Voor een goed geluid heb je niet per se een kolossale soundbar nodig. De JBL 300 is hiervan een goed voorbeeld. De stijlvolle behuizing is ‘slechts’ 82 centimeter lang en bevat zes hoogwaardige audiodrivers. Die laten films, series en games heel wat beter klinken. Bovendien versta je mensen op televisie voortaan luid en duidelijk. Bovendien leent deze alleskunner zich ook voor het luisteren van muziek!

Partnerbijdrage - In samenwerking met JBL

JBL ontwikkelt voornamelijk grote soundbars, maar het Amerikaanse merk bewijst met de Bar 300 dat het ook een maatje kleiner kan. Deze langwerpige speaker vormt dan ook een goede combinatie met vrijwel elke televisie. Verbind het audiosysteem via HDMI of de optische ingang met een beeldbuis en geniet van een spatzuiver tv-geluid. Vergeleken met de doorgaans blikkerige geïntegreerde speakers van smart-tv’s ervaar je een enorm verschil.

Automatische kamerkalibratie

Hoe een soundbar klinkt, hangt grotendeels af van de positie in de kamer. Zet je de Bar 300 bijvoorbeeld op een tv-kastje of hang je hem met de bijgeleverde beugel aan de muur? Verder spelen allerlei akoestische elementen van de ruimte een bepalende rol. Denk onder meer aan de wandbekleding, plafondhoogte en aanwezigheid van meubels. Deze soundbar kiest op eigen initiatief voor iedere ruimte het beste geluid.

Zodra je op de Calibr-toets van de afstandsbediening drukt, voer je de functie Automatische geluidskalibratie uit. Met microfoons analyseert het audiosysteem de kamerakoestiek. Op basis van deze informatie past de Bar 300 diverse geluidsinstellingen aan. Neem je heft liever in eigen hand? Geen probleem, want in de virtuele equalizer wijzig je naar eigen inzicht de hoge tonen, het middengebied en de laagweergave. Installeer hiervoor de JBL One-app op een smartphone of tablet.  

©JBL

Audiodrivers met een groot bereik

Dankzij zes krachtige audiodrivers produceert deze soundbar een vol geluid. Twee tweeters sturen loepzuivere hoge tonen de kamer in, terwijl vier zogeheten racetrack-drivers de overige tonen verzorgen. Deze ruimtebesparende geluidsset bevat weliswaar geen draadloze subwoofer, maar gelukkig is er toch een duidelijke laagweergave te horen. De behuizing heeft aan de achterkant een ingebouwde baspoort. Hierdoor zijn het hoog, midden en laag prima vertegenwoordigd. Dit blijkt ook wel uit het opgegeven frequentiebereik: dat loopt van 50 Hz tot 20 kHz. Het resultaat is een levendig en gedetailleerd geluid.

Met een maximaal uitgangsvermogen van 260 watt vult de Bar 300 een ruimte makkelijk met luide tv-klanken. Voor kleine tot middelgrote kamers voldoet dit audioproduct prima. Mag de basweergave van jou wel een tandje harder? Druk dan op de Bass-knop van de afstandsbediening en kies het gewenste niveau.

Omringd door tv-geluid

Een groot voordeel is dat de Bar 300 Dolby Atmos-geluid kan verwerken. Veel hedendaagse films, series en games hebben zo’n modern audiospoor. In combinatie met MultiBeam-technologie hoor je geluid vanuit verschillende richtingen. Een bijzondere gewaarwording, want je ervaart allerlei audio-effecten zonder dat er hiervoor surroundspeakers nodig zijn. Je wordt als het ware omringd door een krachtig tv-geluid.

Een bekend probleem van bepaalde Nederlandstalige films en series is dat dialogen soms lastig zijn te volgen. Misschien is de stem van een bepaald personage bijvoorbeeld te zacht opgenomen. Dankzij de functie PureVoice zijn dergelijke ergernissen verleden tijd. Aan de hand van een algoritme optimaliseert deze techniek de helderheid van stemmen. Zelfs wanneer een productie matig is opgenomen, kun je iedereen op televisie perfect verstaan.

©JBL

Spotify-afspeellijsten streamen

Veel mensen hebben een abonnement op Spotify of een andere online muziekdienst. Uiteraard wil je jouw favoriete afspeellijsten en albums op de soundbar afspelen. Naast het geluid van films, series en games laat de Bar 300 muziek eveneens prachtig klinken. Verbind het audiosysteem daarom met jouw thuisnetwerk. Dat kan op twee manieren, namelijk via wifi of een netwerkkabel. Een bijkomend voordeel is dat het geluidssysteem via deze weg software-updates ontvangt.

Je hoeft jouw smartphone alleen nog maar met de soundbar te verbinden. Met behulp van de bekende verbindingsprotocollen Apple AirPlay 2 en Google Chromecast krijg je dat vlot voor elkaar. Gebruik hiervoor een iPhone of willekeurig Android-toestel en open een muziek-app. Daarnaast kan de Bar 300 ook overweg met Alexa Multi-Room Music. Deze functie komt goed van pas wanneer je in meerdere kamers muziek wilt afspelen. De Bar 300 werkt op jouw verzoek dan samen met andere geschikte audiosystemen. Is de soundbar niet verbonden met jouw thuisnetwerk? In de behuizing zit een bluetooth-adapter, zodat je vanaf een mobiel apparaat alsnog audio kunt streamen.

Behalve het draadloos verbinden van mobiele apparaten kun je audiovisuele bronnen ook nog fysiek aansluiten. Achterop bevindt zich namelijk een extra HDMI-poort. Sluit hierop bijvoorbeeld een blu-ray-speler of PlayStation 5 aan. Een pluspunt is dat de soundbar het videosignaal zonder kwaliteitsverlies naar de televisie doorstuurt. Vanzelfsprekend verwerkt het geluidssysteem hierbij zelf het audiospoor.

©JBL

JBL Bar 300 kopen

Zoek je een relatief compacte soundbar met een groots geluid? De betaalbare JBL Bar 300 is een uitstekende keuze. Bekijk dit product op Kieskeurig.nl.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.