De polsbandjes van Fitbit hebben geen introductie meer nodig. Al sinds de eerste generatie uit 2015 helpt het mensen actiever te worden en biedt het waardevolle inzichten in hartslag- en slaapgegevens om gezonder en fitter te worden. Deze vierde generatie lijkt op het oog weinig nieuws te brengen, maar de Fitbit Charge 4 is veelzijdiger dan ooit - en eindelijk minder afhankelijk van je smartphone.

Op het oog lijkt er weinig veranderd als je de Fitbit Charge 4 naast de derde generatie legt. Het ontwerp met het rechthoekige zwartwit-schermpje is gebleven en ook het bandje heeft hetzelfde herkenbare blokjespatroon. Toen ik eind 2018 de Fitbit Charge 3 reviewde, was er ook niets aan te merken op het uiterlijk van de wearable. Die was positief op de schop gegaan en ook de accuduur was merkbaar verbeterd. De kritiek zat ‘m een beetje in wat de gebrekkige vernieuwing. Vooral de functie om routes vast te leggen met GPS voelde een beetje wrang. De Charge 3 beschikte niet over een GPS-chip, maar maakte gebruik van de GPS van de smartphone. Je moest dus nog altijd je telefoon meenemen voor het vastleggen van routes. Waarom andere Fitbit wearables zonder GPS deze functie niet kregen voelde ook oneerlijk.

Tevens beschikte de Fitbit Charge 3 over Fitbit Pay, zodat je met je armbandje contactloze betalingen kunt doen. Maar hier moest je wel weer de duurdere Special Edition voor hebben, die een NFC-chipje had ingebouwd voor deze betalingen. Onnodig verwarrend.

GPS en NFC

Wat dat betreft heeft Fitbit met de Charge 4 deze zaken rechtgezet. Deze nieuwste Fitbit beschikt over een eigen GPS-chip, zodat routes vastgelegd kunnen worden zonder dat je een smartphone op zak nodig hebt. Ook beschikt het armbandje over een NFC-chip, waardoor je kunt betalen met je sportarmband met Fitbit Pay. Er is geen verwarring meer over een ‘special edition’ van de Fitbit Charge 4. Hoewel er een special edition-uitvoering is, heeft deze alleen een ander bandje. Functioneel zijn de gewone editie en speciale editie van de Fitbit gewoon hetzelfde.

©PXimport

Fit(bit) zonder smartphone

De toevoeging van Fitbit Pay en de GPS maken de Fitbit minder afhankelijk van je smartphone. Sterker nog. De Fitbit Charge 4 voelt als een smartwatch, maar dan in compacte vorm. Je Fitbit is minder afhankelijk dan ooit van je smartphone. Natuurlijk, de data en routes synchroniseren en terugkijken gebeurt nog altijd via je smartphone-app. Maar wanneer je actief wordt, kan dat zonder smartphone. Of je nu gaat wandelen, fietsen, hardlopen… of welke activiteit dan ook. Dat kan ook zwemmen zijn, want de Fitbit Charge 4 is waterdicht. Hoewel ik er voor het gemak even van uit ga dat de meeste zwemmers al zonder smartphone actief zijn met hun Fitbit.

Je kunt dus op pad zonder smartphone. De ingebouwde GPS legt je route vast. Je kunt zelfs je portemonnee thuis laten. Die pitstop halverwege reken je af met armband. Dat gezegd hebbende: de GPS werkt pas zodra je handmatig een activiteit start op je armband. Dat is niet zo erg, maar in praktijk merkte ik dat het soms wel wat langer duurt voordat de verbinding is gelegd, waardoor een begindeel van je route ontbreekt.

Voordat je een volle sprint inzet naar de winkel om een Fitbit Charge te kopen voor Fitbit Pay is het wel goed om te weten er niet veel banken samenwerken met de betaaldienst. Fitbit Pay werkt alleen met een Mastercard creditcard van ICS of via je Rabobank- of ABN Amro-rekening. In de Fitbit-app kun je bij de Wallet je betaalpas koppelen, zodat je contactloos kunt betalen met je Fitbit. Je bent snel geneigd te denken dat het alleen met een creditcard kan, omdat er een lang pasnummer gevraagd wordt. Dit kaartnummer kun je echter opzoeken als je inlogt bij Rabobank- of ABN Amro-internetbankieren.

Betalen met Fitbit Pay gaat erg eenvoudig en heeft de nodige beveiliging aan boord. Je ontgrendelt Fitbit Pay met viercijferige een pincode, waarna je kunt betalen door de Fitbit tegen de betaalterminal te houden. De vergrendeling gaat automatisch weer aan wanneer je het bandje af hebt gedaan of 24 uur na je laatste betaling. Bovendien moet je de pincode ook weer invoeren als je de betaallimiet hebt bereikt. Net als bij contactloos betalen met je pinpas.

©PXimport

©PXimport

Fitbit met smartphone

Heb je je smartphone tóch op zak, dan kun je deze daar houden: je Spotify bedien je via de gekoppelde app via je Charge 4. Ook wanneer je geen training handmatig start, wordt deze handmatig herkend – en dat gaat opvallend vaak goed. Alles wat de Fitbit Charge 4 bijhoudt is te zien in de app. Denk aan trainingen, gezette stappen, geklommen trappen, hartslaggegevens en uitgebreide statistieken van je nachtrust. De app is overzichtelijk en gebruiksvriendelijk, bovendien kun je er ook andere gegevens aan toevoegen, zoals je gewicht, calorie- en vochtinname, zodat je een beeld krijgt van hoeveel je binnenkrijgt versus hoeveel je verbrandt.

Een nadeel van de app is er echter wel, Fitbit is gesloten. Dus het is niet te koppelen of te exporteren naar andere apps, zoals Google Health en Apple Health.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Smartwatch in klein formaat

De nieuwe functionaliteit zorgt ervoor dat de Fitbit Charge 4 steeds meer aanvoelt als een smartwatch, maar dan in het formaat van een armbandje. Natuurlijk, smartwatches zijn vaak veelzijdiger en dankzij de hartfilmpjes is de Apple Watch een stuk geavanceerder dan Fitbits. Maar aangezien het bestaansrecht van de smartwatch vooral sporten lijkt, is het fijn dat de Fitbit Charge 4 qua functionaliteit steeds minder onderdoet en in een bescheiden formaat (en prijs) komt.

De Fitbit Charge 4 kan zo’n vijf à zes dagen op een volle accu. Dat is een prima accuduur. In praktijk merk je wel dat wanneer je de GPS inzet voor het vastleggen van je loop- of fietsrondje je batterijinhoud hard achteruit holt. Dat is afhankelijk natuurlijk van de afstand- en frequentie, maar om een beeld te geven: bij een dagelijks hardlooprondje van vijf kilometer met de GPS aan ging de accu twee, tot tweeëneenhalve dag mee.

De oplader is een soort knijper waar je de Fitbit in klikt. Het is jammer dat de oplader geen vernieuwing heeft gekregen, want de knijper zit er makkelijk naast. Ook is het lastig en prijzig om een andere lader te krijgen. Draadloos opladen had universeler en gebruiksvriendelijker geweest.

Conclusie

Hoewel de Fitbit Charge 4 op het oog weinig vernieuwend lijkt, maakt de sportwearable onderhuids een grote stap in de richting van een smartwatch. Dankzij GPS en mobiel betalen is de Fitbit minder afhankelijk van je smartphone. Hoewel de hartslagsensor niet zo geavanceerd is als de laatste generatie van de Apple Watch, worden veel gezondheidsgegevens inzichtelijk weergegeven, zodat je net even dat beetje hulp krijgt om gezonder en fitter te worden.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: