In navolging van de CINEBAR 11 uit 2020 komt Teufel dit jaar met een vernieuwde versie van deze 2.1-set. Hoe verhoudt de CINEBAR 11 (2de generatie) zich met het oudere model en andere soundbars op de markt? Je leest het antwoord in onze Teufel CINEBAR 11 review.

De Teufel CINEBAR 11 is een upgrade van de gelijknamige soundbar van vorig jaar. Wat direct in het oog springt is dat het vernieuwde model over een andere subwoofer beschikt. Wat kan deze soundbar allemaal en wat zijn de voor- en nadelen van dit apparaat?

Uiterlijk

Een groot pluspunt is het ontwerp. De bar is slank, eveneens als de woofer. Beide onderdelen zijn hierdoor eenvoudig weg te werken in je woonkamer. De bar is bijna 95 centimeter lang. Hierdoor past de CINEBAR 11 prima bij een televisie rond de 43 inch of groter. De soundbar misstaat in deze testopstelling in ieder geval niet. Het apparaat is niet overdreven aanwezig. Fijn ook dat de bar niet zo heel erg diep is. De Cinebar is mooi afgewerkt. Dit testmodel kwam in de kleur zwart. Er is ook een witte variant te koop. Het zwart van de soundbar in combinatie met de witte bedieningsknoppen en het witte Teufel-logo oogt fraai.

©PXimport

De zwarte variant is wel gevoelig voor het vangen van stof. Zowel de bar als de woofer hebben hier last van. Vingervlekken zijn ook duidelijk zichtbaar. Als je de subwoofer verplaatst of de bar bedient via de knoppen aan de bovenkant, laat je duidelijk sporen achter. In veel gevallen is dit onvermijdelijk. Ook bij andere soundbars.

Ideale opstelling

De draadloze, slanke woofer kan liggen of staan. De woofer met de soundbar verbinden gaat heel eenvoudig door op de pairing knop achterop de woofer te drukken. Je zou ervoor kunnen kiezen om de woofer liggend onder je bank weg te werken of in de hoek van je kamer te plaatsen. Ergens naast de tv-meubel lijkt vooralsnog de ideale opstelling. De subwoofer beschikt over een Room-Placement-schakelaar. Deze schakelaar kun je op drie opties instellen. ‘free standing’, ‘corner’ en ‘underneath’ behoren tot de mogelijkheden. De keuze is afhankelijk van de plaatsing van de subwoofer. 

©PXimport

Een resonentiedemper is in de doos aanwezig. Deze dien je onder de woofer te plaatsen. Dit help je om een beetje je buren te proberen te ontzien. Er is nog een handige functie aan de soundbar toegevoegd om op gepaste momenten iets minder geluid te maken. Vooral ’s avond laat is het aan te raden om gebruik te maken van de nachtmodus. Deze is terug te vinden op de bijgeleverde afstandsbediening. Zodra je deze modus activeert wordt de basweergave iets teruggeschroefd.

Aansluiten

Je kunt de soundbar op een aantal verschillende manieren aansluiten op je audiobron. Als eerste heb je de wel bekende optische aansluiting. Daarnaast zit er een hdmi arc-aansluiting op. (op de soundbar is dit aangegeven als hdmi tv) en hdmi-ingang (hdmi in) op het apparaat. De arc-aansluiting maakt het mogelijk om via  jouw tv je volume te regelen. Je hoeft hiervoor dus niet apart de afstandsbediening van de soundbar te raadplegen. Via de hdmi-ingang kun je bijvoorbeeld nog je console tussen de tv en de soundbar hangen. Beide poorten ondersteunen 4k hdmi 2.0a.

Het aansluiten van de kabels kost de enige moeite. Door de hoek van de aansluitingen en de afwerking van de achterkant wordt er bij het aansluiten een vaste hand van je gevraagd. Vooral de optische aansluiting luistert nauw. Daarnaast kun je de soundbar nog via aux en bluetooth audio laten afspelen. De aux-ingang is aan de achterkant verwerkt. Dit werkt iets minder handig. Eigenlijk moet je nu altijd de aux-kabel in het apparaat laten zitten. De voorganger van deze soundbar had de aux-aansluiting op de bovenkant zitten. Dit is meer een esthetische verandering lijkt me.

De CINEBAR 11 ondersteund bluetooth 5.0 en kan gebruik maken van de aptX-codec. Dankzij aptX is het mogelijk om audio van cd-kwaliteit af te spelen en het ook nog eens bijna zo te laten klinken. Let wel, bijna. Er is nog altijd sprake van audiocompressie, maar deze compressie is wel beperkt. Jouw audiobron moet deze codec ook ondersteunen, anders heb je niets aan deze functie.

Tot slot is er nog een micro-usb-aansluiting aanwezig om eventuele software-updates mee uit te voeren. De soundbar is overigens op de muur te monteren. Voor wandmontage heb je twee pluggen en twee schroeven nodig die je zelf dient aan te schaffen. 

©PXimport

©Reshift Digital

©PXimport

Zoals eerder gezegd komt de soundbar geleverd met een afstandsbediening. Deze afstandsbediening oogt een tikkeltje goedkoop. Hij voelt erg licht aan. Toch is de remote zeer handig in gebruik. Op de afstandsbediening kun je wisselen tussen de verschillende outputmogelijkheden zoals aux, bluetooth, hdmi en optisch. Ook zijn de verschillende geluidsmodi op de afstandsbediening terug te vinden. Je kunt hiermee de focus van het geluid leggen op stemgeluid, muziek of de eerder genoemde nachtmodus. Daarnaast kun je de basweergave en de hoge tonen van de soundbar aanpassen. De basweergave van de subwoofer is ook naar smaak te wijzigen. Uiteraard kun je op de afstandsbediening ook het volumeniveau regelen en nummers skippen of pauzeren.

©PXimport

Aan de bovenkant van de bar zelf zijn ook bedieningsknoppen aanwezig. Dit zijn touchknoppen. Door op het juiste icoontje te drukken kun je de soundbar aan- of uitzetten, de bron veranderen en het volumeniveau wijzigen. Dit werkt erg handig als je bijvoorbeeld net langs de soundbar loopt. De onderste knop is om de Dynamore-functie in te schakelen. Hier kom ik twee alinea’s verder op terug.

Geluidskwaliteit

Ik ben aangenaam verrast door de geluidskwaliteit van de CINEBAR 11. Alles wat je op tv kijkt en luistert krijgt met de soundbar meer impact. Sportwedstrijden komen meer tot leven. Eveneens als games en films. De basweergave is dankzij, of misschien wel ondanks, de slanke soundbar verrassend goed. Het doffe geluid van iemand die tegen een bal trapt klinkt bijvoorbeeld al gelijk een stuk beter. De Cinebar 11 is een hele stap vooruit vergeleken met het standaard geluid dat uit je televisie komt. Op het gebied van muziek kan de soundbar met vrijwel alle genres overweg. Zowel hiphop, techno en metal klinken aangenaam. Je merkt dat de soundbar met muziek waar de lage tonen de boventoon voert ook goed kan uit de voeten kan.

Een extra toevoeging aan de soundbar is de Dynamore-functie. "Met Dynamore kun je het stereoparonama virtueel uitbreiden tot buiten de afmetingen van het apparaat", aldus Teufel. Het komt er op neer dat er een ruimtelijk geluid geproduceerd wordt wanneer je deze optie aanzet. Als je met Dynamore ingeschakeld een podcast kijkt en luistert komt het stemgeluid meer naar voren. Zo geïsoleerd van andere tonen weet ik niet of dit de juiste toepassing is. In het geval van content dat zich voornamelijk richt op stemgeluid, zet ik deze modus liever uit. Tijdens het kijken van een film is dit wel degelijk een leuke optie. De openingsscène van oorlogsfilm Saving Private Ryan wordt hierdoor, in hoeverre dat nog mogelijk is, nóg indrukwekkender. De kogels vliegen je om de oren, je kunt het opspatten van het water voelen en de explosies komen nog harder je woonkamer binnen. Al met al een leuke feature voor films en games. Al doet Dynamore in mijn beleving wel onder voor Dolby Atmos.

Conclusie

Met de Teufel CINEBAR 11 haal je een mooi ogende, slanke soundbar in huis die prima geluid kan produceren. Dankzij een krachtige bar mét woofer beleef je films, games en sport op een hoger niveau en dankzij bluetooth 5.0 met aptX-ondersteuning klinkt jouw online muziekbibliotheek voortaan een stuk aangenamer. De CINEBAR 11 is met deze prijsstelling een goede verbetering ten op zichte van het voorgaande model en een uitstekende soundbar in deze prijsklasse. Dit apparaat kan zich niet meten met de echte topmodellen op de markt. Daarvoor mist het kracht en enkele handige functies zoals wifi-ondersteuning. Maar voor de lanceerprijs van 400 euro is de CINEBAR 11 een vrij complete soundbar. Zeer zeker wanneer je het tegenover de JBL bar 5.0 Multibeam zet. Waar het ontbreken van een aparte subwoofer duidelijk een groot gemis is.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.