We kennen TomTom natuurlijk van de prima navigatiesystemen die je van A naar B brengen. Met de Multi-Sport GPS begeeft TomTom zich in de wereld van sport-technologie. Brengen zij hier hun reputatie mee in gevaar, of weten ze daadwerkelijk iets toe te voegen aan de wereld van sport en technologie?

Twee modellen van TomTom's GPS-horloge

Het TomTom GPS-horloge wordt geleverd in twee modellen. De TomTom Runner en de TomTom Multi-sport. De Runner is geschikt voor het hardlopen en de Multi-Sport is uitgerust met extra functionaliteiten waardoor je er ook mee kan zwemmen en fietsen. Om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van het GPS-horloge en alle functionaliteiten, heb ik de Multi-Sport getest.

Wat als eerste opvalt aan het horloge is de eenvoud. Er is een groot scherm aanwezig dat niet bezaaid is met allerlei knoppen. In plaats daarvan heeft TomTom gekozen voor één grote button die vanuit de horlogeband te besturen is. Hiermee vindt alle interactie plaats.

Door middel van de mogelijkheden omhoog, omlaag, links en recht, navigeer je eigenlijk vrij gemakkelijk door de menu's. Elke bevestiging van een specifieke actie volgt het horloge op door een lichte trilling. Erg handig, want hierdoor krijg je altijd een bevestiging wanneer een wijziging of actie is opgeslagen.

©PXimport

Het sporthorloge is eenvoudig te besturen met het bedieningspaneel.

Het is noodzakelijk om in eerste instantie je persoonlijke profiel in te vullen. Je leeftijd, gewicht, lengte en geslacht. Al deze informatie neemt het horloge mee om in kaart te brengen welke prestatie je tijdens het hardlopen (ook op de loopband), zwemmen of fietsen hebt geleverd. Alle gegevens worden opgeslagen op je horloge.

Verschillende sport-modi

De meest indrukwekkende modus is de Zone-modus. Hiermee bepaal je met welke snelheid of hartslag je de sportprestatie wilt leveren. Het horloge geeft vervolgens door middel van een trilling en aanwijzingen op het scherm aan wanneer je te snel gaat of wanneer je hartslag te hoog is. Ook wanneer je te langzaam loopt, fietst of zwemt, zal het horloge aangeven dat je moet versnellen. Een ideale functionaliteit voor een gebalanceerde sportprestatie dus.

©PXimport

Door zijn gewicht merk je nauwelijks dat je het horloge draagt tijdens het sporten.

Met de Race-modus vergelijk je jouw sportprestatie met eerder geleverde inspanningen. De Multi-Sport houdt real-time bij of je voor- of achterloopt op je vorige sportprestatie. De Doel-modus geeft, zoals de naam al doet vermoeden, je de mogelijkheid om bepaalde doelen te behalen. Stel je doel in bij de start van je oefening en het horloge ondersteunt je van begin tot eind.

Zwemmen met de TomTom Multi-Sport

Ook voor zwemmers is dit TomTom-horloge geschikt. Naast dat het apparaatje volledig waterdicht is, geeft de Multi-Sport tijdens je zwemoefening ook inzicht in de vorderingen. De geleverde afstand, snelheid en de lengte van je zwemslag, het wordt allemaal bijgehouden.

Je sportprestaties en behaalde doelen worden opgeslagen op het horloge, maar TomTom biedt daarnaast ook de mogelijkheid om alle statistieken in te zien binnen een eigen platform: MySports. Naast dit platform van TomTom, is het horloge ook compatibel met andere populaire diensten zoals bijvoorbeeld RunKeeper.

Design en gewicht

Wat me direct opviel toen ik de TomTom Multi-Sport in gebruik nam, was het gewicht hiervan. Het horloge weegt namelijk slechts 50 gram. Dit is verrassend licht, vooral wanneer je de omvang van het scherm ziet en je leest hoeveel functies en sensoren er ingebouwd zijn. Misschien is het horloge een beetje te groot om in het dagelijks leven te dragen, maar het zou een ideale herinnering zijn om te blijven sporten.

©PXimport

Het beeldscherm reflecteert wel een beetje in zonlicht.

Wat betreft het uiterlijk is er weinig verschil tussen de twee horloges van TomTom. Ze beschikken allebei over een kunststof horlogeband, welke stevig aanvoelt en ongetwijfeld lange tijd zal meegaan. Het scherm (inclusief de elektronische module) is overigens eenvoudig uit de polsband te drukken, dus het vervangen van de horlogeband is geen probleem.

Conclusie

Het TomTom Multi-Sport-horloge is mede door de eenvoudige interface zeer prettig in het gebruik. Tel daar de vele verschillende sport-modi bij op, en je hebt een apparaat dat je zeker zal helpen bij het leveren van mooie sportprestaties. Met TomTom's eigen My Sports-platform heb je een uitstekende portal voor handen om al je activiteiten in kaart te brengen, en daarnaast is het ook mogelijk om gebruik te maken van het oude vertrouwde RunKeeper-platform. Al met al is de TomTom Multi-Sport een eenvoudig, maar geschikt sportmaatje.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.