Met een smartwatch om je pols is het heel gemakkelijk om een nieuwe hobby te ontwikkelen. Lekker buiten sporten bijvoorbeeld. En omdat je heel precies je prestaties kunt bijhouden, krijg je de smaak snel te pakken. Welke apps je daarvoor kunt gebruiken, lees je in dit artikel.

Lees ook: De meest voorkomende hardloopblessures (en zo voorkom je ze)

Wanneer we het over sporten in de buitenlucht hebben, dan hebben we het in de meeste gevallen over hardlopen. Natuurlijk kun je ook zwemmen, roeien en meer, maar de kans is groot dat je dit artikel leest omdat je graag hardlopen wilt oppakken. Daarom leggen we in dit artikel voornamelijk de focus op hardloopapps voor buiten. Maar dat neemt niet weg dat er geen goede mogelijkheden voor andere soorten sporten zijn. Meestal zitten die sportopties gewoon ingebakken in de smartwatch die je gebruikt. Wanneer je daarop een workout selecteert, kies je meestal nog een sport uit.

Voor de onderstaande vier apps geldt dat ze in principe dus alleen voor hardlopen bedoeld zijn. Maar het kan zijn dat – in een enkel geval – er bijvoorbeeld ook een activiteit als fietsen ondersteund wordt. Ben je meer een wandelaar of hiker, of een persoon die allerlei andere buitenactiviteiten doet, dan is dit overzicht misschien net wat gemakkelijker: je weet dan dat deze apps voor jou minder geschikt zijn . Verder is het altijd goed om nog even de opties met betrekking tot je beveiliging te bekijken, en na te lezen hoe het nou precies zit met privacy op je smartwatch. De onderstaande apps werken onder meer op Pixel Watch 2 en Apple Watch Series 9.

Strava

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Strava is de hardloopapp die we bedoelen die bijvoorbeeld ook fietsfuncties aanbiedt. Wel zo handig, aangezien fietsen buiten toch lekkerder is dan binnen op een hometrainer. Verder kun je ook je zwemprestaties tracken met deze app voor Wear OS en watchOS, waardoor je hier bijvoorbeeld een triatlon mee kunt volmaken. Met de app houd je allerlei dingen bij, zoals je hartslag, afgelegde afstand, trainingsduur en nog veel meer. Daarnaast krijg je toegang tot een uitgebreide en zeer gemotiveerde community, waardoor je dus eigenlijk geen excuus meer hebt om dat rondje te hardlopen een keertje over te slaan. Verder is het goed om te zien dat Strava z’n gegevens kan synchroniseren met andere apps, zoals de Gezondheid-app op Apple Watch.

🏃 Download Strava voor Wear OS of watchOS.

©WA | ID.nl

Nike Run Club

De Nike Run Club-app voor Wear OS en watchOS is waarschijnlijk de meest bekende hardloopapp. Dat komt doordat Apple nauw samenwerkt met Nike, en de app standaard aanbiedt op moderne Apple Watches (en daar zelfs een speciale editie voor uitbracht). Met de app krijg je toegang tot allerlei statistieken die je prestatie duidelijk maken. Denk dan aan aflegde afstand, je hartslag, het tempo en de gps-route. Je kunt zelf de afstanden instellen en achteraf bekijken hoe ver je bent gekomen. Je krijgt bovendien toegang tot begeleide runs (bijvoorbeeld met de community) en hardloopuitdagingen, waardoor je hopelijk snel het plezier van de sport ontdekt. Tot slot krijg je een seintje wanneer het tijd is om je hardloopschoenen te vervangen. Daarvoor moet je je schoenen wel eerst 'taggen', in het systeem hangen, zodat de app weet welke schoenen je precies hebt. Door die informatie te combineren met je hardlopen kan Nike aangeven wanneer het tijd is om een nieuw paar te kopen, omdat je schoenen versleten zijn bijvoorbeeld.

🏃 Download Nike Run Club voor Wear OS of watchOS.

Adidas Running

Als het om hardloopapps gaat, dan gaat het vaak ook om het merk waar je je mee verbonden voelt. Als je vaak Nikes draagt, dan gebruik je waarschijnlijk de Nike Run Club. Maar met Adidas aan de voeten zul je je waarschijnlijk aangetrokken voelen tot Adidas Running. Deze app verschilt niet ontzettend veel met wat de concurrentie aanbiedt. Uiteraard kun je je runs, prestaties en vorderingen checken en tijdens het rennen informatie zien over je afstanden, hartslag, renduur en nog veel meer. Het voordeel van de Adidas Running-app is dat je toegang krijgt tot meer dan negentig sporten, en dus waarschijnlijk de ingebouwde trackfuncties van je smartwatch links kunt laten liggen. Verder geeft deze app op dagelijkse basis tips voor een gezond leven; een mooi beginpunt, dus.

🏃 Download Adidas Running voor Wear OS en watchOS.

©WA | ID.nl

Asics Runkeeper

Asics is eigenlijk een rechttoe-rechtaan applicatie voor hardlopers. Niets meer en niets minder, maar dat is echt geen negatief punt. Omdat de smartwatchapp het zo bij de basis houdt, betekent dat ook dat alle functies goed uitgewerkt zijn. De app houdt je op allerlei manieren gemotiveerd om door te gaan. Zo kun je persoonlijke trainingsschema’s aanmaken, maandelijkse hardloopuitdagingen aangaan en verschillende soorten trainingen registreren (zoals hardlopen, wandelen of complete trektochten). Je kunt zelfs je schoenen registreren en vervolgens een melding krijgen wanneer het tijd is om een nieuw paar te kopen. Dat is niet alleen een goed excuus om lekker te gaan shoppen, maar zorgt er ook voor dat je altijd optimaal traint met de materialen die je daarvoor gebruikt.

🏃 Download Asics Runkeer voor Wear OS of watchOS.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.