Na de Medusa XE Stereo Gaming Headset brengt fabrikant Speedlink een variant op de markt voor de 'gewone' gebruikers. De Medusa Street XE is ontworpen voor notebooks, tablets en smartphones en zou dus onmisbaar moeten zijn in de gewone huiskamer of op straat. Of kunnen we makkelijk zonder?

Verrassend mooi

De Medusa Street XE ziet er stoer uit. Hoewel de headset simplistisch zwart is en hij voor een groot deel uit plastic en rubber bestaat, ziet de Medusa er niet per se goedkoop uit. De matzwarte oor- en hoofdkussens stralen comfort uit en door wat glimmende onderdelen is de Medusa Street XE verrassend stijlvol. De headset is verkrijgbaar in zwart en wit. Lees ook: Dit zijn de 7 beste koptelefoons van 2015.

De kabel aan de Medusa Street XE is niet afneembaar en is ongeveer een meter lang. Meer dan genoeg om te gebruiken met mobiele apparaten. Daarnaast is de koptelefoon inklapbaar en kun je de oorstukken een kwartslag naar voren draaien om met één oor te luisteren. Deze functie hebben we echter amper gebruikt omdat we onze nekspier afknepen bij het proberen van deze functie.

©PXimport

De Medusa Street XE is verkrijgbaar in zwart en wit.

Ondiepe oorkussens

Hoewel de over-ear oorkussens groot genoeg zijn om je oren volledig te bedekken, zijn ze iets te 'ondiep'. Tijdens het dragen van de koptelefoon raken mijn oren de speaker binnenin de headset. Een beetje jammer, aangezien dat na enkele minuten wel begint te irriteren.

In de eerste instantie zit de Medusa Street XE goed en doen de over-ear hoofdkussens goed hun werk. Je hoort vrijwel niets van je omgeving en je kan je volledig concentreren op datgene waar je naar luistert. Een goed begin voor een relatief goedkope koptelefoon.

Na een uurtje komt echter de ware aard van het beestje naar boven. Het draagcomfort verdwijnt geleidelijk en op een gegeven moment doen je oren gewoon zeer van het dragen van deze headset. Als klap op de vuurpijl begon de audio ook heel even te kraken, al konden we niet vaststellen of dit aan de bedrading lag of aan een fout in de headset zelf.

Eigen audiointerface

Op dit vlak verrast de Medusa Street XE ons positief. Aan de kabel zit namelijk een audioregelaar en microfoon. Speedlink heeft de headset een eigen audiointerface gegeven, waardoor je het volume onafhankelijk van de bron kan afstellen. Een leuk extraatje, al kunnen we moeilijk zeggen of het ook daadwerkelijk makkelijker is dan gewone volumeregelaars op soortgelijke headsets. Dit komt met name doordat de Medusa XE geen volumeregelaar met knopjes heeft, maar met een draaischijf. Deze is iets te klein om gemakkelijk te gebruiken.

©PXimport

De losse volumeregelaar is erg handig, al is het wel wat priegelen.

De microfoon zit ingebouwd in hetzelfde 'kastje' en kan je met een schuifknop aan- of uitzetten. Een groot nadeel van de audio interface van de Medusa Street XE; de volumeregelaar en microfoon is lomp en allesbehalve stijlvol.

Geluidskwaliteit

Hoewel het geluid wat de Medusa Street XE produceert in de eerste instantie wel prima is, merk je na een tijdje intensief luisteren toch dat het niet de beste kwaliteit is. Het geluid is gewoon niet zo diep en als we het volume van de koptelefoon opkrikken wordt het geluid schel en doen de high- en midtonen al snel pijn aan je oren.

Conclusie

Is de Medusa Street XE een regelrechte miskoop? Niet als je meetelt dat het een over-ear headset is van slechts vier tientjes. Voor een budget-koptelefoon kon het veel erger en de headset ziet er niet zo goedkoop uit als hij daadwerkelijk is. Ons advies is echter: spaar nog even door voor een iets beter model waar je wel uren van kan genieten zonder hoofdpijn te krijgen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.