Het leek er even op dat bedrijven deze maand de draad weer konden oppakken. Medewerkers zouden weer iets vaker naar kantoor kunnen komen. Door de toenemende coronagevallen is dit bij menig bedrijf uitgesteld. Thuiswerken blijft het devies. Dat kan vooral voor een IT-afdeling lastig zijn. Dit zijn voor hen de grootste uitdagingen.

Veel verschillende apps en software

Een probleem dat er eigenlijk al was voor het thuiswerken begon, dat is dat er in veel bedrijven allerlei verschillende apps rondzingen. Veel bedrijven maken gebruik van Microsoft Office, maar gebruiken daarbij ook Trello, terwijl Microsoft Teams bijvoorbeeld mogelijkheden heeft om hetzelfde soort borden en lijstjes te maken. Juist omdat er zoveel verschillende apps worden gebruikt, is het moeilijker om grip te houden op waar bedrijfsinformatie staat en dat is weer een groot beveiligingsrisico.

Er is echter ook een type app dat medewerkers juist hard nodig hebben, terwijl IT-afdelingen hier eerder waarschijnlijk niet mee werkten. Het gaat om remote desktop-apps, waarmee een helpdeskmedewerker het scherm van een medewerker kan overnemen. Zeker als je IT-problemen hebt op afstand, dan kan er op die manier handig worden meegekeken naar het probleem. Vaak mist er in een mailconversatie over telefoongesprek belangrijke informatie.

De werkplekwensen van medewerkers

Ineens thuis komen te werken betekent in eerste instantie dat medewerkers hun laptop op de eettafel zetten en aan de slag gaan. Dat is niet bepaald ergonomisch verantwoord. Hoewel de werkplek van een medewerker qua opzet vaak bij een facility-afdeling ligt, luistert dit altijd heel nauw met IT. Ten eerste was corona al een uitdaging qua hardware om direct op te werken: laptops dus. De meest oude laptops werden van stal gehaald om maar de grote vraag aan te kunnen.

Nu het werken vanuit huis echter veel langer duurt dan gedacht, vragen steeds meer medewerkers naar andere IT-oplossingen. Denk bijvoorbeeld aan een monitor of toetsenbord en muis. Op die manier kunnen medewerkers wat meer een eigen thuiskantoortje inrichten. Natuurlijk komt hier wel de nodige administratie bij kijken: wie heeft wat? Daarnaast is het van belang om goed te weten wat de kosten zijn. De IT-afdeling moet hierin keuzes maken voor soms duizenden medewerkers, dus moet er wel voor een goede, duurzame oplossing worden gekozen.

Veilige verbinden via een vpn

De grootste IT-uitdaging van thuiswerken zit hem in de vraag: hoe krijg je mensen veilig op je bedrijfsnetwerk. Over het algemeen heeft zo’n beetje iedereen in Nederland wel een werkende internetverbinding thuis, maar er is meer nodig. Om veilig binnen het bedrijf te surfen is een VPN benodigd. Hierdoor gaat je internet op dat van het bedrijf, waardoor je binnen het bedrijfsnetwerk kunt werken. Dat bedrijfsnetwerk is goed beveiligd en daar maken medewerkers dan gebruik van, ook als ze zelf niet bepaald sterk zijn in het beveiligen van hun eigen internetverbinding.

©PXimport

Aan de andere kant hangt het wel van het type verbinding af of de medewerker goed kan thuiswerken. Doet hij of zij bijvoorbeeld veel met grote videobestanden, dan kan een thuisnetwerk te langzaam zijn. Tegelijkertijd moeten VPN-servers ook worden opgeschaald om de grote aantallen medewerkers die op die wijze binnenkomen goed te kunnen helpen. Zeker toen COVID-19 en de maatregelen hieromtrent begonnen te groeien, hadden veel bedrijven last van trage VPN’s. Opschalen dus, of duidelijk communiceren wanneer de VPN-verbinding essentieel is en wanneer niet.

Informeren over cyberdreigingen

In navolging van VPN is beveiliging een grote uitdaging. Hackers hebben het afgelopen half jaar laten zien dat ze erg smullen van al die nietsvermoedende thuiswerkende mensen. Er wordt enorm veel aangevallen. Juist omdat er bijvoorbeeld oudere laptops zijn uitgegeven die niet meer voldoende worden geupdate, kan er makkelijker een zwakte worden gevonden en uitgebuit. Security-specialisten hebben echter al hun handen vol aan andere moderne manieren van aanvallen, zoals phishingmails en de veiligheid en kracht van de VPN.

Daarnaast is het belangrijk om van multifactorauthenticatie gebruik te maken en medewerkers te helpen herinneren dat een sterk wachtwoord essentieel is. Ook moeten medewerkers goed weten waar ze naartoe moeten als ze denken dat er beveiligingsproblemen zijn. Immers wandelen ze nu niet even makkelijk langs. Richt dus ook iets in waar mensen verdachte omstandigheden online kunnen melden. Waarschuw mensen tot slot ook voor fake news en de manier waarop hackers dat inzetten om mensen in verwarring te brengen waardoor ze minder makkelijk goede keuzes maken.

Klaar voor de toekomst

Als we de afgelopen tijd iets hebben geleerd, dan is dat dat we maar moeilijk kunnen voorspellen wat de toekomst ons gaat brengen. Het is desondanks belangrijk om te zorgen dat de IT-organisatie makkelijk kan meebewegen in een veranderende wereld. Dat betekent niet alleen de juiste leveranciers om je heen verzamelen, maar ook zorgen dat wordt vastgelegd met welke argumentatie een bepaalde keuze wordt gemaakt. Juist als er in paniek ineens wordt thuisgewerkt, is het goed om altijd een naslagwerk te hebben van de besluiten en de afspraken.

Voor IT-afdelingen en medewerkers kan het helpen om te kijken naar digitalisering. Zorg dat zoveel mogelijk bestanden veilig zijn opgeborgen, bijvoorbeeld in de cloud. Zo kunnen medewerkers op afstand bestanden delen die in de cloud staan opgeslagen, in plaats van lokaal. Naast digitalisering kan ook automatisering een optie zijn om naar te kijken voor de toekomst. Zijn er bedrijfsprocessen waarbij computers nog beter kunnen helpen?

Maak tot slot scenario’s voor de toekomst met daarin uitgebreide communicatieplannen. Zo kun je zeker stellen dat ook je medewerkers goed op de hoogte zijn van wat zij moeten en kunnen doen om de beveiliging van de infrastructuur zo optimaal mogelijk te maken.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.