Wie een woning wil bewaken, hoeft niet meteen te investeren in een peperduur videobewakingssysteem. Met een goedkope ip-camera of webcam en het gratis programma iSpy bewaak je je pc ook heel simpel. Houd voortaan op de computer eenvoudig een oogje in het zeil!

Tip 01: Installatie

Voordat je met iSpy aan de slag gaat, is het verstandig om de camera alvast op je computer of thuisnetwerk aan te sluiten. In het geval van een ip-camera prik je een ethernetkabel achterin de behuizing of je meldt het apparaat aan op wifi. Doorloop verder de configuratie-instellingen. Bij recente producten gaat dat meestal via een mobiele app. Een externe webcam sluit je via usb op de computer aan. Indien nodig installeer je hiervoor nog een stuurprogramma. Een groot voordeel van iSpy is dat het met praktisch alle camera’s overweg kan. Het Engelstalige programma is alleen beschikbaar voor Windows. Surf hiernaartoe en klik op Download iSpy. Afhankelijk van je computer maak je een keuze tussen een 32bit- of 64bit-versie van deze freeware. Pak het gedownloade zip-bestand uit en dubbelklik op iSpySetup.exe om de installatie te starten. Door het selectiehokje aan te vinken, ga je akkoord met de voorwaarden. Bevestig met Install en klik na even wachten op Launch om iSpy te openen.

©PXimport

Tip 02: Webcam toevoegen

Zodra je iSpy voor de eerste keer opent, verschijnt er een Engelstalig introductievenster. Lees de informatie door en klik het met OK weg. Je gaat nu eerst een camera aan het programma toevoegen. In het geval van een webcam navigeer je naar Add / Local Camera. Achter Video Device staat de naam van de webcam vermeld. Kies bij Video Resolution de gewenste resolutie. Hoe hoger deze waarde, hoe duidelijker de videobeelden. Houd er wel rekening mee dat scherpe beelden meer opslagcapaciteit vergen. Dat is van belang wanneer je verderop in dit artikel de bewakingsbeelden gaat opnemen. Zorg bij een hoge resolutie dus voor voldoende opslagcapaciteit op de pc. Klik tot slot op OK.

©PXimport

Tip 03: Ip-camera toevoegen

Het toevoegen van een ip-camera is iets lastiger vergeleken met het aanmelden van een webcam. Gelukkig heeft iSpy een uitgebreide database met nagenoeg alle verkrijgbare ip-camera’s. Een voordeel, want je hoeft hierdoor niet allerlei instellingen handmatig op te geven. Ga naar Add / IP Camera With Wizard en typ achter Make het cameramerk, bijvoorbeeld D-Link, Foscam of Edimax. Tijdens het typen verschijnt er een lijstje met cameramodellen. Selecteer het juiste product en klik op Next. Vul daarna de gebruikersnaam en het wachtwoord in. Als je het wachtwoord nooit hebt gewijzigd, vind je de inloggegevens meestal in de handleiding of op de achterkant van de camera. Overigens is het wel veiliger om zelf nieuwe inloggegevens in de camera in te stellen.

Via Next klik je op Scan Local Network. Alle ip-adressen van apparaten binnen je thuisnetwerk verschijnen in beeld. Je wijst het ip-adres van je camera aan en kiest daarna voor Next. Weet je het ip-adres niet, lees dan eerst het kader ‘Ip-adres achterhalen’. Klik op Ja om een overzicht met adressen van de beschikbare videostreams op te vragen. In de meeste gevallen selecteer je de mjpeg-videostream, waarna je klikt op Next.

©PXimport

Ip-adres achterhalen

Tip 04: Camera roteren

Nadat je een webcam of ip-camera hebt toegevoegd, verschijnt er direct een instellingenvenster in beeld. Die moet je volledig doorlopen om het bewakingssysteem correct te configureren. Is dit instellingenvenster onzichtbaar, maar heb je wel beeld? Klik dan met de rechtermuisknop op het videokader en kies voor Edit. Zeker wanneer je meerdere camera’s aan iSpy toevoegt, is het handig om ieder apparaat een eigen naam te geven. Vul bij Name dan ook een logische naam in, bijvoorbeeld tuin of garage. Vaak is het noodzakelijk om het camerabeeld te roteren, bijvoorbeeld wanneer het apparaat aan een muur- of plafondbeugel is bevestigd. Kies in het uitrolmenu achter Transform bijvoorbeeld voor Rotate 180 Flip wanneer je het beeld 180 graden wilt draaien. Tot slot is het verstandig om de verversingssnelheid tijdens opnamen te verhogen. Vul achter When Recording bijvoorbeeld een waarde in van 30.00 om vloeiende videobeelden vast te leggen. Klik op Next.

©PXimport

Tip 05: Bewegingsdetectie

Je komt nu op het tabblad om bewegingsdetectie te configureren. Deze functie is standaard al actief. Zodra iSpy namelijk beweging constateert, kleurt de rand van het videokader rood en is er rechtsboven een opname-pictogram te zien. Je stelt naar eigen wens nog wat zaken in. De freeware ondersteunt verschillende detectieopties. Laat je deze instelling op Two Frames staan, dan vergelijkt iSpy continu de laatste twee frames met elkaar. Zodra het programma afwijkingen constateert, start de opname direct. Deze detectieoptie werkt prima, dus je hoeft hier niets te wijzigen. Via de schuifregelaar onder Trigger Range stel je de gevoeligheid van de bewegingsdetectie in. Begint de opname al wanneer er een blaadje uit een boom valt? Het is in dat geval beter om het linkerschuifje iets naar rechts te bewegen. Bij het onderdeel Detection Zones bekijk je een voorbeeldweergave van de camera. Eventueel laat je iSpy alleen op een specifiek deel van het videobeeld naar beweging speuren. Trek met de muis een rechthoek over het gedeelte dat je wilt controleren. Klik op Next.

©PXimport

Tip 06: Alerts

Zodra iSpy beweging constateert, kan het programma je eventueel alarmeren. Vink zo nodig bovenaan de opties Alerts Enabled en Messaging aan. Bij Mode zorg je dat de optie Movement is geselecteerd. Klik onderaan op Select Action. Zoals je ziet, zijn er diverse mogelijkheden om een alert te ontvangen. Kies voor Play Sound wanneer iSpy bij bewegingsdetectie een geluidsfragment op je computer moet afspelen. Je bevestigt deze keuze met Add en selecteert een wav-bestand op de harde schijf. Klik daarna op OK om dit alerttype te activeren. Je kunt er ook voor kiezen om bij beweging een specifiek bestand op te starten of een website te openen. Voor het ontvangen van een e-mail of sms-bericht is er een betaald iSpy Connect-account vereist, dus deze functies kun je niet zomaar activeren. Klik op Next.

©PXimport

Tip 07: Opname-instellingen

Op het tabblad Recording pas je de opname-instellingen naar eigen wens aan. Belangrijk is dat onder Recording Mode de optie Record on Movement Detection is ingeschakeld. Verder stel je bij Max. Record Time eventueel in hoeveel seconden een opname maximaal mag duren. Op die manier voorkom je dat iSpy loodzware videobestanden opslaat. Geef bij Quality met de schuifregelaar de gewenste videokwaliteit aan. Bij Profile kun je het videoformaat zo nodig aanpassen. De standaardinstelling (H264 MP4) biedt overigens een prima videokwaliteit. Bij het onderdeel Timelapse Recording kun je verder nog video-opnamen op basis van tijdsintervallen maken, al is deze functie voor bewakingsdoeleinden niet zo interessant.

Tip 08: Overige opties

In de resterende tabbladen van het instellingenvenster pas je nog enkele opties aan. Bij gebruik van een zogeheten pan & tilt-camera is het tabblad PZT erg nuttig. Hiermee wijzig je de camerahoek op afstand door de pijltjestoetsen te gebruiken. Verder gebruik je de vergrootglazen om in en uit te zoomen. Ga naar het tabblad Scheduling wanneer je volgens een vast tijdschema wilt opnemen. Via Add selecteer je bij Action met Recording: Start en Recording: Stop de gewenste tijdstippen. Handig is dat je ook afzonderlijke opnamedagen in de week kunt opgeven. Tot slot navigeer je naar het tabblad Storage. Achter Media Location zie je in welke map iSpy de opnamen bewaart. De standaardmap is nogal ongelukkig gekozen, want die bevindt zich diep in het systeem. Klik op de knop met de drie puntjes en Add. Via de knop met de drie puntjes selecteer je een andere locatie. Bevestig je keuze met Map selecteren en klik tweemaal op OK. Achter Media Location selecteer je via het kleine pijltje vervolgens de nieuwe bestandslocatie. Sluit het instellingenvenster met Finish. Alle wijzigingen zijn nu opgeslagen. Voor het activeren van het tijdschema is naderhand nog een extra handeling vereist. Klik met de rechtermuisknop op het videokader en bevestig met Apply Schedule.

©PXimport

Tip 09: Opnamen bekijken

Alle opnamen verschijnen als miniatuurweergaven in het onderste deelvenster. Het programma werkt met de bekende mediaspeler VLC samen om de beelden af te spelen. Je kunt in plaats daarvan ook je eigen mediaspeler gebruiken. Klik met de rechtermuisknop op een miniatuur en kies voor Play in Default Player. De standaard-videospeler op jouw computer opent nu direct de opname, bijvoorbeeld Windows Media Player.

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.

Misschien heb je wel eens een vraag gesteld aan een AI-chatbot als ChatGPT, Microsoft Copilot of Perplexity. Maar hoe ontwerp je zelf nu zo'n chatbot? Met de juiste tools is daar zelfs weinig tot geen programmeerwerk voor vereist. We bekijken twee uiteenlopende oplossingen.

Een AI-chatbot is een digitale gesprekspartner die wordt aangedreven door kunstmatige intelligentie. Meestal is de intelligentie gebaseerd op een taalmodel dat is getraind om mensachtige gesprekken te voeren. In tegenstelling tot traditionele op regels gebaseerde chatbots, die alleen vooraf ingestelde antwoorden geven, kan een AI-chatbot vrije tekst begrijpen en ‘natuurlijke’ reacties geven.

In dit artikel kijken we naar het bouwen van een eigen chatbot die je op je desktop of mobiel kunt gebruiken en zelfs op een eigen website kunt plaatsen. We bespreken twee manieren. De eenvoudigste is een no-code chatbotplatform dat het AI-gedeelte achter de schermen afhandelt en je via een gebruiksvriendelijke interface laat bepalen hoe de gespreksflow verloopt. Typische voorbeelden zijn Chatfuel en Chatbot voor zakelijke toepassingen. Daarnaast zijn er de meer toegankelijke Poe en Coze, die we hier behandelen. Onze tweede oplossing is technischer, maar flexibeler. Daarbij gebruik je de Application Programming Interface (API) van een AI-taalmodel om de AI-functionaliteit in je eigen omgeving te integreren. Hiervoor werken we graag met de online omgeving Google Colab.

Poe

Laten we starten met een gebruiksvriendelijke optie: het no-code chatbotplatform Poe (www.poe.com). Je kunt hier ook de app voor desktop of mobiel downloaden en installeren, met vrijwel dezelfde interface en functies als in de browser. De eerste keer maak je een account aan of meld je je aan met je Google- of Apple-account. Via Bots and apps kun je met allerlei AI-chatbots praten, maar in dit geval willen we vooral een eigen chatbot maken. Concreet gaat het om het creëren van een eigen ‘persona’ binnen een gekozen AI-model. Zo’n persona kun je zien als het perspectief, de rol of identiteit die je een AI-bot meegeeft.

Klik hiervoor op Create +. Je krijgt nu verschillende opties, zoals Image generation bot, Video generation bot en Prompt bot. Wij kiezen dit laatste.

Creatie

Je hoeft nu eigenlijk alleen maar een onlineformulier in te vullen. We doorlopen kort de belangrijkste onderdelen. Naast het gekozen bottype moet je een naam verzinnen. Omdat deze deel uitmaakt van de url, kies je bij voorkeur een originele, korte naam in kleine letters. Voeg ook een beschrijving toe, die zichtbaar is voor gebruikers van je bot.

Bij Base bot selecteer je een geschikt AI-model, bijvoorbeeld Claude-Haiku-3, GPT-4o-mini, GPT-5 of Grok-4. Afhankelijk van het model gelden er soms beperkingen. Poe-abonnees krijgen doorgaans uitgebreidere toegang tot de duurdere modellen.

Bij Prompt beschrijf je nauwkeurig en uitgebreid hoe de bot moet reageren. De optie Optimize prompt for Previews kun je uitgeschakeld laten. Vul bij Greeting message een welkomstwoord in dat de bot bij elke start toont. Het onderdeel Advanced kun je eigenlijk ongemoeid laten, maar interessant is wel dat je bij Custom temperature het ‘creativiteitsgehalte’ van de bot kunt instellen: hoe hoger de waarde, hoe creatiever en onvoorspelbaarder.

Bij Access kies je de zichtbaarheid van je bot. Wellicht is Only people with the access link de handigste optie, waarna de url zichtbaar wordt en je deze kunt verspreiden. Klik bovenin op Edit picture en kies of ontwerp een passend pictogram. Is alles ingevuld, klik dan onderin op Publish. Je bot is nu klaar voor gebruik. Om je bot te bewerken, hoef je deze maar bij Bots and apps te selecteren en via het knopje met de drie puntjes op Edit te klikken. Ook de optie Delete is beschikbaar.

GPT's van OpenAI

Binnen de omgeving van OpenAI (https://chat.openai.com) kun je ook je eigen AI-chatbots maken, de zogeheten GPT’s. Hiervoor heb je wel een plusabonnement nodig (23 euro per maand). Je bent daarbij ook beperkt tot de GPT-modellen van OpenAI, maar je kunt je creaties wel delen via een link of in de GPT-store.

In het kort werkt dit als volgt. Meld je aan en klik links op GPT’s. Klik rechtsboven op + Maken. Via Configureren stel je alles handmatig in, maar via Maken kan het ook ‘al converserend’. Beschrijf kort wat je GPT moet doen en voor wie. Laat de tool een naam en profielfoto voorstellen en beantwoord de vragen om toon en werking af te stemmen. Test je GPT in de preview en ga daarna naar Configureren, waar je naam, beschrijving, instructies en gespreksopeningen ziet. Bij Kennis kun je bestanden uploaden zodat je GPT ook informatie uit je eigen documenten haalt. Via Nieuwe handeling maken koppel je eventueel acties aan externe API’s, gebruik alleen API’s die je vertrouwt. Bevestig met Maken en bepaal hoe je je GPT deelt: Alleen ik, Iedereen met de link of GPT-winkel (in een zelfgekozen categorie). Rond af met Opslaan. Je kunt de link (https://chatgpt.com/g/<code><naam>) daarna kopiëren en verspreiden. Via GPT’s / Mijn GPT’s kun je eerder gemaakte GPT’s bewerken of verwijderen.

Je kunt ook je ook eigen ‘chatbots’ (GPT’s) ontwerpen, gebruiken en met anderen delen.

Poe biedt ook geavanceerdere mogelijkheden als een Server bot-type (waarmee je ook andere API’s kunt aanroepen). Via Knowledge base kun je verder eigen informatiebronnen toevoegen waaruit de bot kan putten. Voor complexere bots gebruiken we toch liever het no-code platform Coze (www.coze.com) dat veel extra opties kent. Meld je aan met je Google-account, klik op + Create in de linkerkolom en daarna op + Create bij Create agent.

Coze

Coze gebruikt de term agent in plaats van bot om duidelijk te maken dat je er een digitale assistent mee kunt maken die niet alleen met een AI-model antwoorden geeft, maar ook geheugen of context kan gebruiken en meerdere kanalen kan bedienen, zoals een website of een Discord-server, maar zover gaan we hier niet.

Vul een passende naam voor je bot of agent in en schrijf een korte maar duidelijke omschrijving, bijvoorbeeld “Deze bot haalt allerlei informatie uit onze eigen documenten rond computerbeveiliging.” Laat Personal geselecteerd bij Workspace en klik linksonder op het knopje om een geschikt pictogram te uploaden of klik op het sterretje om er een te laten genereren. Klik daarna op Confirm.

Uitwerking

Je komt nu in je dashboard waar je de bot verder vorm kunt geven. Ontwerp de persona door in het linkerdeelvenster een uitvoerige omschrijving van de bot in te vullen. Optimaliseer deze omschrijving snel met het blauwe knopje Auto Optimize prompt rechtsboven. Na bevestiging met Auto-optimize werkt Coze meteen een geoptimaliseerde prompt uit voor de persona. Klik op Replace om deze te gebruiken. In het rechterdeelvenster kun je je bot direct testen. De antwoorden komen uit de kennisdatabank van het geselecteerde model (zoals GPT-4o).

Wil je dat de bot ook uit eigen bronnen put, dan moet je deze eerst uploaden. Dit doe je in het middelste deelvenster, bij

Knowledge, waar je uit Text, Table en Images kunt kiezen. Klik op het plusknopje bij bijvoorbeeld Text en daarna op Create knowledge. Selecteer Text format en geef een naam aan je informatiebundel. Je kunt data ophalen uit bronnen als Notion of Google Doc, maar wij kiezen voor Local documents om eigen bestanden te uploaden. Klik op Create and import en versleep de gewenste documenten naar het venster. Klik daarna op Next (3x) en wat later zijn je documenten verwerkt. Rond af met Confirm en met Add to Agent rechtsboven. Je vindt je informatiebundel nu terug bij Knowledge en de bot put voortaan (ook) uit deze gegevens.

Om je bot beschikbaar te maken, klik je rechtsboven op Publish en daarna op Confirm. Je kunt hem op diverse platformen publiceren, onder meer in de Coze Agent Store. Selecteer een passende categorie en bevestig met Publish.

Extra's

Daarnaast biedt Coze nog diverse andere nuttige opties, zoals talrijke plug-ins. Klik hiervoor op het plusknopje bij Plugins of gebruik het A-knopje om automatisch geschikte plug-ins te laden op basis van je persona-beschrijving. Deze kun je meteen inzetten, eventueel na optimale afstelling via het tandwielpictogram.

API-sleutels

No code-platformen als Poe en Coze zijn handig, maar wil je meer flexibiliteit en schrik je niet terug voor enige basiscodering, dan werk je beter met de API van een AI-model. Deze fungeert als tussenpersoon die je script en de AI-dienst laat communiceren via een set regels en commando’s. We gaan uit van de API van OpenAI (GPT) en maken eerst een sleutel aan om de API-interface te gebruiken. Ga naar https://platform.openai.com/api-keys, meld je aan met je account (zoals Google) en klik op +Create new secret key. Geef de sleutel een naam, bijvoorbeeld aibot, en klik op Create secret key. Klik daarna op Copy en bewaar de sleutel op een veilige plek. Rond af met Done: de sleutel is nu toegevoegd. Je kunt deze hier op elk moment ook weer intrekken.

Interactie

Een snelle manier om een script te maken dat deze API aanroept, is via het gratis Google Colab (https://colab.research.google.com), een online notitieboek voor Python. Meld je aan met je Google-account, klik op + Nieuw notebook of ga naar Bestand en kies Nieuw notebook in Drive, en geef het ipynb-bestand (Interactive PYthon NoteBook) een zinvolle naam. Het notebook wordt automatisch in je Google Drive bewaard en is bereikbaar via het pictogram met de oranje cirkels.

Klik nu op + Code voor je eerste codecel, waarmee je de OpenAI-bibliotheek installeert:

!pip install openai

Voer dit uit met het pijlknopje en klik vervolgens op + Code voor de tweede cel met de volgende code:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

response = client.chat.completions.create(

    model="gpt-3.5-turbo",

    messages=[{"role": "user", "content": "Wat weet je over Haarlem( Nederlands)?"}]

)

print(response.choices[0].message.content)

Je laadt hierbij eerst de geïnstalleerde Python-bibliotheek en zet je geheime sleutel in de clientconfiguratie. Vervolgens stuur je een chataanvraag naar OpenAI en bewaar je het antwoord in de variabele ‘response’. Vervolgens haal je de tekst van het (eerste) antwoord op en druk je dit af in de uitvoer van de code-cel.

Eigen chatbot

 We gaan nu een stap verder en maken er een heuse chatbot van die via een while-lus een doorlopend gesprek kan voeren:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

messages=[

    {"role":"system","content":"Je beantwoordt elke prompt leuk, maar correct, met een rijmschema zoals ABAB of ABBA"}]

while True:

  user_input=input("Jij:")

  if user_input.lower() in ["stop","exit","quit"]:

    break

  messages.append({"role":"user","content":user_input})

  response=client.chat.completions.create(

      model="gpt-4o",messages=messages)

  bot_reply=response.choices[0].message.content

  print("Bot:",bot_reply)

  messages.append({"role":"assistant","content":bot_reply})

Zolang de gebruiker geen stopwoord invoert, blijft de lus actief. De bot antwoordt in de stijl en taal die je zelf hebt vastgelegd in de systeemrol (zie coderegel 3). Met de methode-aanroep messages.append voeg je telkens een nieuw bericht van zowel de gebruiker (user) als de bot (assistant) toe aan de gespreksgeschiedenis.

Mocht je ergens een fout hebben gemaakt in je script, dan is de kans groot dat je via de knop Fout uitleggen nuttige feedback krijgt en met de knop Accepteren (en uitvoeren) de fout zelfs automatisch kunt laten verbeteren.

In het kader ‘Mooi gepresenteerd’ lichten we kort toe hoe je dit script bijvoorbeeld ook op een eigen webpagina kunt laten draaien.

Mooi gepresenteerd

Je Colab-script werkt, maar het oogt niet fraai en je wilt het natuurlijk mooi gepresenteerd met anderen delen. Dit doe je het makkelijkst met Gradio, een opensource-Python-bibliotheek waarmee je snel een webinterface rond je script bouwt. Installeer en importeer daarvoor eerst Gradio in je Colab-omgeving:

!pip install -q gradio

import gradio

Via www.kwikr.nl/colabcode vind je de code (als py-bestand) waarmee je rond het Colab-script met Gradio een eenvoudige webinterface genereert. Deze verschijnt in je Colab-omgeving, maar je krijgt ook een publieke url te zien waar je de interface rechtstreeks kunt openen (https://<code>.gradio.live).

Dankzij de volgende aanroep in de laatste coderegel kunnen bezoekers van deze webpagina je chatbot-script ook als PWA-app op hun pc bewaren en starten:

demo.launch(share=True,pwa=True)

Een alternatief is deze webpagina via een <iframe>-instructie in de html-code van je eigen site op te nemen:

<iframe src=https://<code>.gradio.live></iframe>

Gradio heeft een eenvoudige webinterface gecreëerd voor ons chatbotscript.