De AirPods 3 van Apple ogen en voelen anders dan de voorgaande twee generaties AirPods. Wat er precies is veranderd lees je in deze Apple AirPods 3 review.

De markt voor draadloze in-ears is tot bloei gekomen dankzij Apple, dat met de AirPods een opvallend product leverde en gelijktijdig een markt creëerde voor draadloze audio. De inkomsten die Apple inmiddels met AirPods alleen al genereert,  doet de kosten van de aankoop van Beats Audio verbleken. 

Nu zijn vrijwel alle audio- en smartphone-fabrikanten van de partij met hun eigen draadloze oortjes om ook een graantje mee te pikken van de lucratieve markt, waardoor ook Apple moest blijven vernieuwen. Vernieuwing is bij deze AirPods 3 niet alleen zichtbaar, maar ook hoorbaar.

Nieuwe functies

De AirPods 3 zijn uitgerust met ‘spatial audio’, een soort surroundsound-achtige functionaliteit, waardoor je geluid met een ruimtelijk gevoel af kunt spelen. Vergelijkbaar met 360 Reality Audio, dat door Sony in de markt wordt gebracht.

Andere nieuwe functies zijn opladen via de magnetische Magsafe-laders, die ook iPhones draadloos op kunnen laden via Qi. De accuduur zelf is iets opgehoogd en ook de geluidskwaliteit heeft een boost gekregen. Bovendien kunnen de AirPods 3 tegen een spatje, wat wel zo prettig is.

©PXimport

One size fits all

Het uiterlijk is ook veranderd, de AirPods 3 zijn wat lichter en lijken iets meer op de AirPods Pro, waarbij sensoren, microfoons en speakers achter zwarte gaasjes geplaatst zijn. De speaker is opvallend groot, wat al veel goed belooft voordat je de oortjes voor het eerst in doet.

Toch heeft Apple het grootste ontwerp-nadeel van de AirPods in stand gehouden. De oortjes zijn niet op maat af te stellen. Andere draadloze in-ears, waaronder de AirPods Pro beschikken over een rubber (verwisselbaar) tipje die het oortje vastzet in het gehoorkanaal en deze optimaal afsluit voor de beste geluidsbeleving. Dat is dus niet het geval bij de AirPods, die als het ware in je oor hangen met een universeel formaat. Hierdoor zijn de oortjes niet voor ieder oor geschikt. Het is mij een raadsel waarom Apple stug vasthoudt aan dit ontwerp.

In praktijk zitten de oortjes comfortabel in het oor, waardoor je ze gerust langere tijd in kunt hebben. Ook blijven ze (in mijn geval) goed zitten, ook bij beweging zoals fietsen en lopen. Wanneer de beweging wat intensiever wordt, denk aan hardlopen, merk je dat ze te los in het oor hangen.

Geluidskwaliteit van de AirPods 3

Dat de oortjes je oor niet afsluiten doet af aan de geluidsbeleving. Omgevingsgeluid komt door, wat vervelend kan zijn als je je wilt concentreren of in een lawaaiige omgeving zit zoals een trein of vliegtuig. Als je je juist wel wat meer bewust wil zijn van je omgeving, bijvoorbeeld in het verkeer of op kantoor is het juist weer prettig.

Het is eigenlijk wel zonde van de goede geluidsreproductie die de AirPods 3 levert te noemen. Want de geluidskwaliteit is buitengewoon goed, en had zelfs nóg beter kunnen zijn als het niet zou verstoren door de omgeving. Zoals het formaat van het speakergaasje al doet vermoeden is het geluid voor draadloze in-ears krachtig. Ook de afstelling is dik in orde, waardoor alle details en tonen hoorbaar zijn. Dat maakt de oortjes voor alle doeleinden geschikt: of je nu gevarieerde muziek luistert, podcasts en audioboeken volgt of gesprekken voert.

©PXimport

AirPods 3 functies

Natuurlijk werken AirPods naadloos samen met je iPhone, iPad en Mac. Maar ook als je geen Apple-apparatuur gebruikt, kun je gewoon AirPods gebruiken met bijvoorbeeld je Android-smartphone of Windows-pc zonder dat je belangrijke eigenschappen mist. Verschil in geluidskwaliteit merkte ik niet op en de bediening (door te knijpen in het staafje van de AirPods) werkt gewoon.

Wel moet je het doen zonder Apple’s Siri-assistentie en de spatial audio, ook een technologie van Apple zelf. Spatial audio gaat verder dan surround-geluid. Het geluid klinkt ruimtelijk, waarbij bijvoorbeeld individuele geluiden (een basgitaar, stem of wat dan ook) echt klinken alsof ze ergens anders vandaan komen. 

Wat de ervaring nog indrukwekkender maakt is dat wanneer je je hoofd draait, het geluid als het ware meedraait zodat het alsnog vanaf dezelfde plek lijkt te komen. Een indrukwekkende technologie. Vooral voor films, series en games van grote meerwaarde met een goede koptelefoon. Voor muziek en simpele oortjes als deze voelt spatial audio vooralsnog als een wat overbodige gimmick. Het feit dat de AirPods 3 je niet afsluiten van de omgeving versterkt dat gevoel.

Andere functies zoals ruisonderdrukking (ANC) of omgevingsgeluidmodus zijn niet aanwezig op de AirPods 3. Dat is vanwege het ontwerp van de AirPods 3 ook tamelijk overbodig.

©PXimport

©PXimport

Accuduur van de AirPods 3

Omdat de accucapaciteit van de AirPods 3 ietsje is opgeschroefd en de chipset wat zuiniger werkt gaat de accu langer mee dan zijn voorganger. Apple stelt zes uur. In praktijk kwam ik op ongeveer een half uur minder uit. Daarmee zijn ook de derde generatie van de AirPods geen marathonlopers, en houd er ook rekening mee dat accu’s van oortjes snel slijten en dus minder lang uithoudingsvermogen krijgen.

Het oplaaddoosje heeft met 345 mAh een iets lagere capaciteit dan die van de AirPods 2 (398 mAh). Het is genoeg om de oortjes ongeveer vijf keer volledig op te laden. Het oplaaddoosje kun je nu ook via Magsafe opladen, maar een gewone draadloze lader doet het ook prima. Er is een Lightning-aansluiting om het doosje bedraad op te laden. 

Hoewel Lightning vervelend verouderd is, valt het niet als minpunt aan te merken, het zou immers gek zijn om je iPhone met een andere aansluiting op te moeten laden dan je bijbehorende oortjes. Dat iPhones anno 2021 nog over Lightning beschikken is een (door ons) uitvoerig besproken nadeel.

©PXimport

Alternatieven voor de AirPods 3

De AirPods 3 blinken uit dankzij de geluidskwaliteit en zijn zeker de meerprijs waard ten opzichte van AirPods 2, die met 150 euro zo’n vijftig euro goedkoper zijn. In deze prijsklasse kun je echter ook hele goede oortjes kopen met goede geluidskwaliteit, afsluitende pasvorm én ruisonderdrukking. Denk aan de Bose QuietComfort-oortjes. Samsung Galaxy Buds2 en Sennheiser CX Plus bieden dit bijvoorbeeld ook, maar kunnen op geluidskwaliteit Apple niet bijbenen.

Conclusie: Apple AirPods 3 kopen?

De Apple AirPods 3 vallen me helemaal niet tegen. De geluidskwaliteit is indrukwekkend krachtig en oortjes zitten comfortabel. Toch is het one size fits all-ontwerp een tekortkoming, waardoor de oortjes niet bij iedereen passen en uit het oor kunnen komen bij intensieve beweging. De toevoeging van waterbestendigheid is mooi meegenomen, evenals de langere accuduur. Spatial audio moet zijn meerwaarde voor in-ears en muziek nog wel een beetje bewijzen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.