Als je een sportbandje zoekt voor een relatief lage prijs maar toch prima prestaties dan kon je altijd bij Fitbit terecht. Maar het beste bandje van het bedrijf, de Charge 2, is alweer redelijk oud. Fitbit heeft nu een nieuw model aangekondigd, dat vooral esthetisch verbeterd is maar verder weinig spannende vernieuwingen heeft.

Fitbit presenteerde de nieuwe Charge 3 tijdens de IFA-beurs in Berlijn. De Charge 3 is de wat ongeïnspireerd genaamde opvolger van de Charge 2, die alweer uit augustus 2016 stamt. Hoog tijd dus voor een nieuw model, maar verwacht daar geen baanbrekende vernieuwingen van.

Dezelfde features

In functionaliteit is de Fitbit namelijk nog precies hetzelfde, in tegenstelling tot de nieuwste Garmin Vivosmart die nu ineens ook een zuurstofmeter heeft ingebouwed. Nee, de Charge 2 meet nog steeds gewoon je stappen en je sportsessies, en je kunt er nog steeds een meditatiemomentje mee nemen.

Dat Fitbit nog steeds gebruik maakt van dezelfde technieken om dat te doen is zowel een vloek als een zegen. Het meten van je hartslag via kleine led-lichtjes die door je huid heen schijnen is nooit erg accuraat geweest, en dat is in dit model waarschijnlijk niet veel anders. Ook is het nog steeds een groot gemis dat de Charge 3 geen ingebouwde gps heeft, maar het moet doen van de verbinding met je telefoon.

Van de andere kant: voor de lage prijs van het apparaat moet je ook niet veel verwachten, en door het weglaten van gps hou je veel accuduur over.

Dunner, mooier

De meest opvallende verandering in het nieuwe bandje is dan ook het uiterlijk, maar zelfs dat is geen grote stijlbreuk met eerdere modellen. De Charge 3 houdt hetzelfde model, maar is nu wel een stuk ronder. Dat is een fijne breuk met eerdere modellen die wel erg hoekig en daarmee ook wel onhandig groot aanvoelden. De afrondingen zorgen voor een betere aansluiting bij het bandje, dat ook in dit model makkelijk te vervangen is.

©PXimport

Bijkomend voordeel: de Charge 3 is veel dunner dan het voorgaande model. Dat was onze grootste irritatie met de oude Fitbits, die allemaal enorm aanvoelden, onhandig en dik om je pols. Het nieuwe apparaat is veel stijlvoller en heeft al meer weg van een horloge. Dat maakt de Charge 3 méér dan alleen een sportbandje: het is eigenlijk de eerste Fitbit die niet zou misstaan als een normaal digitaal uurwerk.

Nieuwe interface en bediening

Dat is ook terug te zien in de nieuwe interface. Het scherm van de Charge 3 is opvallend groter dan de Charge 2, en is gemaakt van Gorilla Glass zodat het minder snel krast - een prettige eigenlijk voor iets dat je de hele dag om je pols draagt. De UI is ook wat moderner gemaakt. Het scherm is nog steeds zwart-wit (fijn voor de accuduur!) maar experimenteert nu wel met wat grijstinten waardoor het er allemaal wat levendiger uit ziet.

Opvallend is wel dat de besturing nu volledig via het scherm gaat met swipe-gebaren, en niet meer met de knop op de zijkant. Die knop is nu namelijk weg, want hij is vervangen door een kleine inkeping. Daarmee kun je het scherm aanzetten en een stap terug gaan, maar je gebruikt het niet meer om te wisselen tussen verschillende schermen zoals op eerdere modellen. Dat is in het begin even wennen, zeker als je eerdere Fitbits gewend bent.

Ook lijkt het ons tijdens het sporten niet erg handig te zijn om geen harde feedback te krijgen, maar daar konden we op de beurs helaas niet zelf mee aan de slag.

©PXimport

Fitbit Pay

De Charge 3 krijgt overigens wel de Fitbit Pay-feature, een manier om via nfc te betalen bij contactloze pinautomaten. Daar heb je als Nederlander in de praktijk echter niets aan, want Nederlandse banken werken daar (voorlopig) nog niet aan mee.

Of dat in de toekomst nog komt is maar de vraag - betaal-diensten komen doorgaans niet zo snel naar ons land.

Conclusie

Al met al zijn de veranderingen in de Fitbit Charge 3 niet zo groot. Het is een logische upgrade van het bestaande model met precies de mate van verbetering die je zou verwachten: een iets beter uiterlijk, een grafische update, en een kleine experimentele nieuwe feature in de gebruikersinterface.

Het bandje gaat 149,95 euro kosten, wat nog steeds een erg aangename prijs is voor een dergelijke gadget.

Euro Truck Simulator 2 bestaat al sinds 2012, maar veertien jaar na dato lijkt het vrijwel zeker dat de game - net als nevengame American Truck Simulator - binnenkort ook op moderne consoles als de PlayStation 5 en Xbox Series X en S speelbaar wordt. Wat de releasedatum van beide games op PS5 en Xbox is, dat is de vraag.

De eerste indicatie dat Euro Truck Simulator 2 en American Truck Simulator naar de PlayStation 5 en moderne Xbox-consoles komt, verscheen vorig jaar, toen winkelpagina’s voor het spel op de respectievelijke platformen werden gevonden. Vlak daarna werd tijdens de Future Games Show tijdens Gamescom bevestigd dat het spel inderdaad onderweg is naar de platformen. 

Navigatieproblemen

Een half jaar later hebben we nog steeds geen indicatie van wanneer Euro Truck Simulator 2 op de consoles staat te verschijnen. Wel is direct aangekondigd dat ook American Truck Simulator naar de PS5 en Xbox Series-consoles komt. Daarbij biedt de Road To Consoles Dev Talk-video die ontwikkelaar SCS Software een paar maanden terug uitbracht ook inzicht in de productietijdlijn van de ports. Zo is onthuld dat er al vijf jaar wordt gewerkt aan de technologie die nodig is om de games draaiende te krijgen.

Waarom duurt dat zo lang?

Zoals eerder al werd benoemd is Euro Truck Simulator 2 uitgebracht in 2012. De game werd niet met consoles in het achterhoofd ontwikkeld, en zeker niet voor apparaten die pas veertien jaar in de toekomst verschenen. Het herschrijven van de code, zodat die ook nog eens precies hetzelfde werkt op consoles en met nieuwe besturing, vergt dan ook veel tijd. 

Daarmee komen we ook bij de hamvraag: waarom port de ontwikkelaar een game uit 2012 überhaupt? Vooral omdat de game sindsdien nog altijd voorzien wordt van nieuwe content en updates. SCS Software onderhoudt en verbetert Euro Truck al jaren en brengt ook nog altijd dlc met nieuwe voertuigen, gebieden en customization-opties uit. Euro Truck Simulator 2 is dus wel de definitieve truck-simulatiegame te noemen, ondanks dat deze 14 jaar oud is. 

©SCS Software

Maar de manier waarop dlc in de game verwerkt is zorgt volgens Jakub Mráz - Console Producer bij SCS - voor complicaties tijdens het porten. Neem bijvoorbeeld de Scandinavië-dlc, die Denemarken, Noorwegen en Zweden aan het spel toevoegt. Dat toevoegen aan een game op consoles is een logistieke uitdaging waar de ontwikkelaar over na moet denken.

Ook de kwaliteitscontrole die de platformen vereisen, het uitdenken van een nieuwe marketingcampagne: alles heeft invloed op de release van het spel op de PlayStation 5 en Xbox Series-consoles.

Over Euro Truck Simulator 2

Het spreekt redelijk voor zich, maar Euro Truck Simulator 2 is dus een game die het rondkarren in een truck van duizenden kilo’s simuleert. Klinkt simpel, maar gaat dieper dan verwacht. Je rijdt rond door een wat kleinere versie van Europa - op een schaal van 19:1 - waar je met je truck goederen vervoert, om zo te sparen voor nieuwe trucks, upgrades, en customization-opties. Op het bezorgen van spullen zit ook een timer, en het is vanzelfsprekend dat de goederen in goede staat moeten verkeren bij aankomst. 

©SCS Software

Met genoeg vermogen wordt het uiteindelijk ook mogelijk om een netwerk aan bezorgers op te zetten en aan te sturen, en hoe meer opdrachten je voltooit, hoe meer delen van Europa open voor je gaan. In de afgelopen jaren heeft SCS Software veel landen, steden en dergelijke gebieden toegevoegd aan Euro Truck Simulator 2 middels betaalde dlc, en oude omgevingen gratis opgekrikt naar moderne kwaliteitsmaatstaven. 

Nederland in Euro Truck Simulator 2

Ook Nederland is inmiddels van een upgrade voorzien in de pc-versie van Euro Truck Simulator 2. Zo kunnen spelers Rotterdam, Amsterdam, de Europort, Groningen en Eindhoven bezoeken via verschillende wegen. Naast bijbehorende snelwegen is ook de Afsluitdijk en omgeving in beeld gebracht middels de update.

Sony en Amazon Prime Video hebben de eerste trailer van de aankomende serie Spider-Noir uitgebracht, en daarbij onthuld dat de serie vanaf 27 mei op de streamingdienst van Amazon te zien is.

In de beelden zien we onder anderen Nicolas Cage, die de rol van Spider-Noir op zich neemt. Hij sprak dit personage eerder al in, in de film Spider-Man: Into the Spider-Verse. Deze live-action serie volgt echter een andere versie van het Spider-Noir-personage, die in dit universum Ben Reilly heet in plaats van Peter Parker. Spider-Noir is dus vanaf 27 mei te bekijken op Prime Video, en kijkers hebben de keuze om dat met kleur, of met klassiek Noir-zwart-witte beelden te doen. Hoe dat eruitziet, zie je in de trailers hieronder.

We zien in de beelden al Noir-versies van verschillende bekende Spider-Man-personages. Zo is er een versie van de Sandman (Jack Huston) te zien, is Cat Grant (Li Jun Li) een versie van het personage Black Cat en komt de journalist Robbie Robertson (Lamorne Morris) ook voorbij. Nic Cage speelt dus een pessimistische Spider-Man, die schijnbaar last heeft van mentale problemen ten tijde van de grote crisis rond 1930. Dat weerhoudt hem er niet van om als een klassieke Spider-Man even door New York te slingeren.

Over Spider-Man: Noir

In Spider-Man-comics is Ben Reilly een kloon van Peter Parker, maar volgens een interview met showrunner Oren Uziel is er in deze serie voor de naam Ben gekozen omdat “Peter Parker vooral te vergelijken voelt met een middelbare scholier. Jongensachtig.” Deze versie van Spider-Man - of simpelweg The Spider, zoals hij in de serie wordt genoemd - is een “pessimistische misantroop”, zo stellen producenten Phil Lord en Christopher Miller. Laatsgenoemde duo is tevens het productieduo achter Sony’s Spider-Verse-films.

Spider-Man: Noir debuteerde in 2008 in de comics van Marvel als een brutere versie van de muurkruiper dan we gewend zijn. Het verhaal van schrijvers David Hine en Fabrice Sapolsky, met tekeningen van Carmine Di Giandomenico, mengde de stijl van klassieke noir-films en strips met welbekende superheldenverhalen in de tijd van de ‘Great Depression’. Sindsdien is het personage nog een paar keer opgedoken in de stripboeken.