Wanneer je graag gezonder en actiever wilt leven, dan is een fitnessarmbandje een handige coach om je pols. Al snel denk je aan een dure wearable van Fitbit, maar het kan veel betaalbaarder. De Mi Smart Band 5 van Xiaomi biedt veel van dezelfde functies, maar dan voor een paar tientjes.

Wie zich al eerder heeft verdiept in wearables zal vast de Mi Band al tegen zijn gekomen. De fitnessarmbandjes zijn behoorlijk populair, omdat ze veel van de functies bieden die duurdere sportbandjes van Fitbit, Samsung en Garmin ook aan boord hebben. Denk aan hartslagmeting, slaapanalyse, meldingssynchronisatie, vastleggen van activiteiten, enzovoort. Bovendien hebben de Mi Bands een lange accuduur en een aanraakgevoelig kleurenschermpje. De Mi Band heeft bij betrouwbare webshops een prijskaartje van zo’n 45 euro, maar koopjesjagers kunnen bij Chinese webshops het bandje al voor zo’n dertig euro op de kop tikken. Dat is een flink prijsverschil ten opzichte van de andere merken, die hun sportarmbandjes aanbieden voor ongeveer 150 euro.

Intussen zijn we bij de vijfde generatie van de Mi Smart Band aanbeland en in die tijd heeft Xiaomi niet stilgezeten. Ten opzichte van de vierde generatie van de band is vooral het schermpje een stuk fraaier en is er een oplader die magnetisch vastklikt. Je hoeft niet meer de tracker uit het bandje te klikken om deze vervolgens in de lader te kunnen plaatsen. Een flinke stap vooruit! Ook is er een barometer aanwezig, waardoor het bandje je iets kan vertellen om je omgeving. Verder zijn de verschillen ten opzichte van zijn voorganger klein.

©PXimport

©PXimport

©CIDimport

Kleurenscherm

Het apparaatje is ovaalvormig en aardig compact ook het kleurenschermpje ziet er fraai uit. Concurrenten als Fitbit worden ermee te kakken gezet, de Charge 4 is relatief groot rechthoekig blok zonder kleurenscherm. Xiaomi kan echter wel wat interface-ontwerpers gebruiken, want de fabrikant probeert veel informatie op het scherm te tonen, waardoor het schermpje niet voor iedereen goed afleesbaar is. Zo is het startschermpje in drie subonderdelen onderverdeeld: het aantal stappen en een voorgangsdiagrammetje van de dag, de tijd met datum, dag en accupercentage en het derde onderdeel toont de laatst gemeten hartslag en een diagrammetje van de zone waarin die hartslag zich bevindt. Vond je dit een lange, moeizame zin om te lezen? Ga dan eens na hoeveel informatie dat is voor een 1,1 inch schermpje.

Het touchscreen reageert nauwkeurig en het knopje onder het scherm brengt je altijd een stapje terug in het menu, waardoor de bediening makkelijk verloopt. Je kunt veel informatie opvragen, zoals actuele weersinformatie, hartslaginfo, je stressniveau, doelenvoortgang, notificaties, enzovoort. Tevens kun je ademhalingsoefeningen starten vanaf je pols.

Mi Fit App

Voor verdere bediening en inzicht in de verzamelde gegevens kun je terecht in de Mi Fit-app. Hier vind je overzichtelijke tips, handige grafiekjes en meer. Wat dat betreft heeft Xiaomi flinke stappen gemaakt met de app. Alleen is het soms nog wel even zoeken en vind je hier en daar een spelfout.

Handig is bijvoorbeeld om in te zien hoe je hartslag is tijdens activiteiten en in rust, details over sportieve prestaties en slaapmeting. Vager is het wanneer je de grafieken ziet over het stressniveau of PAI (een soort algemene gezondheidsscore). Xiaomi is een beetje vaag over hoe deze scores zijn opgebouwd en wat ze inhouden. Desondanks krijg je er wel praktische gezondheidstips bij.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Mi Smart Band 5 in praktijk

De wearable zit comfortabel, mede dankzij het subtiele formaat en het rubber bandje zorgde tijdens de testperiode niet voor wrijving of huidirritatie, wat sommige andere rubberbandjes (zoals van de Fitbit Charge) bij mij wel doen. Wel is het me vaker overkomen dat het bandje los schiet, omdat deze met een pinnetje wordt vastgezet. Het zal niet zo snel voorkomen dat hij van je pols valt, maar onhandig is het zeker. Omdat het bandje waterdicht is, hoef je je geen zorgen te maken om regen of een douche. Sterker nog, je kunt er gewoon mee zwemmen en ook dit wordt netjes vastgelegd.

De Mi Smart Band 5 beschikt niet over een GPS chip, maar je kunt je route wel vastleggen via de GPS van je smartphone. Nadeel is daarbij dus wel dat je je smartphone bij je moet dragen tijdens je route. Ook zijn er geen mogelijkheden om bijvoorbeeld je muziek te bedienen of mobiel te betalen.

Sensoren

De accuduur van de Mi Smart Band 5 is afhankelijk van de functies die je gebruikt. Standaard staat veel uit, zoals actieve hartslagmeting. Hierdoor kun je een accuduur van wel tien dagen behalen. Maar die hartslagmeting, die wil je zo regelmatig mogelijk. Wat de accuduur verlaagt naar een dag of vijf. Dat ligt ongeveer gelijk met andere activity trackers.

Zelfs als je de hartslagmeting op actief hebt staan, dan wordt je hartslag doorlopend gemeten en krijg je zo een redelijke indruk van je hartslagverloop bij bijvoorbeeld inspanningen en rust. Je merkt echter wel dat bijvoorbeeld een Fitbit de hartslag regelmatiger en nauwkeuriger meet. Soms merkte ik ook eigenaardige pieken en dalen in de meting. Hetzelfde geldt voor de stappenteller, die net iets minder accuraat is.

Conclusie: Xiaomi Mi Smart Band 5 kopen?

De Xiaomi Mi Smart Band 5 is een heel toegankelijk sportarmbandje, dat nauwelijks onder doet voor de duurdere alternatieven van Garmin, Fitbit of Samsung. Het bandje geeft een goede indruk van je prestaties, slaap en andere gezondheidsgegevens en biedt bovendien handige tips om net even wat beter te presteren of juist uit te rusten. Het enige verschil ten opzichte van de duurdere alternatieven is dat de sensoren iets minder nauwkeurig meten.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.