De JBL Bar 5.0 Multibeam is een compacte soundbar met slimme functies en een aantrekkelijke prijs van 399 euro. In tegenstelling tot veel concurrerende soundbars gebruikt hij geen subwoofer voor extra bas. In deze JBL Bar 5.0 Multibeam review zoeken we uit of dat een gemis is en hoe de soundbar verder presteert.

Voor 399 euro kun je een prima soundbar kopen vandaag de dag. Een paar jaar geleden trouwens ook al, dus de lat ligt nu nog iets hoger. JBL mikt met de Bar 5.0 Multibeam op mensen die een compacte soundbar zonder aparte subwoofer willen. Een interessante strategie, want een kleinere soundbar produceert doorgaans minder goed geluid en moet voldoende bas produceren omdat een subwoofer ontbreekt. Is de Bar 5.0 Multibeam dé soundbar voor je minimalistische kamer? 

Ontwerp en aansluitingen

Qua ontwerp zou ik zeggen: ja. De soundbar is met 70 bij 58 bij 10 centimeter echt compact en komt liggend voor mijn 55 inch-tv zelfs wat iel over. Als je een kleinere tv hebt, komt de Bar 5.0 Multibeam beter tot zijn recht. De soundbar is gemaakt van kunststof, voelt stevig aan en ziet er naar mijn mening sjiek uit. Op de voorkant verschijnt rechts de inputbron. Duidelijk genoeg en niet afleidend, als je het mij vraagt. 

©PXimport

Je bedient de soundbar via de afstandsbediening (waarover zo meer) of de knoppen bovenop. Dat zijn er vier, voor het aan- en uitzetten van de soundbar, het volume en de broninvoer. Op de achterkant tref je een reeks aansluitingen aan. Voor de stroomkabel, een optische audiokabel, een ethernetkabel (in plaats van gebruik via wifi), een usb-poort en twee hdmi-poorten. Die usb-poort kan eigenlijk niets behalve de soundbar updaten en dat is jammer. Een usb-stick of harde schijf aansluiten om lekker muziek te luisteren zit er niet in. De ene hdmi-poort legt de verbinding met je tv en de ander kan een randapparaat verbinden. Dat kan een gameconsole zijn, maar ook een blu-rayspeler of Apple TV, om maar eens wat populaire opties te noemen. 

©PXimport

©PXimport

Na een paar dagen gebruik viel het mij pas op, maar de kabels in de JBL Bar 5.0 Multibeam steken nogal uit. Zeker in vergelijking met andere soundbars. Daar heb ik geen last van omdat de soundbar op een dressoir voor de tv staat, maar het kan wel problemen opleveren als je de bar 5.0 Multibeam aan de muur wilt ophangen of 'm tegen de muur wilt plaatsen. Dan komt hij wat vrij van de muur te hangen of plet je je kabels tegen de wand, mogelijk met afdrukken als gevolg. Een aandachtspuntje dus. Wel prettig is dat JBL de accessoires voor eventuele wandmontage meelevert. 

Mogelijkheden en afstandsbediening 

Van een gloednieuwe soundbar in dit prijssegment mag je aardig wat mogelijkheden verwachten. De JBL Bar 5.0 Multibeam voldoet aan die verwachtingen. Je kunt niet alleen via bedrade kanalen geluid uit de soundbar laten klinken, maar ook gebruikmaken van draadloze technieken. Denk aan bluetooth, maar ook Apple AirPlay 2 en Google Chromecast. Dankzij die laatste twee functies stream je eenvoudig radio, Spotify en podcasts naar de soundbar. 

Als je een slimme Google Nest-luidspreker hebt, kun je die met je stem opdragen om je favoriete muziek op de Bar 5.0 Multibeam af te spelen. Dit werkt via de Chromecast-koppeling. Die koppeling maak je binnen een paar minuten in de Google Home-app. De soundbar is ook geschikt voor Dolby Vision, een hdr-standaard die 4k-resolutie ondersteunt. Er is ook ondersteuning voor Virtual Dolby Atmos.

Over de afstandsbediening ben ik iets minder enthousiast. Hij is licht en compact, maar ik mis achtergrondverlichting om de knoppen beter te kunnen zien in een vrij donkere kamer. Ook mis ik een aparte knop om de bas uit de soundbar te regelen. 

©CIDimport

Multibeam kalibreren

Zoals de naam al doet vermoeden, ondersteunt de Bar 5.0 Multibeam de Multibeam-techniek van JBL. Die kalibreert het surround geluid aan de hand van de grootte en indeling van de kamer waar de soundbar in staat. De functie werkt echter niet direct. Je moet 'm zelf activeren en de benodigde stappen vind je in de handleiding. Die maakt ook duidelijk hoe je het basniveau van de soundbar regelt door bepaalde knoppen in te drukken. Dat laatste kan handig zijn, maar op de zware stand vind ik de bas alsnog beperkt. Hier kom ik zo op terug. 

Op onderstaande afbeelding van JBL zie je hoe de drivers en radiatoren in de soundbar verwerkt zijn. Leuk om te weten nu de geluidskwaliteit van de soundbar aan bod komt. 

©CIDimport

Geluidskwaliteit

De Bar 5.0 Multibeam biedt vijf keer 50 Watt vermogen, dus totaal 250 Watt. Dat is meer dan genoeg voor een normale woonkamer. Ik heb de soundbar nooit echt hard hoeven zetten. Wel zo prettig. De geluidskwaliteit laat echter een gemengde indruk achter. 

Stemmen klinken enerzijds lekker helder, maar komen minder realistisch over dan ik had verwacht. Met name hoge (vrouwen)stemmen zijn regelmatig wat schel, terwijl een zwaardere (mannen)stem wat luchtig klinkt. De balans had beter gekund. Ik denk de geluidskwaliteit vooral te lijden heeft onder het gebrek aan een aparte subwoofer.

JBL prijst de soundbar op zijn website aan met 'stevige bas zonder aparte subwoofer'. Daar kan ik mij niet in vinden. De Bar 5.0 Multibeam heeft vanwege zijn compacte ontwerp moeite met het produceren van genoeg maar vooral goede bas. Dat merk je met name bij actiefilms en muziek die het moet hebben van een dreunende bas. Het house-genre bijvoorbeeld. Maar ook nummers als Save Your Tears en Hardest To Love van het (steengoede) R&B-album After Hours van The Weekend klinken wat lafjes zonder strakke bas. Ik vind het weglaten van een degelijke subwoofer een gemiste kans en snap het gezien de prijs ook niet zo.

Conclusie: JBL Bar 5.0 Multibeam kopen?

De JBL Bar 5.0 Multibeam is een prima soundbar, maar zijn adviesprijs van 399 euro maakt 'm geen slimme koop. Voor dit geld mag je een soundbar met beter geluid en meer bas verwachten. Los van de prijs is het jammer dat de Bar 5.0 Multibeam wat uiterlijke schoonheidsfoutjes heeft, die voor de een echter zwaarder wegen dan voor de ander. Als je een soundbar van zo'n 400 euro zoekt, ben je naar mijn mening beter af met de Harman Kardon Citation MultiBeam 700 (450 euro), de relatief oude Sonos Beam of JBL's anderhalf jaar oude Bar 5.1 Surround (430 euro). De Bar 5.0 Multibeam wordt pas een goede deal als hij tientallen euro's in prijs zakt. 

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.