Wie een woning wil bewaken, hoeft niet meteen te investeren in een peperduur videobewakingssysteem. Met een goedkope ip-camera of webcam en het gratis programma iSpy bewaak je je pc ook heel simpel. Houd voortaan op de computer eenvoudig een oogje in het zeil!

Tip 01: Installatie

Voordat je met iSpy aan de slag gaat, is het verstandig om de camera alvast op je computer of thuisnetwerk aan te sluiten. In het geval van een ip-camera prik je een ethernetkabel achterin de behuizing of je meldt het apparaat aan op wifi. Doorloop verder de configuratie-instellingen. Bij recente producten gaat dat meestal via een mobiele app. Een externe webcam sluit je via usb op de computer aan. Indien nodig installeer je hiervoor nog een stuurprogramma. Een groot voordeel van iSpy is dat het met praktisch alle camera’s overweg kan. Het Engelstalige programma is alleen beschikbaar voor Windows. Surf hiernaartoe en klik op Download iSpy. Afhankelijk van je computer maak je een keuze tussen een 32bit- of 64bit-versie van deze freeware. Pak het gedownloade zip-bestand uit en dubbelklik op iSpySetup.exe om de installatie te starten. Door het selectiehokje aan te vinken, ga je akkoord met de voorwaarden. Bevestig met Install en klik na even wachten op Launch om iSpy te openen.

©PXimport

Tip 02: Webcam toevoegen

Zodra je iSpy voor de eerste keer opent, verschijnt er een Engelstalig introductievenster. Lees de informatie door en klik het met OK weg. Je gaat nu eerst een camera aan het programma toevoegen. In het geval van een webcam navigeer je naar Add / Local Camera. Achter Video Device staat de naam van de webcam vermeld. Kies bij Video Resolution de gewenste resolutie. Hoe hoger deze waarde, hoe duidelijker de videobeelden. Houd er wel rekening mee dat scherpe beelden meer opslagcapaciteit vergen. Dat is van belang wanneer je verderop in dit artikel de bewakingsbeelden gaat opnemen. Zorg bij een hoge resolutie dus voor voldoende opslagcapaciteit op de pc. Klik tot slot op OK.

©PXimport

Tip 03: Ip-camera toevoegen

Het toevoegen van een ip-camera is iets lastiger vergeleken met het aanmelden van een webcam. Gelukkig heeft iSpy een uitgebreide database met nagenoeg alle verkrijgbare ip-camera’s. Een voordeel, want je hoeft hierdoor niet allerlei instellingen handmatig op te geven. Ga naar Add / IP Camera With Wizard en typ achter Make het cameramerk, bijvoorbeeld D-Link, Foscam of Edimax. Tijdens het typen verschijnt er een lijstje met cameramodellen. Selecteer het juiste product en klik op Next. Vul daarna de gebruikersnaam en het wachtwoord in. Als je het wachtwoord nooit hebt gewijzigd, vind je de inloggegevens meestal in de handleiding of op de achterkant van de camera. Overigens is het wel veiliger om zelf nieuwe inloggegevens in de camera in te stellen.

Via Next klik je op Scan Local Network. Alle ip-adressen van apparaten binnen je thuisnetwerk verschijnen in beeld. Je wijst het ip-adres van je camera aan en kiest daarna voor Next. Weet je het ip-adres niet, lees dan eerst het kader ‘Ip-adres achterhalen’. Klik op Ja om een overzicht met adressen van de beschikbare videostreams op te vragen. In de meeste gevallen selecteer je de mjpeg-videostream, waarna je klikt op Next.

©PXimport

Ip-adres achterhalen

Tip 04: Camera roteren

Nadat je een webcam of ip-camera hebt toegevoegd, verschijnt er direct een instellingenvenster in beeld. Die moet je volledig doorlopen om het bewakingssysteem correct te configureren. Is dit instellingenvenster onzichtbaar, maar heb je wel beeld? Klik dan met de rechtermuisknop op het videokader en kies voor Edit. Zeker wanneer je meerdere camera’s aan iSpy toevoegt, is het handig om ieder apparaat een eigen naam te geven. Vul bij Name dan ook een logische naam in, bijvoorbeeld tuin of garage. Vaak is het noodzakelijk om het camerabeeld te roteren, bijvoorbeeld wanneer het apparaat aan een muur- of plafondbeugel is bevestigd. Kies in het uitrolmenu achter Transform bijvoorbeeld voor Rotate 180 Flip wanneer je het beeld 180 graden wilt draaien. Tot slot is het verstandig om de verversingssnelheid tijdens opnamen te verhogen. Vul achter When Recording bijvoorbeeld een waarde in van 30.00 om vloeiende videobeelden vast te leggen. Klik op Next.

©PXimport

Tip 05: Bewegingsdetectie

Je komt nu op het tabblad om bewegingsdetectie te configureren. Deze functie is standaard al actief. Zodra iSpy namelijk beweging constateert, kleurt de rand van het videokader rood en is er rechtsboven een opname-pictogram te zien. Je stelt naar eigen wens nog wat zaken in. De freeware ondersteunt verschillende detectieopties. Laat je deze instelling op Two Frames staan, dan vergelijkt iSpy continu de laatste twee frames met elkaar. Zodra het programma afwijkingen constateert, start de opname direct. Deze detectieoptie werkt prima, dus je hoeft hier niets te wijzigen. Via de schuifregelaar onder Trigger Range stel je de gevoeligheid van de bewegingsdetectie in. Begint de opname al wanneer er een blaadje uit een boom valt? Het is in dat geval beter om het linkerschuifje iets naar rechts te bewegen. Bij het onderdeel Detection Zones bekijk je een voorbeeldweergave van de camera. Eventueel laat je iSpy alleen op een specifiek deel van het videobeeld naar beweging speuren. Trek met de muis een rechthoek over het gedeelte dat je wilt controleren. Klik op Next.

©PXimport

Tip 06: Alerts

Zodra iSpy beweging constateert, kan het programma je eventueel alarmeren. Vink zo nodig bovenaan de opties Alerts Enabled en Messaging aan. Bij Mode zorg je dat de optie Movement is geselecteerd. Klik onderaan op Select Action. Zoals je ziet, zijn er diverse mogelijkheden om een alert te ontvangen. Kies voor Play Sound wanneer iSpy bij bewegingsdetectie een geluidsfragment op je computer moet afspelen. Je bevestigt deze keuze met Add en selecteert een wav-bestand op de harde schijf. Klik daarna op OK om dit alerttype te activeren. Je kunt er ook voor kiezen om bij beweging een specifiek bestand op te starten of een website te openen. Voor het ontvangen van een e-mail of sms-bericht is er een betaald iSpy Connect-account vereist, dus deze functies kun je niet zomaar activeren. Klik op Next.

©PXimport

Tip 07: Opname-instellingen

Op het tabblad Recording pas je de opname-instellingen naar eigen wens aan. Belangrijk is dat onder Recording Mode de optie Record on Movement Detection is ingeschakeld. Verder stel je bij Max. Record Time eventueel in hoeveel seconden een opname maximaal mag duren. Op die manier voorkom je dat iSpy loodzware videobestanden opslaat. Geef bij Quality met de schuifregelaar de gewenste videokwaliteit aan. Bij Profile kun je het videoformaat zo nodig aanpassen. De standaardinstelling (H264 MP4) biedt overigens een prima videokwaliteit. Bij het onderdeel Timelapse Recording kun je verder nog video-opnamen op basis van tijdsintervallen maken, al is deze functie voor bewakingsdoeleinden niet zo interessant.

Tip 08: Overige opties

In de resterende tabbladen van het instellingenvenster pas je nog enkele opties aan. Bij gebruik van een zogeheten pan & tilt-camera is het tabblad PZT erg nuttig. Hiermee wijzig je de camerahoek op afstand door de pijltjestoetsen te gebruiken. Verder gebruik je de vergrootglazen om in en uit te zoomen. Ga naar het tabblad Scheduling wanneer je volgens een vast tijdschema wilt opnemen. Via Add selecteer je bij Action met Recording: Start en Recording: Stop de gewenste tijdstippen. Handig is dat je ook afzonderlijke opnamedagen in de week kunt opgeven. Tot slot navigeer je naar het tabblad Storage. Achter Media Location zie je in welke map iSpy de opnamen bewaart. De standaardmap is nogal ongelukkig gekozen, want die bevindt zich diep in het systeem. Klik op de knop met de drie puntjes en Add. Via de knop met de drie puntjes selecteer je een andere locatie. Bevestig je keuze met Map selecteren en klik tweemaal op OK. Achter Media Location selecteer je via het kleine pijltje vervolgens de nieuwe bestandslocatie. Sluit het instellingenvenster met Finish. Alle wijzigingen zijn nu opgeslagen. Voor het activeren van het tijdschema is naderhand nog een extra handeling vereist. Klik met de rechtermuisknop op het videokader en bevestig met Apply Schedule.

©PXimport

Tip 09: Opnamen bekijken

Alle opnamen verschijnen als miniatuurweergaven in het onderste deelvenster. Het programma werkt met de bekende mediaspeler VLC samen om de beelden af te spelen. Je kunt in plaats daarvan ook je eigen mediaspeler gebruiken. Klik met de rechtermuisknop op een miniatuur en kies voor Play in Default Player. De standaard-videospeler op jouw computer opent nu direct de opname, bijvoorbeeld Windows Media Player.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.