Gebruikt u Facebook? Dan hebt u inmiddels (of krijgt u binnenkort) te maken met Timeline. Deze ‘tijdbalk’ maakt het inzien van alles wat u ooit hebt gepubliceerd – op uw eigen of andermans pagina – eenvoudiger dan ooit. Hoog tijd dus om snel even checken wat u de afgelopen jaren precies hebt geplaatst, voordat iemand anders dat voor u doet…

©CIDimport

Onlangs op een verder niets ter zake doende vereniging; clublid R. wordt door diverse andere clubleden gefeliciteerd met zijn verjaardag en voorzichtig wordt er gehengeld naar een mogelijk rondje ranja. Clubgenoot R. ontkent in alle toonaarden, en niet omdat hij geen rondje ranja wil uitdelen, maar omdat hij niet jarig is geweest. Hoe komt men daar zo bij?

Facebook dus. R. is ooit zo slim of lollig geweest een valse geboortedatum in te vullen en clubgenoten die hem slechts oppervlakkig kennen, maar wel in zijn vriendenlijst op Facebook staan, weten niet dat de info vals is. En hijzelf was het ook al vergeten.

Schrijver dezes zit ter voorbereiding van dit verhaal over Facebook Timeline zijn eigen profiel (‘Profiel bewerken’) maar weer eens te zuiveren op info die hem op welke manier dan ook kan identificeren, en verandert onder ‘Algemene gegevens’ zijn geboortejaar in 1925 (87-jarigen zijn niet interessant voor marketeers). Facebook geeft vervolgens de melding dat dit de laatste keer is dat het geboortejaar veranderd mag worden… En proberen we het toch nog een keer, dan lukt het niet. Facebook geeft de link ‘Waarom kan ik mijn geboortedatum niet wijzigen?’en die leidt naar de pagina ‘Hoe bewerk ik mijn geboortedatum?’ Daarop instructies die niet meer werken.

Dat stinkt.

Van wie zijn die gegevens precies, van de gebruiker of van Facebook? Kennelijk dus niet meer van de gebruiker.

Dat stinkt behoorlijk.

We bladeren de rest van de gegevens door Algemene gegevens, Profielfoto, Vrienden en familie… aldaar de echtgenote en de trouwdatum met de privacyinstelling ‘Alleen ik’. We verwijderen de trouwdatum om meteen een beschuldigende brul van de echtgenote te horen, die op haar eigen pc in de mailbox een melding krijgt dat haar echtgenoot de trouwdatum heeft verwijderd. Hoezo ‘Alleen ik’?

Om maar te illustreren hoe Facebook nog steeds met uw privacy omgaat.

Opleiding en werk, Levensbeschouwing, Kunst en amusement, sport, Activiteiten en interesses, Contactgegevens… alles oningevuld en bovendien maximaal afgeschermd met ‘Alleen ik’, op een e-mail- en webadres na, want helemaal onvindbaar hoef je ook niet te zijn. Relevante info over mij vertel ik zelf wel aan bekenden, dat hoeft Facebook allemaal niet te weten.

Timeline

 Waarom deze stress?
Facebook heeft de feature Timeline geïntroduceerd en al snel werd duidelijk dat daar geen ontkomen aan is. We moeten (!) het allemaal gaan gebruiken. Was het eerst nog optioneel, dat was het al snel niet meer. Eerder hebben we het vriendelijke aanbod weggeklikt, maar er is nog steeds achter te komen wat het is, en wel op https://www.facebook.com/about/timeline. De uitleg van Facebook liegt er niet om. In een ideale Facebook-wereld moeten we alle gebeurtenissen in ons leven – in beeld, geluid en tekst – vast gaan leggen met Tijdlijn. Zodat al onze vrienden onze geboorte kunnen volgen, eerste stapjes, eerste liefde, tweede liefde et cetera, diploma-uitreikingen, sportieve activiteiten, (eerste) huwelijk, vakanties, geboorte van kinderen, favoriete muziek, films, uitgaansgelegenheden, gerechten et cetera.

Wat men daar allemaal parkeert, hangt af van het eigen exhibitionisme, maar een blik helemaal onderaan de Tijdlijn-introductiepagina leert dat reeds vijftien van onze vrienden het gebruiken. Openklikken resulteert in een ontluisterende ervaring, want alle berichten die ooit zijn geplaatst en nooit verwijderd, staan onder elkaar te lezen, keurig in de tijd geplaatst en met álle foto’s, video’s app-activiteiten et cetera. We zien vage ex(?)-vriendjes van dochterlief, net gezette tatoeages van collega’s waar toch al weinig aan te verfraaien was, gruwelijke huwelijkstaferelen…

Hééél snel naar het Helpcentrum (afbeelding 5), want dit willen we zéker niet voor onszelf en we hebben na het activeren van de Tijdlijn – wat dus hoe dan ook gebeurt! – zeven dagen de tijd om deze te filteren op ongewenste inhoud die eerst nog ergens op pagina 100 vergeten verborgen stond, maar nu per tijdspanne direct opvraagbaar wordt.

Geactiveerd

©CIDimport

Eenmaal geactiveerd krijgt u bovenin direct de keuze tussen Rondleiding starten of Nu publiceren. De Rondleiding dus. Die telt zes stappen.

1.

Omslag. Dat is een foto die boven uw (oude) profielfoto wordt getoond.

2.

Alles op één locatie bekijken. Héél compact alles wat u (buiten tekst) op Facebook hebt geopenbaard.

3.

Al je activiteiten bekijken. Alle berichten en activiteiten op Facebook sinds u lid bent geworden.

4.

Ontdek je belangrijkste verhalen opnieuw. Al uw ‘belangrijke verhalen’.

5.

Markeren wat belangrijk is. Spreekt voor zich.

6.

Iets toevoegen wat ontbreekt. Stel u voor dat u de aanschaf van dat te gekke paar stilettohakken vergeten bent in de tijd te situeren…

De stappen

1.

Omslag. Via de knop ‘Omslag toevoegen’ komen we in een venster dat zegt dat het verboden is om banners of reclameuitingen te publiceren. Logisch: die winst wil Facebook gaarne voor zichzelf houden. Vervolgens kan worden gekozen uit een reeds geüploade foto of een nieuw te uploaden foto. Vergeet nooit dat de profielfoto en de omslagfoto openbaar zijn en direct eigendom worden van Facebook.

2. 

Alles op één locatie bekijken. Dit is dus wat vrienden straks direct bij het openen van uw Facebook-pagina van u te zien krijgen. We spotten onze zorgvuldig gefilterde profielinformatie (bijna niks dus), de vriendenlijst, een aantal onschuldige foto’s, maar ook een kaart met daarop de exacte locatie van één van de foto’s. Niets aan te doen behalve het verwijderen van de foto.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

3.

Al je activiteiten bekijken. Da’s de belangrijkste klus. Deze zijn te bewerken in het Activiteitlogboek . Het Activiteitlogboek is echter listig ingericht, want rechtsbovenin is onder ‘Alle’ een dropdownmenu te vinden. Aldaar zijn alle mogelijke geplaatste berichten op soort te filteren: eigen berichten, berichten van anderen, foto’s, video’s, noem maar op . Vinken we alleen foto’s aan, dan zien we dus alle foto’s waarin u getagd bent. Een klikje op het bolletje naast het bericht opent dan een menu waarop u kunt kiezen wat u met het bericht wilt: markeren, toestaan of verbergen op de tijdlijn. Berichten kunnen ook geheel verwijderd worden, of voorzien van een locatie of een andere datum. Letten we op? De datum van gebeurtenissen kunnen we wel veranderen, die van uw geboorte niet. 

4.

Ontdek je belangrijkste verhalen opnieuw. Dat betekent vooral: ontdek welke ‘belangrijkste verhalen’ u in de loop der tijd vergeten bent dat u ze ooit online hebt gezet (dronken tijdens een eenzame winternacht, verliefd op Chersonissos, met z’n allen in de sauna?).

En de rest… Facebook Timeline is leuk voor wie niets te verbergen heeft en grappig genoeg ook een stuk beter te controleren voor wie liever níet alles aan de grote klok wil hangen. Facebook onthoudt uiteraard alles, maar u bent beter in staat om uzelf af te schermen en dat is best prettig. 

Tekst: Michiel Heemskerk

Dit artikel komt uit Computer Idee nummer 8, jaargang 2012

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.