Hoewel de meeste soundbars over virtuele surround-technieken beschikken, gaat er natuurlijk niets boven écht surround-geluid. Zoals de JBL Bar 5.1 in de productnaam al prijsgeeft, is de set voorzien van een volledig 5.1-audiosysteem. Naast de soundbar levert de fabrikant hiervoor een draadloze subwoofer en twee oplaadbare achterluidsprekers mee. Hoe goed dit systeem werkt lees je in onze JBL Bar 5.1 review.

Met een opgegeven lengte van bijna 115 centimeter zou je een reusachtige soundbar verwachten. Dat valt in de praktijk erg mee.

Via een magnetische bevestigingsmodule monteer je aan beide zijkanten namelijk beide surround-speakers, waarna je de opgegeven lengte bereikt. Slim bedacht, want via deze ‘dockfunctie’ laad je de achterluidsprekers op. Ga je een film kijken, dan zet je beide boxen op de gewenste plek neer. Volgens JBL houden beide accu’s het zo’n tien uur vol. Een groot voordeel van deze constructie is dat je voor de kleine speakers geen stroompunten nodig hebt. Om het plaatje compleet te maken, levert JBL een gewichtige subwoofer van 13 kilo mee.

©PXimport

Connectiviteit

De achterzijde van de JBL Bar 5.1 telt twee inkepingen. Aan één kant staan er een hdmi-uitgang met arc-ondersteuning (audio return channel) en hdmi-ingang paraat. De andere inkepeking heeft nog eens twee hdmi-inputs, s/pdif (optisch), analoog en usb. Voor draadloze audio-overdracht is er een bluetooth-adapter aanwezig. Helaas kun je het audiosysteem niet met een thuisnetwerk verbinden.

©PXimport

Netjes is dat JBL diverse benodigdheden standaard meelevert, zoals kabels voor hdmi, s/pdif en analoog. Daarnaast komen we in de productdoos ook een meetmicrofoon en ophangsysteem tegen. Houd overigens wel rekening met relatief korte adaptersnoeren voor de soundbar en subwoofer.

Configuratie

Het instellen van de JBL Bar 5.1 is een eenvoudige klus. Nadat de televisie en eventuele overige afspeelapparatuur zijn aangesloten, kun je de surround-speakers kalibreren. Druk hiervoor even op de Calibration-knop van de afstandsbediening en het audiosysteem speelt op alle kanalen een luide testtoon af. Vervolgens kies je de gewenste bron. Opvallend is dat de aangesloten televisie geen menu en afspeelgegevens laat zien. Via de afstandsbediening en het eenvoudige display pas je wel diverse zaken aan. Denk bijvoorbeeld aan het basniveau, het volumeniveau van de surround-speakers en lipsync. Dit werkt allemaal erg logisch, zonder dat je dus diep in allerlei instellingen hoeft te duiken.

Geluidsweergave

De JBL Bar 5.1 ligt verrassend prettig in het gehoor en schiet niet snel uit de bocht. Surround-effecten vliegen ons om de oren, terwijl de soundbar ook nog eens erg open en dynamisch klinkt. Zoals we inmiddels van JBL gewend zijn, is de bas erg overheersend. Gelukkig schroef je dat naar eigen inzicht terug. In vergelijking met duurdere producten missen we soms wat detaillering, maar voor de gemiddelde film- én muziekliefhebber voldoet deze soundbar prima.

©PXimport

Conclusie

De JBL Bar 5.1 weet ons in positieve zin te verrassen. Het product is erg compleet en bevat een realistisch surround-geluid. Dankzij het slimme oplaadsysteem voor de achterste luidsprekers, gebruik je deze compacte speakers ook probleemloos op plekken zonder stroomvoorziening. Buiten de gebruiksvriendelijke configuratie klinkt dit home cinema-systeem ook nog eens heel behoorlijk. Kortom, een aanrader!

Ons oordeel

9Score

JBL Bar 5.1

Prijs
€ 749,-
Aansluitingen
Hdmi2.0a-output, 3 hdmi2.0a-inputs, s/pdif (optisch), analoog (3,5mm)
Draadloos
Bluetooth 4.2
Uitgangsvermogen versterker
510 watt
Frequentiebereik
35 Hz – 20 kHz
Afmetingen soundbar (inclusief gekoppelde surround-speakers)
114,8 × 5,8 × 9,3 centimeter
Gewicht soundbar
3,9 kilo
Websitewww.jbl.nl

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.