Met de nieuwe AirPods 4 brengt Apple ruisonderdrukking naar de massa. De draadloze oordopjes maken een voorheen exclusieve technologie toegankelijk. Nu kunnen ook mensen die eerder sceptisch waren over active noise-cancelling ontdekken hoe lekker het is om de wereld even op mute te zetten...

Active noise-cancelling (ANC), ook wel bekend als actieve ruisonderdrukking, is bij oordopjes al jarenlang iets voor een kleinere groep gebruikers. Voor effectieve ruisonderdrukking moet je oor namelijk volledig worden afgesloten, wat alleen lukt met gesloten oorschelpen (in het geval van over-ears) of zachte, siliconen oortips, zoals je die ziet bij Apples AirPods Pro. Niet iedereen vindt die echter even prettig zitten, waardoor sommigen zweren bij simpeler oordopjes. Apple probeert dat compromis weg te nemen met zijn nieuwe AirPods 4: deze doppen hebben ruisonderdrukking zónder die mogelijk irriterende oortips.

De nieuwe AirPods 4 bieden echter meer dan alleen ruisonderdrukking. Nieuwe hardware zorgt ervoor dat je muziek beter klinkt, met een merkbaar diepere bas en beter gebalanceerde audio. Dat is deels te danken aan verbeterde drivers, maar vermoedelijk speelt ook de komst van de H2-chip een belangrijke rol. Deze chip, eerder gebruikt in de AirPods Pro 2, heeft daar al bewezen de geluidskwaliteit aanzienlijk te kunnen verbeteren. Hiermee lijkt Apple een aantrekkelijke balans te hebben gevonden tussen geavanceerde functies en gebruiksgemak, waardoor de AirPods 4 toegankelijk zijn voor een breder publiek.

Een licht aangepast ontwerp

Het ontwerp van de AirPods 4 is ook veranderd, al zullen de verschillen vooral de fijnproever opvallen. Het zijn nog steeds witte dopjes met kleine steeltjes, die snel vergeleken worden met de kopjes van een elektrische tandenborstel. De zwarte vlakken op de binnenzijde van de dop zijn iets groter. Eerst zat daar alleen de nabijheidssensor die 'ziet' wanneer een dopje in je oor zit, maar nu zit daar een extra gaatje om lucht door te laten bij het gebruik van ruisonderdrukking.

Het ontwerp is volgens Apple bijgesteld aan de hand van talloze analyses van oren, om te zien wat de ideale pasmaat voor de meeste mensen is. Een verbetering die bij onze tests lastig te peilen was: de AirPods 4 blijven prima zitten, zelfs bij intense hoofdbewegingen, maar de AirPods 3 deden dat net zo goed. Wel lijken de oren iets beter te worden afgesloten, en dat komt de toegevoegde noise-cancelling uiteraard goed van pas.

Verrassend goede ruisonderdrukking

Want hoewel de AirPods 4 geen siliconen tipjes hebben om je gehoorgang volledig te verzegelen, houden ze wel dusdanig veel geluid buiten om de ruisonderdrukking goed te laten functioneren. Het is verrassend hoe goed deze dopjes omgevingsgeluid weg weten te filteren: een rumoerige zaal was ineens doodstil en windvlagen waren tijdens een fietstocht nog maar zachtjes te horen.

Zo stil als bij de AirPods Pro 2 zijn de nieuwe AirPods 4 nooit, en bij een verkeerde beweging kunnen de dopjes losschieten en hoor je weer iets meer van je omgeving. Het is duidelijk een compromis: voor de beste onderdrukking heb je nog steeds Apples beste (lees: duurste) dopjes nodig. Maar wie verwacht dat tiploze noise-canceling amper werkt, zal worden verrast door deze nieuwe AirPods. Ze bieden ruim voldoende rust voor een drukke treincoupé of als je in een cafeetje wat wilt werken, maar in een vliegtuig hebben de AirPods Pro 2 nog steeds onze voorkeur.

Kleiner doosje, kortere accuduur

Verder zijn er een paar kleine updates doorgevoerd. De AirPods 4 hebben bijvoorbeeld het kleinste doosje tot nu toe, waarop de synchronisatieknop is vervangen door een onzichtbaar en aanraakgevoelig paneeltje. Het maakt het ontwerp nog iets minimalistischer dan het al was. De dopjes kunnen via Apples Zoek Mijn-app worden gevonden. Een ingebouwde speaker kan een geluidje afspelen als je ze in dezelfde kamer niet kunt vinden.

De enige downgrade vind je in de accu: die houdt het volgens Apple nog maar vijf uur vol bij onafgebroken luisteren, terwijl de vorige editie dat zes uur deed. Dat was bij onze tests nog steeds ruim voldoende, maar het is afwachten hoe de batterij presteert als de capaciteit na een paar jaar intensief gebruik daalt.

Ook jammer is dat Apple nog steeds de knijpsensor uit de AirPods 3 gebruikt. Hiermee kun je muziek pauzeren of een nummer overslaan, maar niet het volume wijzigen, zoals bij de AirPods Pro 2. Verschil moet er blijven, kennelijk.

Conclusie

De AirPods 4 zijn in specifieke categorieën niet de beste in hun soort: er zijn andere dopjes met beter geluid en een langere accuduur. Eerdere oordopjes experimenteerden zelfs al met tiploze ruisonderdrukking. Waar Apple echter in uitblinkt, is het totaalpakket: waar concurrenten vaak één of twee grove minpunten hebben, scoren de AirPods in elke categorie een ruime voldoende. Combineer dat met de manier waarop Apple zijn eigen dopjes binnen het iOS-ecosysteem integreert en je hebt een set dopjes die je blind aan een iPhone-gebruiker cadeau kunt doen.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.