In navolging van de CINEBAR 11 uit 2020 komt Teufel dit jaar met een vernieuwde versie van deze 2.1-set. Hoe verhoudt de CINEBAR 11 (2de generatie) zich met het oudere model en andere soundbars op de markt? Je leest het antwoord in onze Teufel CINEBAR 11 review.

De Teufel CINEBAR 11 is een upgrade van de gelijknamige soundbar van vorig jaar. Wat direct in het oog springt is dat het vernieuwde model over een andere subwoofer beschikt. Wat kan deze soundbar allemaal en wat zijn de voor- en nadelen van dit apparaat?

Uiterlijk

Een groot pluspunt is het ontwerp. De bar is slank, eveneens als de woofer. Beide onderdelen zijn hierdoor eenvoudig weg te werken in je woonkamer. De bar is bijna 95 centimeter lang. Hierdoor past de CINEBAR 11 prima bij een televisie rond de 43 inch of groter. De soundbar misstaat in deze testopstelling in ieder geval niet. Het apparaat is niet overdreven aanwezig. Fijn ook dat de bar niet zo heel erg diep is. De Cinebar is mooi afgewerkt. Dit testmodel kwam in de kleur zwart. Er is ook een witte variant te koop. Het zwart van de soundbar in combinatie met de witte bedieningsknoppen en het witte Teufel-logo oogt fraai.

©PXimport

De zwarte variant is wel gevoelig voor het vangen van stof. Zowel de bar als de woofer hebben hier last van. Vingervlekken zijn ook duidelijk zichtbaar. Als je de subwoofer verplaatst of de bar bedient via de knoppen aan de bovenkant, laat je duidelijk sporen achter. In veel gevallen is dit onvermijdelijk. Ook bij andere soundbars.

Ideale opstelling

De draadloze, slanke woofer kan liggen of staan. De woofer met de soundbar verbinden gaat heel eenvoudig door op de pairing knop achterop de woofer te drukken. Je zou ervoor kunnen kiezen om de woofer liggend onder je bank weg te werken of in de hoek van je kamer te plaatsen. Ergens naast de tv-meubel lijkt vooralsnog de ideale opstelling. De subwoofer beschikt over een Room-Placement-schakelaar. Deze schakelaar kun je op drie opties instellen. ‘free standing’, ‘corner’ en ‘underneath’ behoren tot de mogelijkheden. De keuze is afhankelijk van de plaatsing van de subwoofer. 

©PXimport

Een resonentiedemper is in de doos aanwezig. Deze dien je onder de woofer te plaatsen. Dit help je om een beetje je buren te proberen te ontzien. Er is nog een handige functie aan de soundbar toegevoegd om op gepaste momenten iets minder geluid te maken. Vooral ’s avond laat is het aan te raden om gebruik te maken van de nachtmodus. Deze is terug te vinden op de bijgeleverde afstandsbediening. Zodra je deze modus activeert wordt de basweergave iets teruggeschroefd.

Aansluiten

Je kunt de soundbar op een aantal verschillende manieren aansluiten op je audiobron. Als eerste heb je de wel bekende optische aansluiting. Daarnaast zit er een hdmi arc-aansluiting op. (op de soundbar is dit aangegeven als hdmi tv) en hdmi-ingang (hdmi in) op het apparaat. De arc-aansluiting maakt het mogelijk om via  jouw tv je volume te regelen. Je hoeft hiervoor dus niet apart de afstandsbediening van de soundbar te raadplegen. Via de hdmi-ingang kun je bijvoorbeeld nog je console tussen de tv en de soundbar hangen. Beide poorten ondersteunen 4k hdmi 2.0a.

Het aansluiten van de kabels kost de enige moeite. Door de hoek van de aansluitingen en de afwerking van de achterkant wordt er bij het aansluiten een vaste hand van je gevraagd. Vooral de optische aansluiting luistert nauw. Daarnaast kun je de soundbar nog via aux en bluetooth audio laten afspelen. De aux-ingang is aan de achterkant verwerkt. Dit werkt iets minder handig. Eigenlijk moet je nu altijd de aux-kabel in het apparaat laten zitten. De voorganger van deze soundbar had de aux-aansluiting op de bovenkant zitten. Dit is meer een esthetische verandering lijkt me.

De CINEBAR 11 ondersteund bluetooth 5.0 en kan gebruik maken van de aptX-codec. Dankzij aptX is het mogelijk om audio van cd-kwaliteit af te spelen en het ook nog eens bijna zo te laten klinken. Let wel, bijna. Er is nog altijd sprake van audiocompressie, maar deze compressie is wel beperkt. Jouw audiobron moet deze codec ook ondersteunen, anders heb je niets aan deze functie.

Tot slot is er nog een micro-usb-aansluiting aanwezig om eventuele software-updates mee uit te voeren. De soundbar is overigens op de muur te monteren. Voor wandmontage heb je twee pluggen en twee schroeven nodig die je zelf dient aan te schaffen. 

©PXimport

©Reshift Digital

©PXimport

Zoals eerder gezegd komt de soundbar geleverd met een afstandsbediening. Deze afstandsbediening oogt een tikkeltje goedkoop. Hij voelt erg licht aan. Toch is de remote zeer handig in gebruik. Op de afstandsbediening kun je wisselen tussen de verschillende outputmogelijkheden zoals aux, bluetooth, hdmi en optisch. Ook zijn de verschillende geluidsmodi op de afstandsbediening terug te vinden. Je kunt hiermee de focus van het geluid leggen op stemgeluid, muziek of de eerder genoemde nachtmodus. Daarnaast kun je de basweergave en de hoge tonen van de soundbar aanpassen. De basweergave van de subwoofer is ook naar smaak te wijzigen. Uiteraard kun je op de afstandsbediening ook het volumeniveau regelen en nummers skippen of pauzeren.

©PXimport

Aan de bovenkant van de bar zelf zijn ook bedieningsknoppen aanwezig. Dit zijn touchknoppen. Door op het juiste icoontje te drukken kun je de soundbar aan- of uitzetten, de bron veranderen en het volumeniveau wijzigen. Dit werkt erg handig als je bijvoorbeeld net langs de soundbar loopt. De onderste knop is om de Dynamore-functie in te schakelen. Hier kom ik twee alinea’s verder op terug.

Geluidskwaliteit

Ik ben aangenaam verrast door de geluidskwaliteit van de CINEBAR 11. Alles wat je op tv kijkt en luistert krijgt met de soundbar meer impact. Sportwedstrijden komen meer tot leven. Eveneens als games en films. De basweergave is dankzij, of misschien wel ondanks, de slanke soundbar verrassend goed. Het doffe geluid van iemand die tegen een bal trapt klinkt bijvoorbeeld al gelijk een stuk beter. De Cinebar 11 is een hele stap vooruit vergeleken met het standaard geluid dat uit je televisie komt. Op het gebied van muziek kan de soundbar met vrijwel alle genres overweg. Zowel hiphop, techno en metal klinken aangenaam. Je merkt dat de soundbar met muziek waar de lage tonen de boventoon voert ook goed kan uit de voeten kan.

Een extra toevoeging aan de soundbar is de Dynamore-functie. "Met Dynamore kun je het stereoparonama virtueel uitbreiden tot buiten de afmetingen van het apparaat", aldus Teufel. Het komt er op neer dat er een ruimtelijk geluid geproduceerd wordt wanneer je deze optie aanzet. Als je met Dynamore ingeschakeld een podcast kijkt en luistert komt het stemgeluid meer naar voren. Zo geïsoleerd van andere tonen weet ik niet of dit de juiste toepassing is. In het geval van content dat zich voornamelijk richt op stemgeluid, zet ik deze modus liever uit. Tijdens het kijken van een film is dit wel degelijk een leuke optie. De openingsscène van oorlogsfilm Saving Private Ryan wordt hierdoor, in hoeverre dat nog mogelijk is, nóg indrukwekkender. De kogels vliegen je om de oren, je kunt het opspatten van het water voelen en de explosies komen nog harder je woonkamer binnen. Al met al een leuke feature voor films en games. Al doet Dynamore in mijn beleving wel onder voor Dolby Atmos.

Conclusie

Met de Teufel CINEBAR 11 haal je een mooi ogende, slanke soundbar in huis die prima geluid kan produceren. Dankzij een krachtige bar mét woofer beleef je films, games en sport op een hoger niveau en dankzij bluetooth 5.0 met aptX-ondersteuning klinkt jouw online muziekbibliotheek voortaan een stuk aangenamer. De CINEBAR 11 is met deze prijsstelling een goede verbetering ten op zichte van het voorgaande model en een uitstekende soundbar in deze prijsklasse. Dit apparaat kan zich niet meten met de echte topmodellen op de markt. Daarvoor mist het kracht en enkele handige functies zoals wifi-ondersteuning. Maar voor de lanceerprijs van 400 euro is de CINEBAR 11 een vrij complete soundbar. Zeer zeker wanneer je het tegenover de JBL bar 5.0 Multibeam zet. Waar het ontbreken van een aparte subwoofer duidelijk een groot gemis is.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.