Hoewel de meeste soundbars over virtuele surround-technieken beschikken, gaat er natuurlijk niets boven écht surround-geluid. Zoals de JBL Bar 5.1 in de productnaam al prijsgeeft, is de set voorzien van een volledig 5.1-audiosysteem. Naast de soundbar levert de fabrikant hiervoor een draadloze subwoofer en twee oplaadbare achterluidsprekers mee. Hoe goed dit systeem werkt lees je in onze JBL Bar 5.1 review.

Met een opgegeven lengte van bijna 115 centimeter zou je een reusachtige soundbar verwachten. Dat valt in de praktijk erg mee.

Via een magnetische bevestigingsmodule monteer je aan beide zijkanten namelijk beide surround-speakers, waarna je de opgegeven lengte bereikt. Slim bedacht, want via deze ‘dockfunctie’ laad je de achterluidsprekers op. Ga je een film kijken, dan zet je beide boxen op de gewenste plek neer. Volgens JBL houden beide accu’s het zo’n tien uur vol. Een groot voordeel van deze constructie is dat je voor de kleine speakers geen stroompunten nodig hebt. Om het plaatje compleet te maken, levert JBL een gewichtige subwoofer van 13 kilo mee.

©PXimport

Connectiviteit

De achterzijde van de JBL Bar 5.1 telt twee inkepingen. Aan één kant staan er een hdmi-uitgang met arc-ondersteuning (audio return channel) en hdmi-ingang paraat. De andere inkepeking heeft nog eens twee hdmi-inputs, s/pdif (optisch), analoog en usb. Voor draadloze audio-overdracht is er een bluetooth-adapter aanwezig. Helaas kun je het audiosysteem niet met een thuisnetwerk verbinden.

©PXimport

Netjes is dat JBL diverse benodigdheden standaard meelevert, zoals kabels voor hdmi, s/pdif en analoog. Daarnaast komen we in de productdoos ook een meetmicrofoon en ophangsysteem tegen. Houd overigens wel rekening met relatief korte adaptersnoeren voor de soundbar en subwoofer.

Configuratie

Het instellen van de JBL Bar 5.1 is een eenvoudige klus. Nadat de televisie en eventuele overige afspeelapparatuur zijn aangesloten, kun je de surround-speakers kalibreren. Druk hiervoor even op de Calibration-knop van de afstandsbediening en het audiosysteem speelt op alle kanalen een luide testtoon af. Vervolgens kies je de gewenste bron. Opvallend is dat de aangesloten televisie geen menu en afspeelgegevens laat zien. Via de afstandsbediening en het eenvoudige display pas je wel diverse zaken aan. Denk bijvoorbeeld aan het basniveau, het volumeniveau van de surround-speakers en lipsync. Dit werkt allemaal erg logisch, zonder dat je dus diep in allerlei instellingen hoeft te duiken.

Geluidsweergave

De JBL Bar 5.1 ligt verrassend prettig in het gehoor en schiet niet snel uit de bocht. Surround-effecten vliegen ons om de oren, terwijl de soundbar ook nog eens erg open en dynamisch klinkt. Zoals we inmiddels van JBL gewend zijn, is de bas erg overheersend. Gelukkig schroef je dat naar eigen inzicht terug. In vergelijking met duurdere producten missen we soms wat detaillering, maar voor de gemiddelde film- én muziekliefhebber voldoet deze soundbar prima.

©PXimport

Conclusie

De JBL Bar 5.1 weet ons in positieve zin te verrassen. Het product is erg compleet en bevat een realistisch surround-geluid. Dankzij het slimme oplaadsysteem voor de achterste luidsprekers, gebruik je deze compacte speakers ook probleemloos op plekken zonder stroomvoorziening. Buiten de gebruiksvriendelijke configuratie klinkt dit home cinema-systeem ook nog eens heel behoorlijk. Kortom, een aanrader!

Ons oordeel

9Score

JBL Bar 5.1

Prijs
€ 749,-
Aansluitingen
Hdmi2.0a-output, 3 hdmi2.0a-inputs, s/pdif (optisch), analoog (3,5mm)
Draadloos
Bluetooth 4.2
Uitgangsvermogen versterker
510 watt
Frequentiebereik
35 Hz – 20 kHz
Afmetingen soundbar (inclusief gekoppelde surround-speakers)
114,8 × 5,8 × 9,3 centimeter
Gewicht soundbar
3,9 kilo
Websitewww.jbl.nl

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.