De polsbandjes van Fitbit hebben geen introductie meer nodig. Al sinds de eerste generatie uit 2015 helpt het mensen actiever te worden en biedt het waardevolle inzichten in hartslag- en slaapgegevens om gezonder en fitter te worden. Deze vierde generatie lijkt op het oog weinig nieuws te brengen, maar de Fitbit Charge 4 is veelzijdiger dan ooit - en eindelijk minder afhankelijk van je smartphone.

Op het oog lijkt er weinig veranderd als je de Fitbit Charge 4 naast de derde generatie legt. Het ontwerp met het rechthoekige zwartwit-schermpje is gebleven en ook het bandje heeft hetzelfde herkenbare blokjespatroon. Toen ik eind 2018 de Fitbit Charge 3 reviewde, was er ook niets aan te merken op het uiterlijk van de wearable. Die was positief op de schop gegaan en ook de accuduur was merkbaar verbeterd. De kritiek zat ‘m een beetje in wat de gebrekkige vernieuwing. Vooral de functie om routes vast te leggen met GPS voelde een beetje wrang. De Charge 3 beschikte niet over een GPS-chip, maar maakte gebruik van de GPS van de smartphone. Je moest dus nog altijd je telefoon meenemen voor het vastleggen van routes. Waarom andere Fitbit wearables zonder GPS deze functie niet kregen voelde ook oneerlijk.

Tevens beschikte de Fitbit Charge 3 over Fitbit Pay, zodat je met je armbandje contactloze betalingen kunt doen. Maar hier moest je wel weer de duurdere Special Edition voor hebben, die een NFC-chipje had ingebouwd voor deze betalingen. Onnodig verwarrend.

GPS en NFC

Wat dat betreft heeft Fitbit met de Charge 4 deze zaken rechtgezet. Deze nieuwste Fitbit beschikt over een eigen GPS-chip, zodat routes vastgelegd kunnen worden zonder dat je een smartphone op zak nodig hebt. Ook beschikt het armbandje over een NFC-chip, waardoor je kunt betalen met je sportarmband met Fitbit Pay. Er is geen verwarring meer over een ‘special edition’ van de Fitbit Charge 4. Hoewel er een special edition-uitvoering is, heeft deze alleen een ander bandje. Functioneel zijn de gewone editie en speciale editie van de Fitbit gewoon hetzelfde.

©PXimport

Fit(bit) zonder smartphone

De toevoeging van Fitbit Pay en de GPS maken de Fitbit minder afhankelijk van je smartphone. Sterker nog. De Fitbit Charge 4 voelt als een smartwatch, maar dan in compacte vorm. Je Fitbit is minder afhankelijk dan ooit van je smartphone. Natuurlijk, de data en routes synchroniseren en terugkijken gebeurt nog altijd via je smartphone-app. Maar wanneer je actief wordt, kan dat zonder smartphone. Of je nu gaat wandelen, fietsen, hardlopen… of welke activiteit dan ook. Dat kan ook zwemmen zijn, want de Fitbit Charge 4 is waterdicht. Hoewel ik er voor het gemak even van uit ga dat de meeste zwemmers al zonder smartphone actief zijn met hun Fitbit.

Je kunt dus op pad zonder smartphone. De ingebouwde GPS legt je route vast. Je kunt zelfs je portemonnee thuis laten. Die pitstop halverwege reken je af met armband. Dat gezegd hebbende: de GPS werkt pas zodra je handmatig een activiteit start op je armband. Dat is niet zo erg, maar in praktijk merkte ik dat het soms wel wat langer duurt voordat de verbinding is gelegd, waardoor een begindeel van je route ontbreekt.

Voordat je een volle sprint inzet naar de winkel om een Fitbit Charge te kopen voor Fitbit Pay is het wel goed om te weten er niet veel banken samenwerken met de betaaldienst. Fitbit Pay werkt alleen met een Mastercard creditcard van ICS of via je Rabobank- of ABN Amro-rekening. In de Fitbit-app kun je bij de Wallet je betaalpas koppelen, zodat je contactloos kunt betalen met je Fitbit. Je bent snel geneigd te denken dat het alleen met een creditcard kan, omdat er een lang pasnummer gevraagd wordt. Dit kaartnummer kun je echter opzoeken als je inlogt bij Rabobank- of ABN Amro-internetbankieren.

Betalen met Fitbit Pay gaat erg eenvoudig en heeft de nodige beveiliging aan boord. Je ontgrendelt Fitbit Pay met viercijferige een pincode, waarna je kunt betalen door de Fitbit tegen de betaalterminal te houden. De vergrendeling gaat automatisch weer aan wanneer je het bandje af hebt gedaan of 24 uur na je laatste betaling. Bovendien moet je de pincode ook weer invoeren als je de betaallimiet hebt bereikt. Net als bij contactloos betalen met je pinpas.

©PXimport

©PXimport

Fitbit met smartphone

Heb je je smartphone tóch op zak, dan kun je deze daar houden: je Spotify bedien je via de gekoppelde app via je Charge 4. Ook wanneer je geen training handmatig start, wordt deze handmatig herkend – en dat gaat opvallend vaak goed. Alles wat de Fitbit Charge 4 bijhoudt is te zien in de app. Denk aan trainingen, gezette stappen, geklommen trappen, hartslaggegevens en uitgebreide statistieken van je nachtrust. De app is overzichtelijk en gebruiksvriendelijk, bovendien kun je er ook andere gegevens aan toevoegen, zoals je gewicht, calorie- en vochtinname, zodat je een beeld krijgt van hoeveel je binnenkrijgt versus hoeveel je verbrandt.

Een nadeel van de app is er echter wel, Fitbit is gesloten. Dus het is niet te koppelen of te exporteren naar andere apps, zoals Google Health en Apple Health.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Smartwatch in klein formaat

De nieuwe functionaliteit zorgt ervoor dat de Fitbit Charge 4 steeds meer aanvoelt als een smartwatch, maar dan in het formaat van een armbandje. Natuurlijk, smartwatches zijn vaak veelzijdiger en dankzij de hartfilmpjes is de Apple Watch een stuk geavanceerder dan Fitbits. Maar aangezien het bestaansrecht van de smartwatch vooral sporten lijkt, is het fijn dat de Fitbit Charge 4 qua functionaliteit steeds minder onderdoet en in een bescheiden formaat (en prijs) komt.

De Fitbit Charge 4 kan zo’n vijf à zes dagen op een volle accu. Dat is een prima accuduur. In praktijk merk je wel dat wanneer je de GPS inzet voor het vastleggen van je loop- of fietsrondje je batterijinhoud hard achteruit holt. Dat is afhankelijk natuurlijk van de afstand- en frequentie, maar om een beeld te geven: bij een dagelijks hardlooprondje van vijf kilometer met de GPS aan ging de accu twee, tot tweeëneenhalve dag mee.

De oplader is een soort knijper waar je de Fitbit in klikt. Het is jammer dat de oplader geen vernieuwing heeft gekregen, want de knijper zit er makkelijk naast. Ook is het lastig en prijzig om een andere lader te krijgen. Draadloos opladen had universeler en gebruiksvriendelijker geweest.

Conclusie

Hoewel de Fitbit Charge 4 op het oog weinig vernieuwend lijkt, maakt de sportwearable onderhuids een grote stap in de richting van een smartwatch. Dankzij GPS en mobiel betalen is de Fitbit minder afhankelijk van je smartphone. Hoewel de hartslagsensor niet zo geavanceerd is als de laatste generatie van de Apple Watch, worden veel gezondheidsgegevens inzichtelijk weergegeven, zodat je net even dat beetje hulp krijgt om gezonder en fitter te worden.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.