We kennen TomTom natuurlijk van de prima navigatiesystemen die je van A naar B brengen. Met de Multi-Sport GPS begeeft TomTom zich in de wereld van sport-technologie. Brengen zij hier hun reputatie mee in gevaar, of weten ze daadwerkelijk iets toe te voegen aan de wereld van sport en technologie?

Twee modellen van TomTom's GPS-horloge

Het TomTom GPS-horloge wordt geleverd in twee modellen. De TomTom Runner en de TomTom Multi-sport. De Runner is geschikt voor het hardlopen en de Multi-Sport is uitgerust met extra functionaliteiten waardoor je er ook mee kan zwemmen en fietsen. Om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van het GPS-horloge en alle functionaliteiten, heb ik de Multi-Sport getest.

Wat als eerste opvalt aan het horloge is de eenvoud. Er is een groot scherm aanwezig dat niet bezaaid is met allerlei knoppen. In plaats daarvan heeft TomTom gekozen voor één grote button die vanuit de horlogeband te besturen is. Hiermee vindt alle interactie plaats.

Door middel van de mogelijkheden omhoog, omlaag, links en recht, navigeer je eigenlijk vrij gemakkelijk door de menu's. Elke bevestiging van een specifieke actie volgt het horloge op door een lichte trilling. Erg handig, want hierdoor krijg je altijd een bevestiging wanneer een wijziging of actie is opgeslagen.

©PXimport

Het sporthorloge is eenvoudig te besturen met het bedieningspaneel.

Het is noodzakelijk om in eerste instantie je persoonlijke profiel in te vullen. Je leeftijd, gewicht, lengte en geslacht. Al deze informatie neemt het horloge mee om in kaart te brengen welke prestatie je tijdens het hardlopen (ook op de loopband), zwemmen of fietsen hebt geleverd. Alle gegevens worden opgeslagen op je horloge.

Verschillende sport-modi

De meest indrukwekkende modus is de Zone-modus. Hiermee bepaal je met welke snelheid of hartslag je de sportprestatie wilt leveren. Het horloge geeft vervolgens door middel van een trilling en aanwijzingen op het scherm aan wanneer je te snel gaat of wanneer je hartslag te hoog is. Ook wanneer je te langzaam loopt, fietst of zwemt, zal het horloge aangeven dat je moet versnellen. Een ideale functionaliteit voor een gebalanceerde sportprestatie dus.

©PXimport

Door zijn gewicht merk je nauwelijks dat je het horloge draagt tijdens het sporten.

Met de Race-modus vergelijk je jouw sportprestatie met eerder geleverde inspanningen. De Multi-Sport houdt real-time bij of je voor- of achterloopt op je vorige sportprestatie. De Doel-modus geeft, zoals de naam al doet vermoeden, je de mogelijkheid om bepaalde doelen te behalen. Stel je doel in bij de start van je oefening en het horloge ondersteunt je van begin tot eind.

Zwemmen met de TomTom Multi-Sport

Ook voor zwemmers is dit TomTom-horloge geschikt. Naast dat het apparaatje volledig waterdicht is, geeft de Multi-Sport tijdens je zwemoefening ook inzicht in de vorderingen. De geleverde afstand, snelheid en de lengte van je zwemslag, het wordt allemaal bijgehouden.

Je sportprestaties en behaalde doelen worden opgeslagen op het horloge, maar TomTom biedt daarnaast ook de mogelijkheid om alle statistieken in te zien binnen een eigen platform: MySports. Naast dit platform van TomTom, is het horloge ook compatibel met andere populaire diensten zoals bijvoorbeeld RunKeeper.

Design en gewicht

Wat me direct opviel toen ik de TomTom Multi-Sport in gebruik nam, was het gewicht hiervan. Het horloge weegt namelijk slechts 50 gram. Dit is verrassend licht, vooral wanneer je de omvang van het scherm ziet en je leest hoeveel functies en sensoren er ingebouwd zijn. Misschien is het horloge een beetje te groot om in het dagelijks leven te dragen, maar het zou een ideale herinnering zijn om te blijven sporten.

©PXimport

Het beeldscherm reflecteert wel een beetje in zonlicht.

Wat betreft het uiterlijk is er weinig verschil tussen de twee horloges van TomTom. Ze beschikken allebei over een kunststof horlogeband, welke stevig aanvoelt en ongetwijfeld lange tijd zal meegaan. Het scherm (inclusief de elektronische module) is overigens eenvoudig uit de polsband te drukken, dus het vervangen van de horlogeband is geen probleem.

Conclusie

Het TomTom Multi-Sport-horloge is mede door de eenvoudige interface zeer prettig in het gebruik. Tel daar de vele verschillende sport-modi bij op, en je hebt een apparaat dat je zeker zal helpen bij het leveren van mooie sportprestaties. Met TomTom's eigen My Sports-platform heb je een uitstekende portal voor handen om al je activiteiten in kaart te brengen, en daarnaast is het ook mogelijk om gebruik te maken van het oude vertrouwde RunKeeper-platform. Al met al is de TomTom Multi-Sport een eenvoudig, maar geschikt sportmaatje.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.