Aangezien een smartwatch veel persoonlijke gegevens over je verzamelt, is het handig om over een goede beveiliging na te denken. In dit artikel geven we enkele tips over hoe je een smartwatch veilig kunt gebruiken. Dat begint al bij de keuze voor het merk, maar vergeet ook niet de beveiliging van je smartphone mee te nemen.

Nog niet iedereen heeft er een, maar steeds meer mensen lopen met een smartwatch om hun pols. Vaak om verschillende redenen. Voor de een is het een fashion statement, de ander gebruikt het als uitgebreide fitnesstracker, maar in veruit de meeste gevallen is het een verlengstuk van een smartphone. Vooral vanwege die laatste reden moet je er rekening mee houden dat smartwatches (en in het verlengde daarvan ook fitnesstrackers) een gevaar kunnen vormen voor je privacy. Aangezien een smartwatch steeds vaker verbonden is met het internet (direct of via je smartphone), bestaat de kans dat je data buitgemaakt wordt.

Hoe mooi een smartwatch vaak ook oogt, en hoe toegankelijk die ook is, je moet onthouden dat het een tech-product is. Sterker nog: het product is onderdeel van het Internet of Things, vanwege de constante internetverbinding. Die internetverbinding is een mes dat aan twee kanten snijdt. Want ja, je krijgt toegang tot notificaties, mails, sportoverzichten, het nieuws, loopinstructies, het weer en nog veel meer, maar hackers en kwaadwillende mensen zien daarin een achterdeur naar je persoonlijke data. En het kan nog simpeler: je smartwatch kan gestolen worden. Dan ben je nog verder van huis.

De schuld afschuiven

We willen niemand angst inboezemen. Of ervan weerhouden een smartwatch te kopen. Niet iedereen bij ID.nl snapt de aantrekkingskracht van een verkleinde smartphone op je pols, maar in veel gevallen gaan een hoop dingen een stuk gemakkelijker met een smartwatch. Als eigenaar van zo’n slim horloge ben je echter zelf verantwoordelijk voor het gebruik ervan. Je mag het bedrijven altijd kwalijk nemen als jouw persoonlijke gegevens gelekt worden, maar als er iets in je directe omgeving gebeurt, dan is dat jouw eigen verantwoordelijkheid. Je kunt de schuld niet altijd van je afschuiven.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Voor het beschermen van je persoonlijke gegevens begin je bij de basis: kies voor een betrouwbaar merk. Een bedrijf als Apple heeft privacy en gegevensbescherming hoog in het vaandel staan, maar dat betekent niet dat er nooit iets misgaat. Google is een bedrijf met een onvermoeibare honger naar data, maar anonimiseert alles. Je moet voor jezelf bedenken welke van de opties het beste bij je past en als het ware ‘de minst kwade’ is. Garmin en Withings scoren vaak goed op het gebied van data, privacy en gegevensbescherming; maar doe vooral zelf onderzoek.

Lees ook: Welk smartwatch-merk heeft het beste fitnessplatform?

Vergeet je smartphone niet

Wanneer je eenmaal een smartwatch uitgekozen hebt, dan is het tijd om maatregelen te treffen op je smartphone. Juist, dat lees je goed. Aangezien je een smartwatch veelal aan een smartphone koppelt, is de beveiliging van het ene apparaat net zo goed (of slecht) als die van de ander. Wil iemand met met jouw gegevens aan de haal, dan heeft diegene vaak slechts toegang tot één van de twee devices nodig. Daarom raden we aan je smartphone en smartwatch altijd allebei op z'n minst up-to-date te houden met de meest recente besturingssysteemupdates.

Vaak krijgen criminelen toegang tot je gegevens via malafide websites en applicaties. Denk daarom aan de tips die we wel vaker geven als het gaat om bescherming van je persoonlijke gegevens op een smartphone of tablet. Bezoek alleen websites die je vertrouwt. En als een browser aangeeft dat er iets niet in de haak is, is het tijd rechtsomkeert te gaan. Hetzelfde geldt voor het gebruik van apps. Hoewel er veilige, externe appwinkels bestaan, is het verstandiger je apps enkel te downloaden uit Google Play en de App Store. Maar blijf ook daar altijd alert; soms glipt er nog weleens iets door het controlesysteem heen.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Rekening houden met externe factoren

Je smartphone is overigens niet de enige externe factor die roet in het eten kan gooien. Je moet je ook bewust zijn van het wifi-netwerk waar je een smartwatch mee verbindt. Dan bedoelen we niet het openbare netwerk waar je contact mee wil maken, want als het goed is doe je dat al niet meer. Je weet tenslotte dat die verbindingen onbetrouwbaar en gevaarlijk zijn. Nee, we bedoelen de netwerken bij jou of je vrienden thuis. Zijn die wel goed beschermd met recente beveiligingstechnieken en wachtwoorden? En hoe zit het met andere slimme apparaten die gekoppeld zijn, zoals lampen en tv’s?

Zodra iemand voornemens is binnen te dringen, dan gaat diegene op zoek naar allerlei openingen. Dat kan dus ook een slecht beveiligde mediaspeler zijn die je voor een paar euro uit China hebt laten overkomen (en vaak volstaat met malware). Verder moet je je afvragen of een constante verbinding met een externe server wel nodig is en of je bepaalde gegevens met allerhande apps en diensten moet blijven delen. Loop dus geregeld verleende apprechten na en haal weg wat je niet meer gebruikt. Gebruik je een app al een tijdje niet meer? Dan kun je hem beter helemaal verwijderen.

Smartwatch beveiligen

Natuurlijk wil je niet dat iedereen zomaar je smartwatch kan ontgrendelen. En dus doe je er goed aan een vergrendelscherm in te stellen. Veel smartwatches bieden bovendien een soort draagbescherming aan, zoals de Pixel Watch 2 en Apple Watch Series 9. Op het moment dat je het horloge draagt, is er weinig aan de hand. Dan kun je apps openen, berichten lezen en routes opzoeken. Maar zodra je hem afdoet (de smartwatch herkent dat moment), gaat het slot erop. Wil je dan iets checken of een app gebruiken, dan moet je een pincode invoeren of patroon tekenen. Eigenlijk net als op je smartphone.

©Wesley Akkerman | ID.nl

En – wederom net als op je smartphone – zorg ervoor dat je niet 24/7 je locatie deelt. Het is een handige functie voor wanneer je buiten sport of een route wandelt, maar heb je dat echt nodig wanneer je gewoon thuis op de bank zit? Het maakt het voor anderen (ook bedrijven) alleen maar gemakkelijker om te achterhalen waar je bent of woont. Afhankelijk van de manier waarop je een smartwatch gebruikt, kan het handig zijn hem op bepaalde momenten uit te schakelen. Gebruik je hem bijvoorbeeld puur voor het sporten in de gym? Zet hem thuis dan gewoon uit – veel beter voor je privacy.

Privacybeleid lezen

Tot slot sluiten we af met niet de minste, maar wel de vervelendste tip: het privacybeleid lezen. Lees het beleid van de fabrikant van de smartwatch én de maker van de software. Koop je bijvoorbeeld een Samsung Galaxy Watch 6, dan maak je gebruik van Wear OS van Google. Gevolg: je moet twee van die oneindige en ondoorgrondelijke documenten doornemen. Maar, dan weet je wel waar je aan toe bent. Al kan de taal soms bewust onbegrijpelijk gemaakt zijn door moeilijke juridische termen. Het is echter het enige waarmee je je goed kunt voorbereiden op het gebruik van een smartwatch.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.