Na jarenlang een eigen koers te varen met de desktopomgeving Unity en de displayserver Mir, gooit Canonical de handdoek in de ring: vanaf versie 18.04 LTS zal Ubuntu terug als desktopomgeving GNOME gebruiken. Wayland zal in de plaats komen van Mir.

In een blog post kondigde Canonical-oprichter Mark Shuttleworth aan dat Ubuntu zich meer op de cloud en het Internet of Things zal focussen en minder op mobiele toestellen en convergentie. De investeringen in Unity8 en dus de convergente desktop die er hetzelfde uitziet op smartphone, tablet en pc, worden stopgezet. Dit betekent dus ook het einde voor de Ubuntu-telefoons, waarvoor al een tijdje geen firmware updates meer uitkwamen.

Terugkeer naar GNOME

Vroeger gebruikte Ubuntu als standaard desktopomgeving GNOME, maar in Ubuntu 11.04 ("Natty Narwhal") introduceerde Canonical zijn eigen desktopomgeving Unity. Origineel was de omgeving ontwikkeld voor netbooks om efficiënter gebruik te maken van de kleine verticale schermruimte. Nadien stapte Ubuntu ook op de desktop over naar Unity en later werd Unity ook voor Ubuntu-smartphones en -tablets ingezet. Daar komt nu allemaal een einde aan.

Volgens The Register heeft Canonical de helft van het Unity-team ontslagen. In de server- en cloudmarkten is Linux gewoon veel groter, en daar speelt Ubuntu een belangrijke rol. Het is dus logisch dat Shuttleworth daar meer toekomst in ziet.

Unity is dood, leve Unity!

Unity leunt overigens zwaar op GNOME-componenten: het is louter een desktop shell voor GNOME 3. Dat Ubuntu nu Unity terug inruilt voor GNOME, is dus niet zo'n heel grote stap. Het betekent dat Ubutu nu terug de standaard desktop shell van GNOME gebruikt.

Canonical zal bestaande LTS-releases van Ubuntu met Unity nog altijd onderhouden. Shuttleworth beklemtoont ook dat de focus op de cloud en IoT niet betekent dat er geen Ubuntu-desktops meer komen.

Voor wie toch aan Unity gehecht is, betekent Canonicals beslissing niet het einde. Een groep ontwikkelaars die wil voortwerken aan het project, heeft Unity8 geforkt. En Marius Gripsgård van het UBports-project wil zowel de ontwikkeling van Ubuntu Touch (het besturingssysteem voor mobiele toestellen) als van Unity8 voortzetten.

Van Mir naar Wayland

Shuttleworth spreekt op zijn blog niet over Mir, de eigen displayserver die Canonical als alternatief voor Wayland ontwikkelt, en waarop Unity8 is gebaseerd. Maar Canonicals communitymanager Michael Hall bevestigde aan Ars Technica dat Canonical ook Mir opgeeft. "We hebben geen andere keuze dan Wayland te gebruiken wanneer Ubuntu overschakelt naar GNOME als standaard desktopomgeving. Mir gebruiken is een optie die we niet hebben." Het enige doel van Mir, de ondersteuning van convergentie, is immers weggevallen, en de GNOME Shell naar Mir porten is een hele onderneming.

Een groot deel van de opensourcegemeenschap beschouwde Canonicals Unity altijd al als een buitenbeetje en als een bron van fragmentatie. Ook over Mir was de gemeenschap niet onverdeeld positief, omdat er al aan een goed alternatief voor de X-server werd gewerkt: Wayland. Dat Ubuntu nu beide projecten aanneemt, zorgt terug voor meer convergentie tussen de Linux-distributies. Eerder al stapte Ubuntu over van zijn eigen init-systeem Upstart naar het breder gedragen systemd.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.