega328P. Het bord van de Arduino Mega heeft dan ook veel meer headeraansluitingen dan de Uno en is hierdoor een stuk langer. Je kunt de Mega gebruiken voor projecten waarbij je op de Uno te weinig aansluitingen hebt. Je kunt bijvoorbeeld veel meer schakelaars, leds en sensoren aansluiten. Het bord wordt bijvoorbeeld gebruikt voor 3D-printers of robotica. De Mega is compatibel met alle shields van de Uno R3. Behalve in een officiële variant, is de Mega net als de Uno ook in veel goedkopere kloonuitvoeringen te krijgen.

©PXimport

Arduino Leonardo

Prijs
€ 6,- (kloon), € 24,- (officieel)

De Arduino Leonardo lijkt veel op een SMD-variant van de Arduino Uno. Toch maakt het bordje in de vorm van de ATmega32U4 gebruik van een andere microcontroller. Sneller dan de ATmega328P is deze microcontroller niet. Wel is de usb-functionaliteit ingebouwd waardoor er geen extra chip meer nodig is voor de usb-poort. Voor de meeste toepassingen is dat niet zo spannend, maar de Leonardo kan wel zelf via usb communiceren. Hierdoor kan de Leonardo dienst doen als toetsenbord of muis voor je pc en kun je dus projectjes maken waarmee je je pc aanstuurt. Arduino.cc is officieel overigens gestopt met de Leonardo, terwijl Arduino.org hem nog wel voert. Dat is geen probleem, je kunt hem in een goedkope kloonuitvoering nog volop kopen.

©PXimport

Arduino 101

Prijs
€ 35,-

Als je naar de Arduino 101 kijkt, zul je waarschijnlijk direct het Intel-logo opvallen. Dat is niet voor niets, de 101 bevat een Intel Curie als microcontroller. Deze Curie bevat twee processors: een heuse x86-processor in de vorm van de Quark en een ARM-processor. Beide processors draaien op een kloksnelheid van 32 MHz. De Curie heeft een inbouwde versnellingsmeter en gyroscoop en kan dus beweging detecteren. Daarnaast is ook bluetooth LE ingebouwd wat de geïntegreerde antenne verklaard. De Arduino 101 kun je dankzij bluetooth verbinden met bijvoorbeeld je smartphone. De 101 heeft dezelfde headeraansluitingen als een Uno en zou hierdoor compatibel moeten zijn met de meeste shields.

©PXimport

Arduino Nano

Prijs
€ 3,- (kloon)

De Nano is gebaseerd op een voorloper van de Arduino Uno, de Arduino Duemilanove. Veel verschil is er niet, er wordt een andere chip gebruikt voor de usb-aansluiting. Qua programmeren werkt de Nano hetzelfde als de Uno. Het grote voordeel van de Nano is dat je hem op een breadboard kunt prikken. Daardoor is hij erg geschikt om in te zetten voor semipermanente projecten. Een Arduino Nano is behalve erg compact ook lekker goedkoop. Het is dus helemaal niet erg om er een paar semipermanent voor projectjes in gebruik te hebben. Het gebruik van de oudere mini-usb-aansluiting begint wellicht een nadeel te worden, maar er zijn inmiddels ook kloonvarianten van de Nano te vinden met een micro-usb-poort.

©PXimport

Arduino Micro

Prijs
€ 10,- (kloon) € 22,- (officieel)

De Arduino Micro is een klein bordje dat je net als de Nano direct op een breadboard prikt. Wel wordt gebruik gemaakt van de modernere micro-usb-aansluiting. Een minder in het oog springend verschil is dat er net als bij de Arduino Leonardo gebruik wordt gemaakt van een ATmega32U4-microcontroller. Omdat het usb-gedeelte is ingebouwd in de microcontroller kan de Arduino Micro de usb-poort aansturen. Hierdoor kan de Micro een usb-toetsenbord of -muis simuleren en kun je de Arduino dus gebruiken om een pc via usb te besturen. Een kloon kun je vinden door te zoeken op de naam van de micro-controller. Een bordje dat veel lijkt op de Arduino Micro is de Arduino Pro Micro waarvan je ook klonen kunt vinden.

©PXimport

NodeMCU

Prijs
€ 4,-

De NodeMCU is geen Arduino, maar een ontwikkelbordje gebaseerd op de ESP8266 wifi-module. Je kunt deze wifi-module overigens ook los kopen en koppelen met een Arduino. De chip is echter zo krachtig dat hij ook functioneert als een complete microcontroller. Het grote voordeel is dan dat je voor vier euro een compleet bordje met ingebouwde wifi-radio hebt. De NodeMCU heeft wel nadelen. Zo moet je wat moeite doen om hem te laten werken met de Arduino-ontwikkelomgeving. Ook heeft de NodeMCU minder pinnen dan een echte Arduino en maar één analoge pin. Wil je er een NodeMCU aanschaffen, koop er dan één die wordt aangeduid met v1.0 of v2.0. De v3.0 (ook aangeduid als LoLin) past niet goed op een breadboard.

©PXimport

Arduino’s zonder usb

©PXimport

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.