Deel jij een Netflix-account met iemand die niet bij jouw huishouden hoort? Dan wil Netflix dat je per maand 3,99 euro extra gaat betalen. Wil je dan niet, dan moet de 'meelifter' zelf een account aanmaken. Hij of zij kan zijn huidige kijkgegevens, instellingen en opgeslagen games makkelijk meenemen, dankzij de functie profieloverdracht. We leggen uit wat dat is én hoe je als beheerder die functie kunt uitschakelen. Niet aardig, maar het kan best zijn dat je daar goede redenen voor hebt ...

Lees ook: Netflix-gebruikers in Nederland gewaarschuwd: extra betalen als je je inloggegevens deelt

💡 Netflix-account versus Netflix-profielJe vraagt je misschien af wat het onderscheid is tussen een Netflix-account en een Netflix-profiel. Een account beheert alle noodzakelijke dingen, zoals betalingen en gebruikersrechten. Een profiel gebruik je voor het bekijken van de content. Omdat in je profiel je kijkgeschiedenis wordt opgeslagen, vormt het ook de basis voor de aanbevelingen die je te zien krijgt.

Bij veel Netflix-kijkers hangt momenteel het zwaard van Damocles boven het hoofd. De videostreamingdienst heeft namelijk maatregelen ingevoerd die ervoor moeten zorgen dat accountdelers – die geen onderdeel zijn van hetzelfde huishouden – zelf een abonnement gaan afsluiten. Nederlandse Netflix-gebruikers hebben een mail gekegen waarin staat dat zij maandelijks bijna 4 euro per maand extra moeten gaan betalen willen ze het delen voortzetten. Wil je dat als gebruiker niet, dat kun je een profiel overdragen zodat degene buiten je huishouden met wie je het account deelt, makkelijk zelf een account kan opzetten.

Wat is profieloverdracht op Netflix?

We gaan even terug naar de basis, want wat is die profieloverdracht? Met deze functionaliteit hevel je een gedeeld profiel over naar een nieuw account. Daardoor hoeven accountdelers (die waarschijnlijk maandelijks meebetalen aan een abonnement) niet opnieuw te beginnen met hun kijkgeschiedenis en hoeven ze dus ook niet de mogelijk jarenlange verzameling aan aanbevelingen te missen. Je neemt je kijklijst mee, de gespeelde games (die je via Android of iOS speelt) en alle instellingen die betrekking hebben op jouw profiel.

Wanneer je je profiel overbrengt vanuit een bestaand account, dan hoef je dus niet vanaf een nulpunt te beginnen. Daardoor is het nemen van een eigen Netflix-account een behoorlijk naadloze ervaring geworden.

Maar ... de beheerder van het account kan deze functie ook uitschakelen. De accountdeler staat dan met lege handen. Hij of zij kan deze optie namelijk niet zelf activeren. De consequentie van die actie is dat de deler geen persoonlijke gegevens kan meenemen naar je eigen account. Uitschakelen is dus niet aardig, maar als beheerder kun je er je redenen voor hebben. Je krijgt ruzie en gunt iemand zijn eigen gegevens niet meer. Of een vriendschap bloedt dood, waardoor je er verder geen energie meer in wilt stoppen. Of de meelifter heeft ooit beloofd maandelijks mee te betalen, maar heeft dat eigenlijk nooit gedaan. Eigenlijk is dat uitschakelen een soort wraak dus ...

Profieloverdracht Netflix uitschakelen op de pc

Als beheerder is het in elk geval goed om te weten dat je zelf niets verliest: je levert zelf geen persoonlijke gegevens in. Je kunt de profieloverdracht van Netflix op twee manieren uitschakelen. Dat kan via een browser (we raden aan dat via een computer te doen) of via de mobiele applicaties. We beginnen met de stappen die je moet ondernemen wanneer je achter je pc zit.

• Ga naar de website van Netflix en log daar in met je account (dit werkt alleen als accounteigenaar).
• Ga nu met de muisaanwijzer naar de hoek bovenin, aan de rechterkant van het scherm.
• Zweef even over je profielafbeelding, zodat er een menu tevoorschijn komt.
• Nu zie je opties als Profieloverdracht en Account staan; druk op Account.
• Scrol naar beneden totdat je links Instellingen ziet staan. Mocht je Netflix in het Engels gebruiken, let dan op het woord Settings.
• Mogelijk staat Profieloverdracht nog / al uit, dan hoef je niets te doen.
• Maar als er staat Profieloverdracht uitschakelen (of: Turn off profile transfer), dan is de functie dus actief. Klik daarop om de functie uit te schakelen.
• Bevestig je keuze op de volgende pagina door op dezelfde tekst te klikken.

Profieloverdracht uitschakelen op Android en iOS

Het kan zijn dat je dit soort zaken liever allemaal vanuit de app regelt. Je hebt op dat moment geen pc tot je beschikking of je zat toch al net iets te kijken. Deze instellingen aanpassen via de mobiele apps van Netflix doe je als volgt:

• Open Netflix op je smartphone of tablet.
• Tik daarna op je profielicoon, die rechts bovenin staat.
• Nu opent een nieuwe pagina, waar je de optie Account moet selecteren.
• Scrol nu naar beneden totdat je de optie Instellingen ziet staan. Mocht je Netflix in het Engels gebruiken, let dan op het woord Settings.
• Onder Instellingen of Settings vind je de optie Profieloverdracht uitschakelen (en anders: Turn off profile transfer).
• Bevestig op de volgende pagina je keuze door op dezelfde tekst te tikken.

Wat gebeurt er daarna?

Wanneer je profieloverdrachten uitschakelt, dan krijg je als accountbeheerder een mail met daarin tekst en uitleg. Daar staat onder meer dat het twee dagen kan duren voordat de functie actief is. Maar je kunt de optie meteen aanslingeren door op de link in de mail te klikken. Ook kun je op de zojuist geopende pagina meteen aangeven dat je profieloverdracht wilt uitschakelen. Je kunt deze instellingen op elk moment aanpassen. Dus als je je later bedenkt en het toch geen probleem vindt dat mensen hun eigen gegevens meenemen, dan kun je profieloverdracht ook zo weer inschakelen.

🥊 P.S. De klap verzachten? Geef je mee-lifter als afscheidscadeau dan een Netflix cadeaukaart mee.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.