Stille pc's zijn in. Maar wie snel en stil wil combineren, moet vaak lang zoeken. Gooi PC's speelt in op deze behoefte met hun eigen muisstille, snelle Game-pc: een naar 3,6 GHz overgeklokte Intel E8400 met vier GB geheugen en een overgeklokte Geforce 8800 GTS 512.

Als we het gamesysteem van Gooi PC's aanzetten, horen we in eerste instantie doodse stilte. We houden voor de zekerheid even de hand achter de casefan om te controleren of de pc wel aan staat. Als we de luchtstroom bemerken en het biosscherm zien verschijnen, concluderen we dat dit echt een bijzonder stil systeem is. Overklokken In het postscherm van het Gigabyte-moederbord zien we dat de nieuwe E8400 dual core processor op 3,6 in plaats van 3,0 GHz draait. Dit bereikt Gooi PC's door de front side bus van 333 naar 400 MHz te verhogen bij een multiplier van 9 (9 keer 400 MHz). Dit is een aardige verhoging van 20 procent. Ook heeft Gooi PC's de snelheid van de nVidia 8800 GTS 512 opgeschroefd van 650 naar 750 MHz voor de GPU en 2000 MHz voor het geheugen. De vier gigabyte aan DDR2 geheugen van OCZ draait op de gespecificeerde snelheid van 800 MHz. Om het systeem koel, stil en stabiel te houden, heeft het bedrijf gekozen voor koeling van Thermalright. Zowel op de Intel dual core processor als op de videokaart zien we een groot koelblok met daarop een zeer stille 12 cm fan. De koeling van Thermalright blijkt een goede keuze, want de temperaturen die we meten zijn keurig. Bij een omgevingstemperatuur van 20 graden Celsius, meet de processor in ruststand ongeveer 31 graden. Onder belasting piekt deze bij onze test op 46 graden. De videokaart wordt iets warmer met 44 graden in rust en 55 graden onder belasting, maar dit zijn erg goede resultaten voor een 8800 GTS. Wat we wel jammer vinden is dat onder het lezen en schrijven de hardeschijf behoorlijk prominent aanwezig is; ondanks het feit dat de Western Digital Raptor in een dempende behuizing is geplaatst. Ook merken we dat de schijf een beetje warm wordt: 44 graden in rust. Wellicht zou een Silentmax Rev2 deze klus beter klaren. Zoef! Bij spelsystemen draait het natuurlijk allemaal om snelheid. Immers: 3d-spellen eisen steeds meer van de hardware. Denk maar aan Crysis, Bioshock of Colin McRae Dirt. Om te bepalen waar het Gamesysteem thuis hoort in het rijtje snelle spelsystemen, laten we wat benchmarkgeweld op de pc los. In 3DMark06 zien we een keurige score van 13.672. Bij PCmark scoort de pc uit het Gooi 10.335; een erg nette score. Hier werpen de extra MHz'en en de snelle Western Digital Raptor hardeschijf duidelijk hun vruchten af. Om de dual core-kwaliteiten van de nieuwe E8400 te testen, draaien we Cinebench 9.5 en 10. Daar zien we veelbelovende resultaten: 8862 in versie 10 en 1280 in versie 9.5. Met deze resultaten is de nieuwe Intel-processor is de snelste dual core die wij tot nu toe in handen hebben gehad.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Het Gooi PC's Gamesysteem is een mooie machine die zonder twijfel geschikt is voor gamers. Dit is mede te danken aan de nieuwe generatie dual core processors van Intel en de nagelnieuwe Geforce 8800 GTS 512. Uiteraard helpen ook de extra 600 MHz die Gooi PC's uit de processor haalt. En ondanks deze extra megahertzen, blijft het systeem koel, stabiel en bovenal stil. Op de hardeschijf na, maar dat is gemakkelijk op te lossen door te kiezen voor een andere behuizing voor de hardeschijf.

Sony lanceert met de PS-LX3BT en PS-LX5BT twee nieuwe draadloze draaitafels. Met een prijsverschil van precies 100 euro (349 vs 449 euro) rijst bij veel consumenten direct de vraag: heb je die extra kwaliteit van het duurdere model eigenlijk wel nodig als je toch via bluetooth luistert?

Veel mensen denken onterecht dat de kwaliteit van een platenspeler er niet toe doet zodra je het signaal draadloos verstuurt. 'Bluetooth comprimeert het geluid toch, dus waarom zou ik betalen voor betere hardware?' is een veelgehoorde aanname. In dit artikel leggen we uit waarom de mechanische basis zelfs bij draadloos luisteren van belang is, en wanneer je die 100 euro beter in je zak kunt houden.

De strijd tegen trillingen

De belangrijkste technische reden om voor een duurder model zoals de PS-LX5BT te kiezen, zit 'm puur in de fysica: massa en materiaal. Een platenspeler is in feite een seismograaf; hij moet minuscule trillingen in de groef van een plaat registreren, maar mag geen enkele andere trilling oppikken.

Bij instapmodellen is de behuizing vaak lichter en de toonarm eenvoudiger. Hierdoor dringen trillingen van de motor, je voetstappen of zelfs de luidsprekers makkelijker door tot de naald. Dit resulteert in een rommelig geluidsbeeld. De PS-LX5BT onderscheidt zich hier met een zwaardere, uit één stuk opgebouwde behuizing en een aluminium toonarm.

Een bluetooth-chip verstuurt uiteindelijk exact wat hij binnenkrijgt. Als de naald door een lichtere constructie trillingen oppikt of de groef niet stabiel volgt, wordt die vervorming óók digitaal verstuurd. Geen enkele dure codec (zoals aptX Adaptive) kan een slecht bronsignaal repareren. Een betere mechanische basis zorgt in dit geval dus voor een schoner signaal vóórdat de bluetooth-compressie plaatsvindt.

©Sony

Gemak boven audiofiel genot

Wanneer is het instapmodel (de PS-LX3BT) dan wél de slimste keuze? Als je vinyl vooral ziet als een sfeervolle toevoeging aan je interieur en je luistersessies vaak op de achtergrond plaatsvinden. Deze goedkopere speler is ontworpen voor gebruiksgemak (met één druk op de knop speel je een plaatje af) en voelt zich prima thuis in elk interieur.

Sluit je de speler aan op een compacte soundbar of een draagbare speaker in de keuken? Dan vallen de subtiele details die een duurdere speler wel oppikt vaak weg in de beperkingen van je luidspreker. Voor het draaien van een plaatje tijdens het koken of borrelen biedt het duurdere model in deze context nauwelijks hoorbare meerwaarde.

©Sony

Wanneer details verloren gaan in de mix

De beperkingen van een lichtere, goedkopere platenspeler merk je pas zodra je écht gaat luisteren. Zet je een hoofdtelefoon met goede noise-cancelling op, dan hoor je bij een instapper sneller bijgeluiden, zoals een lichte brom van de motor of een minder strakke baslijn omdat de naald het moeilijk heeft bij complexe muziekstukken.

De PS-LX5BT met zijn zwaardere rubber mat en stabiele arm zorgt voor rust in het geluid. Vooral bij dynamische muziek (met harde en zachte stukken) of oudere platen die niet meer perfect vlak zijn, moet het betere mechaniek de naald stabieler in de groef houden. Daardoor hoor je meer muziek en minder 'apparaat'.

Prijs versus prestatie

Het idee dat hardware er niet toe doet bij bluetooth-audio is een fabel. De mechanische kwaliteit van de platenspeler bepaalt de kwaliteit van het bronmateriaal. Voor achtergrondmuziek en sfeer is de Sony PS-LX3BT een prima stijlvolle keuze. Echter, wie de stabiliteit en rust in zijn muziek zoekt die vinyl zo uniek maakt, vindt in de PS-LX5BT een duidelijk hoorbare upgrade. Die 100 euro betaal je niet voor extra functies, maar voor een stabielere basis van je geluid.

Fable, de nieuwe adventuregame van Playground Games,verschijnt aankomend najaar op Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc. Dat werd vanavond tijdens de Xbox Developer Direct aangekondigd.

Het was al bekend dat de game naar Xbox en pc kwam, maar nu is dus ook duidelijk dat het spel op release ook voor PlayStation 5 beschikbaar zal zijn. Daarbij weten we nu dus dat Fable ergens aankomend najaar verschijnt. Gedurende de presentatie werd uitgebreid ingegaan op de game, waarbij ook gameplay werd getoond. Hieronder zijn zowel een korte teaser trailer als de complete presentatie te zien - in die presentatie vallen veel meer beelden van de game te zien.

Een eigen held in een grootse wereld

Spelers beginnen de game als een kind in een rustig dorpje. Al snel komen spelers er achter dat ze uit kunnen groeien tot held in het land van Albion. In de beelden zijn magische bossen, drukke dorpjes, complete steden die rondom kastelen zijn gebouwd en andere prachtige omgevingen te zien. De game heeft voor het eerst in de reeks echt een open spelwereld en spelers kunnen dan ook gaan en staan waar ze maar willen.

Spelers bepalen daarbij zelf wat voor soort held ze worden. Men bepaalt het uiterlijk van het personage, de kleding die men draagt en wat het personage zoal doet in het spel. Er zijn zwaarden, men kan magie gebruiken of juist met pijl en boog aan de slag gaan. Daarbij keren er diverse vijanden uit de vorige games terug, waaronder trollen en skeletten. Natuurlijk zijn er ook nieuwe vijanden, waaronder de Cockatrice - een grote, monsterlijke kip.

Net als in de oude games kunnen spelers zich ook vermaken met allerlei randzaken buiten het hoofdavontuur. Denk aan het kopen van een huis - of élk huis - of het vinden van een partner en met ze op date gaan. Het is ook mogelijk om meerdere partners te hebben, of juist te scheiden.

Er zijn meer dan duizend inwoners van Albion, en elk heeft een eigen rol in deze wereld, en een eigen routine. Elk personage is aanspreekbaar - inclusief ingesproken stemmen. Daarbij hebben de acties van spelers ook een groot effect op de andere personages: zo kan de speler een huisbaas worden en die verhuren, of andere inwoners zelfs op straat gooien. Spelers bouwen gedurende het spel een reputatie op, en alle inwoners reageren daar op hun eigen manier op.

Als voorbeeld werd een missie getoond rondom een inwoner - gespeeld door Britse komediant Richard Ayoade - die een middeltje uitvindt om uit te groeien tot een reus. Als spelers er voor kiezen deze reus te doden, blijft het dode lichaam van dit personage op een heuvel liggen, wat volgens de ontwikkelaars de huizenprijzen van het nabijgelegen dorpje beïnvloedt. Op Xbox Wire valt meer informatie over de game te lezen.

Het ontstaan van Fable

De Fable-franchise ontstond op de eerste Xbox-console en werd ontwikkeld door Lionhead Games, dat onder leiding stond van Peter Molyneux – ook bekend van Black & White. Deze adventure-rpg die zich afspeelde in een middeleeuwse fantasiewereld genaamd Albion – gebaseerd op Groot-Brittannië – had als unieke insteek dat spelers zelf bepaalden of ze goede of slechte daden verrichten, en het uiterlijk van het hoofdpersonage veranderde afhankelijk van deze keuzes. Spelers konden zo een koene ridder of een duivelse crimineel worden.

Ook uniek aan de game was dat spelers een levenspartner konden vinden en daarmee zelfs een kind konden krijgen. Daarnaast was een belangrijk onderdeel van het origineel en de diverse vervolgen die zijn verschenen de typisch Britse, droge humor. De Fable-reeks heeft al jaren geen nieuw deel gekregen, tot het aankomende nieuwe deel.

De nieuwe Fable

De nieuwe Fable is al een aantal jaar in ontwikkeling bij Playground Games, tevens de ontwikkelaar van de Forza Horizon-reeks. Deze reboot moet de unieke aspecten van de franchise behouden, maar een nieuwe generatie gamers er kennis mee laten maken, terwijl de hoogstaande graphics van moderne consoles en pc voor een veel gedetailleerdere spelwereld zorgen.