Aangezien een smartwatch veel persoonlijke gegevens over je verzamelt, is het handig om over een goede beveiliging na te denken. In dit artikel geven we enkele tips over hoe je een smartwatch veilig kunt gebruiken. Dat begint al bij de keuze voor het merk, maar vergeet ook niet de beveiliging van je smartphone mee te nemen.

Nog niet iedereen heeft er een, maar steeds meer mensen lopen met een smartwatch om hun pols. Vaak om verschillende redenen. Voor de een is het een fashion statement, de ander gebruikt het als uitgebreide fitnesstracker, maar in veruit de meeste gevallen is het een verlengstuk van een smartphone. Vooral vanwege die laatste reden moet je er rekening mee houden dat smartwatches (en in het verlengde daarvan ook fitnesstrackers) een gevaar kunnen vormen voor je privacy. Aangezien een smartwatch steeds vaker verbonden is met het internet (direct of via je smartphone), bestaat de kans dat je data buitgemaakt wordt.

Hoe mooi een smartwatch vaak ook oogt, en hoe toegankelijk die ook is, je moet onthouden dat het een tech-product is. Sterker nog: het product is onderdeel van het Internet of Things, vanwege de constante internetverbinding. Die internetverbinding is een mes dat aan twee kanten snijdt. Want ja, je krijgt toegang tot notificaties, mails, sportoverzichten, het nieuws, loopinstructies, het weer en nog veel meer, maar hackers en kwaadwillende mensen zien daarin een achterdeur naar je persoonlijke data. En het kan nog simpeler: je smartwatch kan gestolen worden. Dan ben je nog verder van huis.

De schuld afschuiven

We willen niemand angst inboezemen. Of ervan weerhouden een smartwatch te kopen. Niet iedereen bij ID.nl snapt de aantrekkingskracht van een verkleinde smartphone op je pols, maar in veel gevallen gaan een hoop dingen een stuk gemakkelijker met een smartwatch. Als eigenaar van zo’n slim horloge ben je echter zelf verantwoordelijk voor het gebruik ervan. Je mag het bedrijven altijd kwalijk nemen als jouw persoonlijke gegevens gelekt worden, maar als er iets in je directe omgeving gebeurt, dan is dat jouw eigen verantwoordelijkheid. Je kunt de schuld niet altijd van je afschuiven.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Voor het beschermen van je persoonlijke gegevens begin je bij de basis: kies voor een betrouwbaar merk. Een bedrijf als Apple heeft privacy en gegevensbescherming hoog in het vaandel staan, maar dat betekent niet dat er nooit iets misgaat. Google is een bedrijf met een onvermoeibare honger naar data, maar anonimiseert alles. Je moet voor jezelf bedenken welke van de opties het beste bij je past en als het ware ‘de minst kwade’ is. Garmin en Withings scoren vaak goed op het gebied van data, privacy en gegevensbescherming; maar doe vooral zelf onderzoek.

Lees ook: Welk smartwatch-merk heeft het beste fitnessplatform?

Vergeet je smartphone niet

Wanneer je eenmaal een smartwatch uitgekozen hebt, dan is het tijd om maatregelen te treffen op je smartphone. Juist, dat lees je goed. Aangezien je een smartwatch veelal aan een smartphone koppelt, is de beveiliging van het ene apparaat net zo goed (of slecht) als die van de ander. Wil iemand met met jouw gegevens aan de haal, dan heeft diegene vaak slechts toegang tot één van de twee devices nodig. Daarom raden we aan je smartphone en smartwatch altijd allebei op z'n minst up-to-date te houden met de meest recente besturingssysteemupdates.

Vaak krijgen criminelen toegang tot je gegevens via malafide websites en applicaties. Denk daarom aan de tips die we wel vaker geven als het gaat om bescherming van je persoonlijke gegevens op een smartphone of tablet. Bezoek alleen websites die je vertrouwt. En als een browser aangeeft dat er iets niet in de haak is, is het tijd rechtsomkeert te gaan. Hetzelfde geldt voor het gebruik van apps. Hoewel er veilige, externe appwinkels bestaan, is het verstandiger je apps enkel te downloaden uit Google Play en de App Store. Maar blijf ook daar altijd alert; soms glipt er nog weleens iets door het controlesysteem heen.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Rekening houden met externe factoren

Je smartphone is overigens niet de enige externe factor die roet in het eten kan gooien. Je moet je ook bewust zijn van het wifi-netwerk waar je een smartwatch mee verbindt. Dan bedoelen we niet het openbare netwerk waar je contact mee wil maken, want als het goed is doe je dat al niet meer. Je weet tenslotte dat die verbindingen onbetrouwbaar en gevaarlijk zijn. Nee, we bedoelen de netwerken bij jou of je vrienden thuis. Zijn die wel goed beschermd met recente beveiligingstechnieken en wachtwoorden? En hoe zit het met andere slimme apparaten die gekoppeld zijn, zoals lampen en tv’s?

Zodra iemand voornemens is binnen te dringen, dan gaat diegene op zoek naar allerlei openingen. Dat kan dus ook een slecht beveiligde mediaspeler zijn die je voor een paar euro uit China hebt laten overkomen (en vaak volstaat met malware). Verder moet je je afvragen of een constante verbinding met een externe server wel nodig is en of je bepaalde gegevens met allerhande apps en diensten moet blijven delen. Loop dus geregeld verleende apprechten na en haal weg wat je niet meer gebruikt. Gebruik je een app al een tijdje niet meer? Dan kun je hem beter helemaal verwijderen.

Smartwatch beveiligen

Natuurlijk wil je niet dat iedereen zomaar je smartwatch kan ontgrendelen. En dus doe je er goed aan een vergrendelscherm in te stellen. Veel smartwatches bieden bovendien een soort draagbescherming aan, zoals de Pixel Watch 2 en Apple Watch Series 9. Op het moment dat je het horloge draagt, is er weinig aan de hand. Dan kun je apps openen, berichten lezen en routes opzoeken. Maar zodra je hem afdoet (de smartwatch herkent dat moment), gaat het slot erop. Wil je dan iets checken of een app gebruiken, dan moet je een pincode invoeren of patroon tekenen. Eigenlijk net als op je smartphone.

©Wesley Akkerman | ID.nl

En – wederom net als op je smartphone – zorg ervoor dat je niet 24/7 je locatie deelt. Het is een handige functie voor wanneer je buiten sport of een route wandelt, maar heb je dat echt nodig wanneer je gewoon thuis op de bank zit? Het maakt het voor anderen (ook bedrijven) alleen maar gemakkelijker om te achterhalen waar je bent of woont. Afhankelijk van de manier waarop je een smartwatch gebruikt, kan het handig zijn hem op bepaalde momenten uit te schakelen. Gebruik je hem bijvoorbeeld puur voor het sporten in de gym? Zet hem thuis dan gewoon uit – veel beter voor je privacy.

Privacybeleid lezen

Tot slot sluiten we af met niet de minste, maar wel de vervelendste tip: het privacybeleid lezen. Lees het beleid van de fabrikant van de smartwatch én de maker van de software. Koop je bijvoorbeeld een Samsung Galaxy Watch 6, dan maak je gebruik van Wear OS van Google. Gevolg: je moet twee van die oneindige en ondoorgrondelijke documenten doornemen. Maar, dan weet je wel waar je aan toe bent. Al kan de taal soms bewust onbegrijpelijk gemaakt zijn door moeilijke juridische termen. Het is echter het enige waarmee je je goed kunt voorbereiden op het gebruik van een smartwatch.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.