Aangezien een smartwatch veel persoonlijke gegevens over je verzamelt, is het handig om over een goede beveiliging na te denken. In dit artikel geven we enkele tips over hoe je een smartwatch veilig kunt gebruiken. Dat begint al bij de keuze voor het merk, maar vergeet ook niet de beveiliging van je smartphone mee te nemen.

Nog niet iedereen heeft er een, maar steeds meer mensen lopen met een smartwatch om hun pols. Vaak om verschillende redenen. Voor de een is het een fashion statement, de ander gebruikt het als uitgebreide fitnesstracker, maar in veruit de meeste gevallen is het een verlengstuk van een smartphone. Vooral vanwege die laatste reden moet je er rekening mee houden dat smartwatches (en in het verlengde daarvan ook fitnesstrackers) een gevaar kunnen vormen voor je privacy. Aangezien een smartwatch steeds vaker verbonden is met het internet (direct of via je smartphone), bestaat de kans dat je data buitgemaakt wordt.

Hoe mooi een smartwatch vaak ook oogt, en hoe toegankelijk die ook is, je moet onthouden dat het een tech-product is. Sterker nog: het product is onderdeel van het Internet of Things, vanwege de constante internetverbinding. Die internetverbinding is een mes dat aan twee kanten snijdt. Want ja, je krijgt toegang tot notificaties, mails, sportoverzichten, het nieuws, loopinstructies, het weer en nog veel meer, maar hackers en kwaadwillende mensen zien daarin een achterdeur naar je persoonlijke data. En het kan nog simpeler: je smartwatch kan gestolen worden. Dan ben je nog verder van huis.

De schuld afschuiven

We willen niemand angst inboezemen. Of ervan weerhouden een smartwatch te kopen. Niet iedereen bij ID.nl snapt de aantrekkingskracht van een verkleinde smartphone op je pols, maar in veel gevallen gaan een hoop dingen een stuk gemakkelijker met een smartwatch. Als eigenaar van zo’n slim horloge ben je echter zelf verantwoordelijk voor het gebruik ervan. Je mag het bedrijven altijd kwalijk nemen als jouw persoonlijke gegevens gelekt worden, maar als er iets in je directe omgeving gebeurt, dan is dat jouw eigen verantwoordelijkheid. Je kunt de schuld niet altijd van je afschuiven.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Voor het beschermen van je persoonlijke gegevens begin je bij de basis: kies voor een betrouwbaar merk. Een bedrijf als Apple heeft privacy en gegevensbescherming hoog in het vaandel staan, maar dat betekent niet dat er nooit iets misgaat. Google is een bedrijf met een onvermoeibare honger naar data, maar anonimiseert alles. Je moet voor jezelf bedenken welke van de opties het beste bij je past en als het ware ‘de minst kwade’ is. Garmin en Withings scoren vaak goed op het gebied van data, privacy en gegevensbescherming; maar doe vooral zelf onderzoek.

Lees ook: Welk smartwatch-merk heeft het beste fitnessplatform?

Vergeet je smartphone niet

Wanneer je eenmaal een smartwatch uitgekozen hebt, dan is het tijd om maatregelen te treffen op je smartphone. Juist, dat lees je goed. Aangezien je een smartwatch veelal aan een smartphone koppelt, is de beveiliging van het ene apparaat net zo goed (of slecht) als die van de ander. Wil iemand met met jouw gegevens aan de haal, dan heeft diegene vaak slechts toegang tot één van de twee devices nodig. Daarom raden we aan je smartphone en smartwatch altijd allebei op z'n minst up-to-date te houden met de meest recente besturingssysteemupdates.

Vaak krijgen criminelen toegang tot je gegevens via malafide websites en applicaties. Denk daarom aan de tips die we wel vaker geven als het gaat om bescherming van je persoonlijke gegevens op een smartphone of tablet. Bezoek alleen websites die je vertrouwt. En als een browser aangeeft dat er iets niet in de haak is, is het tijd rechtsomkeert te gaan. Hetzelfde geldt voor het gebruik van apps. Hoewel er veilige, externe appwinkels bestaan, is het verstandiger je apps enkel te downloaden uit Google Play en de App Store. Maar blijf ook daar altijd alert; soms glipt er nog weleens iets door het controlesysteem heen.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Rekening houden met externe factoren

Je smartphone is overigens niet de enige externe factor die roet in het eten kan gooien. Je moet je ook bewust zijn van het wifi-netwerk waar je een smartwatch mee verbindt. Dan bedoelen we niet het openbare netwerk waar je contact mee wil maken, want als het goed is doe je dat al niet meer. Je weet tenslotte dat die verbindingen onbetrouwbaar en gevaarlijk zijn. Nee, we bedoelen de netwerken bij jou of je vrienden thuis. Zijn die wel goed beschermd met recente beveiligingstechnieken en wachtwoorden? En hoe zit het met andere slimme apparaten die gekoppeld zijn, zoals lampen en tv’s?

Zodra iemand voornemens is binnen te dringen, dan gaat diegene op zoek naar allerlei openingen. Dat kan dus ook een slecht beveiligde mediaspeler zijn die je voor een paar euro uit China hebt laten overkomen (en vaak volstaat met malware). Verder moet je je afvragen of een constante verbinding met een externe server wel nodig is en of je bepaalde gegevens met allerhande apps en diensten moet blijven delen. Loop dus geregeld verleende apprechten na en haal weg wat je niet meer gebruikt. Gebruik je een app al een tijdje niet meer? Dan kun je hem beter helemaal verwijderen.

Smartwatch beveiligen

Natuurlijk wil je niet dat iedereen zomaar je smartwatch kan ontgrendelen. En dus doe je er goed aan een vergrendelscherm in te stellen. Veel smartwatches bieden bovendien een soort draagbescherming aan, zoals de Pixel Watch 2 en Apple Watch Series 9. Op het moment dat je het horloge draagt, is er weinig aan de hand. Dan kun je apps openen, berichten lezen en routes opzoeken. Maar zodra je hem afdoet (de smartwatch herkent dat moment), gaat het slot erop. Wil je dan iets checken of een app gebruiken, dan moet je een pincode invoeren of patroon tekenen. Eigenlijk net als op je smartphone.

©Wesley Akkerman | ID.nl

En – wederom net als op je smartphone – zorg ervoor dat je niet 24/7 je locatie deelt. Het is een handige functie voor wanneer je buiten sport of een route wandelt, maar heb je dat echt nodig wanneer je gewoon thuis op de bank zit? Het maakt het voor anderen (ook bedrijven) alleen maar gemakkelijker om te achterhalen waar je bent of woont. Afhankelijk van de manier waarop je een smartwatch gebruikt, kan het handig zijn hem op bepaalde momenten uit te schakelen. Gebruik je hem bijvoorbeeld puur voor het sporten in de gym? Zet hem thuis dan gewoon uit – veel beter voor je privacy.

Privacybeleid lezen

Tot slot sluiten we af met niet de minste, maar wel de vervelendste tip: het privacybeleid lezen. Lees het beleid van de fabrikant van de smartwatch én de maker van de software. Koop je bijvoorbeeld een Samsung Galaxy Watch 6, dan maak je gebruik van Wear OS van Google. Gevolg: je moet twee van die oneindige en ondoorgrondelijke documenten doornemen. Maar, dan weet je wel waar je aan toe bent. Al kan de taal soms bewust onbegrijpelijk gemaakt zijn door moeilijke juridische termen. Het is echter het enige waarmee je je goed kunt voorbereiden op het gebruik van een smartwatch.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.