Apps, diensten en zenders: het aanbod op televisies wordt steeds groter. Fijn, maar wanneer je (jonge) kinderen heb, betekent dit helaas ook dat ze steeds vaker dingen te zien kunnen krijgen die niet voor kinderoogjes bestemd zijn. Gelukkig kun je ook voor de televisie ouderlijk toezicht instellen, net als op smartphones en computers. Hoe je dat doet, lees je hier.

Lees ook: Zo beheer je profielen in Amazon Prime Video

Ouderlijk toezicht instellen: waar kan dat allemaal?

Recente tv’s bieden nogal wat verschillende mogelijkheden om ongewenste content achter slot te zetten. In dit artikel focussen we ons vooral op live kijken: dus dat, wanneer je kind de tv aanzet, hij of zij bepaalde programma’s (bijvoorbeeld 18+) of televisiekanalen niet kan selecteren. Daarbij kijken we vooral naar wat je kunt doen wanneer het tv-kijken via de ingebouwde tuners van de televisie loopt.

Gebruik je een mediabox van je provider? Afhankelijk van welke mediabox en van welke provider verschillen de opties voor kinderbeveiliging. Kijk daarvoor op de site van de provider en/of in de meegeleverde handleiding.

Andere mogelijkheden tot ouderlijk toezicht zijn bijvoorbeeld het gebruik van een bepaalde HDMI-ingangen of andere ingangen achter slot en grendel te stoppen.

Kijk ook goed naar de instellingen van de apps die je op je smart-tv hebt draaien, om te kijken wat daar de mogelijkheden tot kindveilig vergrendelen zijn.

Hier vind je alle kinderslot-instellingen

Het verschilt van merk tot merk, maar de meeste instellingen vind je terug onder de benaming Ouderlijk Toezicht of Kinderslot.  De ingebouwde handleiding van een recente tv gidst je ook zonder al te veel moeite naar het juiste menu. De belangrijkste instellingen vind je per merk hieronder:

📺 Samsung: Instellingen -> Algemeen en Privacy -> Ouderlijk Toezicht
📺 LG: Instellingen -> Algemeen -> Systeem -> Veiligheid
📺 Google TV (Philips, Sony, TCL): Instellingen -> Systeem -> Kinderbeveiliging
📺 Panasonic: Hoofdmenu -> Instellingen -> Kinderslot

Let op, dit is voor recente modellen. Bij oudere modellen kan het zijn dat de menu-opbouw anders is.

©EB | ID.nl

Stappenplan ouderlijk toezicht instellen op televisie

Wat je op jouw televisie precies moet doen, hangt dus af van het merk. We tonen je als voorbeeld alle stappen op een recente Samsung tv (QN70C) om je een idee te geven. Op jouw televisie kan het dus net wat anders verlopen, maar je krijgt door dit voorbeeld wel een goed idee van waar je op moet letten.

Belangrijk: voor elke vergrendeling, en vaak ook voor je toegang krijgt tot een bepaald submenu, moet je de PIN-code intikken die je gecreëerd hebt tijdens de installatie. Zorg dus dat je die bij de hand hebt. Deze code wijzigen? Bij onze Samsung-tv loopt dat bijvoorbeeld via Instellingen -> Algemeen en Privacy -> Systeembeheer -> Pin Wijzigen.

Stap 1

©EB | ID.nl

Open het algemene menu, (op het Home Scherm: navigeer helemaal naar links dan naar onder, klik op het tandwiel en selecteer Alle Instellingen) en navigeer in de linker kolom naar het voorlaatste pictogram (Algemeen en Privacy). Klik in de lijst rechts op Ouderlijk Toezicht.

Stap 2

©EB | ID.nl

Het eerste item, Prog.vergrendeling, bepaalt de leeftijdscategorie van toegelaten programma’s. Vlak eronder vind je de instelling om programmavergrendeling te activeren.

Stap 3

©EB | ID.nl

Bij Instellingen kanaalvergrendeling krijg je overzicht van de beschikbare kanalen. Het volstaat om een vinkje te zetten in de kanalen die je wenst te vergrendelen. Klik vervolgens op Opslaan en Afsluiten onderaan.

Stap 4

©EB | ID.nl

Bij Instellingen app-vergrendeling kom je in een vrij onoverzichtelijk lijst van de geïnstalleerde apps. Selecteer het pictogram van de dienst, en er verschijnt een dropdown-menu waarin je Vergrendeling kunt kiezen. Wil je de app weer ontgrendelen, dan selecteer je hem opnieuw en kies je Slot uit.

Andere beperkingen of controles

Op recente LG-toestellen vind je onder Instellingen -> Algemeen ook de optie Familie Instellingen. Daar kun je instellen dat de tv enkel binnen een bepaalde tijdsperiode mag gebruikt worden. Buiten die periode kan het enkel met het wachtwoord. Je kunt in dat menu ook een rapport opvragen van de gebruikstijd van je tv.

Ook Sony (zie afbeelding hieronder) biedt onder Systeem -> Kinderbeveiliging een vergelijkbare optie. Je kunt er een periode instellen waarin het gebruik van de tv beperkt is.

©EB | ID.nl

 Ook interessant: Zo personaliseer je je profiel in Disney+ op je smart-tv

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.