Het wordt spannend hoe het gaat lopen deze feestdagen. Krijgen we een enorme toename in het aantal coronagevallen of blijft het cijfer stabiel? Als je zelf symptomen hebt, dan hoor je je te laat testen en mag je verder niemand zien. Ook fitnesstrackers kunnen een rol spelen bij het ontdekken of je mogelijk corona onder de leden hebt. Maar hoe betrouwbaar is dat?

Om met de deur in huis te vallen, een fitnesstracker of activitytracker is niet in staat om te zeggen ‘ja, je hebt corona’. Dat gaat een brug te ver. Wel zijn er fabrikanten die beweren dat er in de helft van de gevallen kan worden waargenomen dat iemand het virus heeft. Dat kan zelfs nog voor de symptomen de kop opsteken.

Fitbit meent dat zijn Charge- en Versa-modellen in ongeveer 50 procent van de gevallen kan zien of iemand corona heeft, al één dag voor de symptomen zich laten zien. Fitbit meldt zelfs bijzondere gevallen waarin het al een week voor de persoon zich ziek voelde kon worden waargenomen. Hoewel je je uiteraard nog steeds moet laten testen, heeft het eerder weten dat je ziek bent zo zijn voordelen. Je kunt hierdoor eerder zorgen dat je thuisblijft en hierdoor zal je potentieel minder mensen aansteken.

Voordat de wearables van Fitbit ook echt een soort corona-optie kunnen krijgen, moet hiervoor nog het één en ander worden aangepast. Zo moet bepaalde informatie gecombineerd worden met elkaar, waardoor er iets meer kan worden gezegd over de mogelijke coronabesmetting. Fitbit wil mensen meten wanneer ze slapen. Op dat moment zijn je hartslag en ademhaling het meest consequent en dat zorgt voor goed vergelijkingsmateriaal met de nachten ervoor.

Apple is er ook mee bezig voor zijn Apple Watch. Het schijnt namelijk vooral de combinatie hartslag, ademhaling en lichaamstemperatuur te zijn die duidelijk kan maken of je het virus onder de leden hebt. Tenminste, het hoeft niet per se het coronavirus te zijn waardoor je hartslag verandert. Het kan ook een andere ziekte zijn.

©PXimport

Voor het geval dat

Helemaal waterdicht zijn activitytrackers dus niet en dat zullen ze niet snel worden. Aan de andere kant is elk moment waarop je kunt waarnemen dat je misschien ziek wordt juist in deze pandemie belangrijk. Ook al blijk je geen coronavirus te hebben, dan heb je het in ieder geval wel vast laten testen, zodat je weet of je anderen mogelijk in gevaar brengt.

Er is nog iets belangrijks, namelijk dat niet iedereen die het coronavirus heeft ook daadwerkelijk iets merkt. Ben je bijvoorbeeld helemaal niet verkouden of kucherig, dan zou je misschien niet eens doorhebben dat je aan het virus lijdt. Mogelijk is je hartslag wel anders dan normaal, omdat je lichaam wel bezig is het virus te bestrijden. Zoiets ontdek je eigenlijk alleen door een wearable te gebruiken. Een wearable is in de strijd tegen corona een mes dat aan twee kanten snijdt.

De tracker van UMC

Het gaat er daarbij dus niet om dat een fitnesstracker zou kunnen weten dat je het coronavirus hebt, het gaat erom dat ze kunnen helpen signaleren dat je het mogelijk hebt. In ieder geval ziet ook de medische wereld er wel brood in. Zo is het UMC Utrecht druk bezig om een wearable te maken die meer kan meten dan een Fitbit, om zo het coronavirus beter op te merken.

Het heeft een subsidie ontvangen van de Europese Unie van 10 miljoen euro. Hiermee bouwen ze een wearable om die meestal wordt gebruikt om te controleren wanneer een vrouw vruchtbaar is. Er is veel informatie nodig om een goede coronaviruswearable te maken: lichaamstemperatuur, ademfrequentie, adembeweging (hoesten bijvoorbeeld), hartfrequentie en zelfs huidvochtigheid.

©PXimport

Er wordt zowel bij het UMC als door Fitbit al flink getest. Fitbit heeft 100.000 mensen in Noord-Amerika bereid gevonden om mee te helpen. Hoe meer data er is, hoe beter kan worden ingeschat welke rol wearables kunnen vervullen in de strijd tegen het coronavirus. Er zijn daarnaast nog andere kanten te belichten. Zo zijn er veel mensen die het in verband met privacy geen prettig idee vinden dat de trackers meer weten over hun gezondheid en deze informatie misschien wel doorspelen naar een overheid of bedrijf.

Elk gewaarschuwd mens is er één

Ook heeft niet iedereen zo makkelijk een fitnesstracker. Niet iedereen kan ze bekostigen, waardoor het zomaar zou kunnen zijn dat een grote groep mensen geen toegang heeft tot een apparaat dat ziekte en soms zelfs dood zou kunnen voorkomen. Tegelijkertijd heeft één op de vijf Amerikanen een wearable. Elke persoon die zo vroeg mogelijk is ingelicht, kan veel potentiële besmettingen voorkomen en mensen in zijn omgeving die in de buurt zijn geweest aanraden om zich zo spoedig mogelijk te laten testen.

Hopelijk kunnen de makers van wearables, ook nieuwe makers zoals het UMC, snel zorgen voor een oplossing waardoor die bandjes die velen om hun arm dragen, nog veel meer voor de gezondheid kunnen gaan betekenen. Over waarschuwen gesproken, overigens. Vrijwel altijd hebben dit soort bandjes bluetooth aan boord. Een andere interessante ontwikkeling is dat wearables net als smartphones kunnen helpen bij contact tracing. Lees er hier meer over.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.