Hoe zit het precies met privacy op je smartwatch en andere wearables? Dergelijke apparaten bieden veel voordelen voor je (mentale) gezondheid, maar kunnen juist schadelijk zijn voor je online aanwezigheid. Hoe dat precies zit, lees je in dit artikel.

Je persoonlijke gegevens beschermen is belangrijk. Niet alleen omdat bedrijven daar maar al te graag mee aan de haal gaan. Maar vooral omdat het niemand wat aangaat waar je mee bezig bent, wie je bent of wat je doet. Privacy beschermen op een smartphone of computer is belangrijk, maar vergeet in dit scenario ook zeker de smartwatch of een andere wearable niet. Dergelijke apparaten verzamelen voornamelijk veel gegevens met betrekking tot je (mentale) gezondheid, locatie en appgebruik. Data waarvan je eigenlijk niet zou moeten willen dat die in verkeerde handen valt.

En vergeet ook niet de gekoppelde bank-apps, aangezien veel mensen hun smartwatch gebruiken om te betalen in fysieke winkels. Aan het gebruik van wearables kleven dus flinke nadelen en risico’s, waarvan het verstandig is op de hoogte te zijn wanneer je hieraan begint. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor het veilig gebruiken van zo’n apparaat; de veiligheid valt en staat met de gebruiker. Vanzelfsprekend is het zo dat smartwatches niet alleen maar kommer en kwel met zich meebrengen, aangezien ze ook positieve effecten op je leven kunnen hebben.

De gevaren van (verzamelde) data

Net zoals bij smartphones, computers en smarthomeproducten liggen er veel gevaren in het feit dat wearables ontzettend veel data verzamelen. Mettertijd weten bedrijven als Fitbit (Google), Apple, Garmin, Xiaomi en Samsung meer over je interesses, voorkeuren, online en offline gewoontes, je locatie(geschiedenis) en koopgedrag. Dat komt bovenop je naam, woonplaats, leeftijd, geslacht, genderidentiteit en apparaat-id. Dergelijke gegevens worden veelal verkocht aan advertentieplatforms. Voor sommige mensen geen probleem, voor anderen indringend.

De fabrikanten en aanbieders (van apps en diensten die op smartwatches werken) komen op twee manieren aan die data. Wanneer je ergens een account aanmaakt (wat in veel gevallen verplicht is) dan laat je veel gegevens achter. Vervolgens volgen ze je ook nog gedurende de dag. Daardoor krijgen ze toegang tot de websites die je bezoekt (veelal via een gekoppelde smartphone), je biometrische gegevens, (live) gps-locatie en met welke netwerken je verbinding maakt. Hoe je ook in de discussie omtrent privacy staat – dit is een enorme berg data die we gratis en voor niets afstaan.

©Andrey Popov

Geen privacy op je smartwatch?

Dat niet alleen – wat nou als blijkt dat die gegevens allemaal op straat komen te liggen? Dat is enorm zuur. Dan neem je een bedrijf in vertrouwen, totdat het op een gegeven moment misgaat. En het vervelende is: je kunt hier vaak niets tegen doen. Als er ergens een datalek is, dan is iemand daar meestal verantwoordelijk voor. Jaarlijks vinden er duizenden datalekken plaats wereldwijd, binnen verschillende productcategorieën, waardoor er honderden miljoenen mensen getroffen worden. Dan krijgen kwaadwillenden dus ineens toegang tot allerlei vormen van gevoelige data.

Denk dan aan je persoonlijke informatie, maar ook gevoelige data met betrekking tot je gezondheid of betaalpassen. Digitale identificatiemiddelen, login-gegevens en wellicht verleende toegang op afstand tot apparaten in huis – niets is echt veilig (afhankelijk van het formaat van het lek). Daarbij komt dat hackers vaak actief zoeken naar exploits (niet-gepatchte openingen binnen de software) en op allerlei manieren proberen binnen te dringen. Is er een probleem bij de organisatie van de bluetoothtechnologie, bijvoorbeeld? Dan lopen jij en je gegevens helaas gevaar.

Dit kun je daartegen doen

Gelukkig is het zo dat wanneer iemand gebruik wil maken van een exploit of lek, die vaak in de buurt moet zijn van je smartwatch. Daardoor is het risico vrij klein dat je getroffen wordt. Maar als het probleem bij het bedrijf ligt, dan kun je daar niets aan doen. Ondertussen kun je zelf wel maatregelen treffen om de risico’s te minimaliseren. Hoewel smartwatches altijd een privacy trade-off zullen zijn, kun je bijvoorbeeld kiezen voor een fabrikant met een goed beleid. Fabrikanten als Garmin en Withings scoren vaak goed, bijvoorbeeld. Maar daar blijft het niet bij, gelukkig.

Je kunt namelijk gedeeltelijk zelf bepalen waar welke data terechtkomen. Sommige gegevens hoef je mogelijk niet met de cloud of externe servers te synchroniseren. Je kunt de wifi en mobiele verbindingen uitschakelen en apps beperken in hun datahonger. Verwijder altijd apps die je al een tijdje niet meer gebruikt en controleer geregeld de verleende rechten. Staat daar iets tussen wat je niet (meer) vertrouwt, rechten terughalen! Daarnaast is het belangrijk dat je smartwatch altijd up-to-date is, want dan weet je zeker dat je beschermd bent tegen een nieuwe lading aanvallen en risico’s.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.