De AirPods 3 van Apple ogen en voelen anders dan de voorgaande twee generaties AirPods. Wat er precies is veranderd lees je in deze Apple AirPods 3 review.

De markt voor draadloze in-ears is tot bloei gekomen dankzij Apple, dat met de AirPods een opvallend product leverde en gelijktijdig een markt creëerde voor draadloze audio. De inkomsten die Apple inmiddels met AirPods alleen al genereert,  doet de kosten van de aankoop van Beats Audio verbleken. 

Nu zijn vrijwel alle audio- en smartphone-fabrikanten van de partij met hun eigen draadloze oortjes om ook een graantje mee te pikken van de lucratieve markt, waardoor ook Apple moest blijven vernieuwen. Vernieuwing is bij deze AirPods 3 niet alleen zichtbaar, maar ook hoorbaar.

Nieuwe functies

De AirPods 3 zijn uitgerust met ‘spatial audio’, een soort surroundsound-achtige functionaliteit, waardoor je geluid met een ruimtelijk gevoel af kunt spelen. Vergelijkbaar met 360 Reality Audio, dat door Sony in de markt wordt gebracht.

Andere nieuwe functies zijn opladen via de magnetische Magsafe-laders, die ook iPhones draadloos op kunnen laden via Qi. De accuduur zelf is iets opgehoogd en ook de geluidskwaliteit heeft een boost gekregen. Bovendien kunnen de AirPods 3 tegen een spatje, wat wel zo prettig is.

©PXimport

One size fits all

Het uiterlijk is ook veranderd, de AirPods 3 zijn wat lichter en lijken iets meer op de AirPods Pro, waarbij sensoren, microfoons en speakers achter zwarte gaasjes geplaatst zijn. De speaker is opvallend groot, wat al veel goed belooft voordat je de oortjes voor het eerst in doet.

Toch heeft Apple het grootste ontwerp-nadeel van de AirPods in stand gehouden. De oortjes zijn niet op maat af te stellen. Andere draadloze in-ears, waaronder de AirPods Pro beschikken over een rubber (verwisselbaar) tipje die het oortje vastzet in het gehoorkanaal en deze optimaal afsluit voor de beste geluidsbeleving. Dat is dus niet het geval bij de AirPods, die als het ware in je oor hangen met een universeel formaat. Hierdoor zijn de oortjes niet voor ieder oor geschikt. Het is mij een raadsel waarom Apple stug vasthoudt aan dit ontwerp.

In praktijk zitten de oortjes comfortabel in het oor, waardoor je ze gerust langere tijd in kunt hebben. Ook blijven ze (in mijn geval) goed zitten, ook bij beweging zoals fietsen en lopen. Wanneer de beweging wat intensiever wordt, denk aan hardlopen, merk je dat ze te los in het oor hangen.

Geluidskwaliteit van de AirPods 3

Dat de oortjes je oor niet afsluiten doet af aan de geluidsbeleving. Omgevingsgeluid komt door, wat vervelend kan zijn als je je wilt concentreren of in een lawaaiige omgeving zit zoals een trein of vliegtuig. Als je je juist wel wat meer bewust wil zijn van je omgeving, bijvoorbeeld in het verkeer of op kantoor is het juist weer prettig.

Het is eigenlijk wel zonde van de goede geluidsreproductie die de AirPods 3 levert te noemen. Want de geluidskwaliteit is buitengewoon goed, en had zelfs nóg beter kunnen zijn als het niet zou verstoren door de omgeving. Zoals het formaat van het speakergaasje al doet vermoeden is het geluid voor draadloze in-ears krachtig. Ook de afstelling is dik in orde, waardoor alle details en tonen hoorbaar zijn. Dat maakt de oortjes voor alle doeleinden geschikt: of je nu gevarieerde muziek luistert, podcasts en audioboeken volgt of gesprekken voert.

©PXimport

AirPods 3 functies

Natuurlijk werken AirPods naadloos samen met je iPhone, iPad en Mac. Maar ook als je geen Apple-apparatuur gebruikt, kun je gewoon AirPods gebruiken met bijvoorbeeld je Android-smartphone of Windows-pc zonder dat je belangrijke eigenschappen mist. Verschil in geluidskwaliteit merkte ik niet op en de bediening (door te knijpen in het staafje van de AirPods) werkt gewoon.

Wel moet je het doen zonder Apple’s Siri-assistentie en de spatial audio, ook een technologie van Apple zelf. Spatial audio gaat verder dan surround-geluid. Het geluid klinkt ruimtelijk, waarbij bijvoorbeeld individuele geluiden (een basgitaar, stem of wat dan ook) echt klinken alsof ze ergens anders vandaan komen. 

Wat de ervaring nog indrukwekkender maakt is dat wanneer je je hoofd draait, het geluid als het ware meedraait zodat het alsnog vanaf dezelfde plek lijkt te komen. Een indrukwekkende technologie. Vooral voor films, series en games van grote meerwaarde met een goede koptelefoon. Voor muziek en simpele oortjes als deze voelt spatial audio vooralsnog als een wat overbodige gimmick. Het feit dat de AirPods 3 je niet afsluiten van de omgeving versterkt dat gevoel.

Andere functies zoals ruisonderdrukking (ANC) of omgevingsgeluidmodus zijn niet aanwezig op de AirPods 3. Dat is vanwege het ontwerp van de AirPods 3 ook tamelijk overbodig.

©PXimport

©PXimport

Accuduur van de AirPods 3

Omdat de accucapaciteit van de AirPods 3 ietsje is opgeschroefd en de chipset wat zuiniger werkt gaat de accu langer mee dan zijn voorganger. Apple stelt zes uur. In praktijk kwam ik op ongeveer een half uur minder uit. Daarmee zijn ook de derde generatie van de AirPods geen marathonlopers, en houd er ook rekening mee dat accu’s van oortjes snel slijten en dus minder lang uithoudingsvermogen krijgen.

Het oplaaddoosje heeft met 345 mAh een iets lagere capaciteit dan die van de AirPods 2 (398 mAh). Het is genoeg om de oortjes ongeveer vijf keer volledig op te laden. Het oplaaddoosje kun je nu ook via Magsafe opladen, maar een gewone draadloze lader doet het ook prima. Er is een Lightning-aansluiting om het doosje bedraad op te laden. 

Hoewel Lightning vervelend verouderd is, valt het niet als minpunt aan te merken, het zou immers gek zijn om je iPhone met een andere aansluiting op te moeten laden dan je bijbehorende oortjes. Dat iPhones anno 2021 nog over Lightning beschikken is een (door ons) uitvoerig besproken nadeel.

©PXimport

Alternatieven voor de AirPods 3

De AirPods 3 blinken uit dankzij de geluidskwaliteit en zijn zeker de meerprijs waard ten opzichte van AirPods 2, die met 150 euro zo’n vijftig euro goedkoper zijn. In deze prijsklasse kun je echter ook hele goede oortjes kopen met goede geluidskwaliteit, afsluitende pasvorm én ruisonderdrukking. Denk aan de Bose QuietComfort-oortjes. Samsung Galaxy Buds2 en Sennheiser CX Plus bieden dit bijvoorbeeld ook, maar kunnen op geluidskwaliteit Apple niet bijbenen.

Conclusie: Apple AirPods 3 kopen?

De Apple AirPods 3 vallen me helemaal niet tegen. De geluidskwaliteit is indrukwekkend krachtig en oortjes zitten comfortabel. Toch is het one size fits all-ontwerp een tekortkoming, waardoor de oortjes niet bij iedereen passen en uit het oor kunnen komen bij intensieve beweging. De toevoeging van waterbestendigheid is mooi meegenomen, evenals de langere accuduur. Spatial audio moet zijn meerwaarde voor in-ears en muziek nog wel een beetje bewijzen.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.