Vroeger was ik een groot console fan. Sterker nog, ik vond console gaming leuker dan pc gamen omdat je op de console tenminste nooit gezeur had. Alles werkte gewoon. Maar helaas zijn sinds de Xbox 360 en de Playstation 3 die tijden voorbij. Hoe meer ik met die consoles werk, hoe meer ik de pc als gameconsole waardeer.

Ten eerste heb je het drama dat online gaming heet. Op de Xbox 360 gaat dit nog wel redelijk, hoewel je per game soms wel uren kan klooien voordat je met een vriend samen in co-op een spelletje aan het spelen bent. Een voorbeeld: ik wil Dungeon Siege III samen spelen met mijn collega Jeroen Geelhoed. Als we ervoor kiezen dat we met elkaar een spel willen spelen krijgen we alleen maar 'connection to host failure' boodschappen. Nee, de juiste methode is dat persoon 1 het spel start en dat persoon 2 dan vervolgens 'joint'. Waarom wordt dit niet uitgelegd? We waren 2 uur verder voordat we dat geintje doorhadden.

Maar op de Playstation 3 is multiplayen pas echt een drama. Opties met namen die verkeerde ideeën suggereren zijn meer regel dan uitzondering en videochats worden dan weer wel en dan weer niet  geïnitieerd. Soms kun je dan beter de PS3 rebooten.... Wacht even. Dat klinkt eng bekend!

Het menu van de PS3 ziet er gemakkelijk en gebruiksvriendelijk uit, maar als je echt in de opties duikt, dan loop je tegen een muur van tekortkomingen aan. Wat denk je bijvoorbeeld onder de optie 'chatinstellingen' te vinden? Als je denkt aan instellingen voor je microfoon of cam, dan heb je het mis. Het enige wat onder deze optie staat is 'videogesprek starten'. Nee, daar heb je wat aan... Pas na door alle opties gewandeld te hebben, vond ik de juiste opties om mijn headset in te stellen. Stond weer ergens onder accessoires en daar weer onder audio of zo. Ik weet het niet meer. Het was in ieder geval flink zoeken.

Maar dan komt de grootste frustratie van de hedendaagse moderne console. Die krengen gaan na een paar jaar gewoon dood. Leuk hoor, je apparaat zo goedkoop mogelijk maken, maar ondertussen wordt de consument opgescheept met kwalitatief uitermate teleurstellende apparatuur. Mijn trouwe Supernes, Dreamcast, PS One, PS2 en zelfs mijn oude Xbox doen het nog steeds prima. De Xbox 360? Is al een keer vervangen. En de Playstation 3? Die is sinds kort overleden met als gevolg dat ik een nieuwe moest kopen.

Tuurlijk, ik had de PS3 ook kunnen laten repareren door Sony voor 149 euro, maar dan krijg ik een refurbished barrel terug wat nog geen eens mijn eigen PS3 is. Dus toen maar de 320 GB PS3 slim versie gekocht. Energiezuiniger, sneller en stiller. Stiekem een beetje een upgrade dus. Maar dan begint de volgende ellende. Sony vindt het nodig om de harde schijven met encryptie te koppelen aan de PS3. Het gevolg: als je PS3 dood gaat en je hebt geen backup gemaakt van je spellen op een FAT 32 usb stick - en wie staat daar nou bij stil bij een spelcomputer? - dan kun je fluiten naar je data en dus je savegames.

De harde schijf aansluiten op de pc levert een onleesbare harde schijf op. De harde schijf plaatsen in je nieuwe PS3 is ook geen optie. Het ID van het apparaat komt namelijk niet overeen met die van de schijf en dus vindt Sony het nodig om de schijf te formatteren. Het antwoord van Sony? "Tja, je had backups moeten maken van je oude PS3". Nee, dat gaat ook gemakkelijk wanneer mijn PS3 dood is! Lekker klantvriendelijk. Ik heb nu een stuk of zes games die ik niet meer zal aanraken, omdat ik niet al die weken speeltijd opnieuw ga investeren. Ik heb een leven naast het gamen. Ik ben niet gek!

Vroeger vond ik gamen op de pc irritant. Er was namelijk altijd wel gezeur met drivers of systeem instabiliteit. Maar sinds ik een pc als console heb ingericht met een minimum aan software behalve dan games, is het één van de fijnste consoles die ik ooit heb gehad. Is er iets niet goed meer? Even een onderdeel vervangen of upgraden. Nieuwe gamepc? Even de schijf overzetten en klaar. Niks gezeur met encryptie.

Tegenwoordig is de pc een stabieler platform geworden voor gaming dan de console. Natuurlijk is de pc ook niet perfect, maar met diensten als STEAM is er moeiteloos met elkaar samen te spelen, inclusief voicechat wat het gewoon doet. Vanaf nu, als ik moet kiezen tussen welke versie van een game ik wil, zal mijn voorkeur voortaan naar de pc uitgaan.

Vroeger riep ik altijd: "Ik ben een console-gamer, want een gamepad speelt veel fijner." Vanaf nu zeg ik: "Ik ben een gamepad-gamer op de pc". De console, welke dan ook, is niet meer mijn favoriet. Het is al erg genoeg dat de fabrikanten ons met ondeugdelijke hardware opschepen, maar het is gewoon ronduit schofterig dat met jouw data zo door Sony omgesprongen wordt.

PS:
Wat data overzetten van de Xbox 360 betreft. Dat ging zonder problemen via een speciaal kabeltje. Die moest ik dan wel weer kopen voor 15 euro, maar ik had tenminste al mijn savegames nog.

Gerard Sombroek - gefrustreerde console gamer en redacteur

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.

Sinds enkele dagen is de serie Heated Rivalry ook hier te zien op HBO Max. De serie heeft in Canada en de Verenigde Staten de gemoederen de afgelopen maanden flink bezig gehouden.

De serie - oorspronkelijk ontwikkeld voor de Canadese streamingservice Crave - puilt namelijk uit van de stomende seksscènes. Heated Rivalry draait om Shane Hollander en Ilya Rozanov, twee ijshockeyspelers die rivaliseren. Maar dan slaat de vonk tussen hen over, terwijl homoseksualiteit nog een taboe is binnen de sport die ze beoefenen.

Mede dankzij scènes die op TikTok en andere socialmediaplatforms worden gedeeld, werd Heated Rivalry - dat is gebaseerd op een boek van Rachel Reid - een ware (internet)sensatie in de VS en Canada, waar het via HBO Max te zien is.

Naast de hierboven genoemde pikante scènes zit Heated Rivalry ook vol met emotie en diepgang. Het zorgt voor een combinatie die volgens fans heerlijk wegkijkt. Heated Rivalry is sinds enkele dagen ook hier op HBO Max te zien, al verschijnt er elke week een nieuwe aflevering. In totaal komen er zes afleveringen uit, en een tweede seizoen staat ook al op de planning.