Kun je een kinderzitje op een e-bike monteren? Ja, in principe wel. Maar het is wel zaak om voor aankoop even uitgebreid te controleren of het stoeltje dat jij op het oog hebt ook op jouw model fiets past.
Kinderzitjes kunnen soms wel en soms niet passend op een elektrische fiets worden gemonteerd. Laten we eerst even kijken naar de twee algemene opties voor kinderzitjes. Ze zijn namelijk bedoeld voor montage achter op de bagagedrager of hangend aan het stuur. Bij een e-bike heb je vaak net wat minder vrije keuze welk soort stoeltje je kunt gebruiken.
Zit de display-unit van jouw elektrische fiets in het midden op het stuur, dan wordt het lastig om een kinderzitje op het stuur te monteren. De kans is dan groot dat je niet meer bij het display kunt om je fiets in te stellen. Bovendien loop je het risico dat kinderen het leuk vinden om tijdens het rijden op de knopjes (of het aanraakscherm) te drukken. Dat is toch beduidend minder praktisch. Een aan het stuur gemonteerd kinderzitje kan wel worden gemonteerd op e-bikes waar het display aan de zijkant van het stuur zit.
Een achterzitje kan weer niet altijd boven de bagagedrager worden gemonteerd. In veel gevallen (vooral bij wat oudere modellen e-bikes) zit daar de batterij namelijk in verwerkt, wat bij het plaatsen van een zitje tot montageproblemen leidt. Sommige fabrikanten bieden een systeem aan waarbij je zo’n stoeltje dan toch nog kunt monteren. Ook zijn er kinderzitjes die speciaal voor e-bikes ontworpen zijn, en dan met name voor montage achterop.
Als het display op jouw fiets in het midden is gemonteerd, is een zitje aan het stuur niet ideaal.
Goed controleren voor aankoop
Je zult dus goed moeten nagaan of een beoogd stoeltje daadwerkelijk op jouw fiets past. In de praktijk betekent het dat het wellicht verstandig is om met fiets en al een bezoekje te brengen aan een winkel in de buurt die kinderzitjes voor (elektrische) fietsen verkoopt. Daar lopen mensen rond die weten wat wel en niet gaat werken, en wat eventuele mogelijkheden zijn voor jouw fiets.
Heb je eenmaal een passend exemplaar gevonden, dan is er toch nog iets waar je op moet letten: check of jouw fiets een achterwielmotor heeft. Als dat het geval is, is een stoel op de bagagedrager ook minder aanbevelenswaardig. Er komt dan een hoop gewicht op het achterwiel alleen te staan, wat in extreme gevallen tot stuurproblemen kan leiden.
Tip van de dag: kies een bij elkaar passende e-bike én kinderzitje.
Veiligheid
Houd ook het aspect veiligheid in het vizier. Als je zelf een helm draagt op de fiets, is het niet onverstandig om ook een passende kinderhelm aan te schaffen voor je kind. Een elektrische fiets rijdt immers beduidend sneller dan een regulier exemplaar. Voel je je daar minder op je gemak bij, dan staat niets je in de weg om simpelweg wat minder snel te rijden.
Wil je helemaal op safe spelen wat betreft kinderzitjes, gebruiksgemak en veiligheid? Kijk dan eens naar de moederfiets, die een aantal fabrikanten sowieso in het assortiment heeft. Niet alleen zijn daar moeiteloos achterzitjes op te monteren, ook hebben ze een extra lage instap voor makkelijk op- en afstappen. Een dubbele standaard maakt het neerzetten van je fiets extra stabiel, terwijl de extra verstevigde bagagedrager bij uitstek geschikt is voor het plaatsen van een kinderzitje.
Bovendien is voorzien in extra ruimte tussen het stuur en het zadel, waardoor ook een kinderzitje aan de voorkant prima werkt dankzij extra bewegingsruimte. Kortom: heb je nog geen e-bike, maar ben je wel van plan er een aan te schaffen én daarop je kids mee te nemen? Dan is de moederfiets eigenlijk de meest voor de hand liggende optie. En soms kom je ook zomaar een papa-fiets tegen. Even navragen bij je verkooppunt wat er zoal beschikbaar is.
Weet je nog niet welk type e-bike je moet hebben? In de onderstaande video helpen we je uit de brand!
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.
We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.
Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.
Doe maar een grammetje van het gebruikelijke
High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.
Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.
Genoeg te lachen
Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.
De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.
Sneller, groter, Higher On Life
Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.
De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.
Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.
Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.
Een bad trip, technisch gezien
Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.
De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.
Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.
De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.
Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.
High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.
6,9
Oké
Conclusie
Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.
Plus- en minpunten
Vaak genoeg voldoende grappig
Skateboard versoepelt de formule
Meer variatie in wapens en content
Veelal overtuigend stemmenwerk
Grotere hubwerelden voelen zielloos
Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
Grafisch geen hoogstandje
20-02-2026 14:02
Door: Tom KauwenbergOverdag schrijver en producent in games en tech, 's nachts een gevaar op de Sea of Thieves of als je support in Overwatch. Romantiseert het gerikketik van toetsenborden ongeacht tijdstip.Meer van deze auteur >
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.
Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.
Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."
Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.
De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.
Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.
Bungie komt binnenkort met Marathon
Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.
De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.
