Als je hebt besloten om te investeren in een e-bike wil je verrassingen op het gebied van onderhoudskosten graag voorkomen. Door regelmatig zelf onderhoud uit te voeren in combinatie met een servicebeurt bij de fietsenmaker kun je de kosten redelijk beheersbaar houden.

Periodiek onderhoud aan je e-bike bespaart kosten

Een e-bike heeft meer zorg en onderhoud nodig dan een normale fiets. Naast het reguliere onderhoud krijg je te maken met zaken als de accu, het display en het aandrijfsysteem. Hoe vaker je e-bike gebruikt, hoe meer (duur) onderhoud er nodig is. De meeste kosten, zoals voor nieuwe banden en remblokjes, blijven vaak binnen de perken. Sommige onderdelen kunnen echter duurder zijn om te vervangen. Specialistische vakkennis is daarbij soms vereist. Plan in ieder geval jaarlijks een onderhoudsbeurt bij de fietsenmaker in om problemen te voorkomen. Reken hiervoor op 80 tot 150 euro per jaar.

Display en accu: geef extra aandacht aan de contactpunten

Een bekend euvel is dat de aansluiting van de accu en display storingen vertoont. Gelukkig is dit vaak eenvoudig zelf op te lossen. Het probleem zit meestal in de contactpunten, die onder invloed van vuil en vocht niet goed aansluiten. Een snelle en effectieve oplossing is contactspray (WD-40) waarmee de aansluitpolen worden ingespoten. Vooral wanneer je de display en accu regelmatig loskoppelt, kunnen vuil en vocht zich eenvoudig ophopen, wat tot storingen kan leiden. Als je e-bike vaak buiten staat, is het bovendien verstandig om een beschermhoes te gebruiken voor je display. Hiermee bescherm je het display tegen weersinvloeden en verleng je de levensduur.

©MD | ID.nl

Accu: regelmatig gebruik verlengt levensduur

Gebruik je e-bike regelmatig is het advies, zodat de accu wordt geactiveerd door het proces van ontladen en laden. Als je de e-bike toch voor een langere periode niet gebruikt, zorg er dan voor dat de accu ongeveer 40 tot 50 procent is opgeladen. Een accu die lang niet wordt gebruikt, kan namelijk in een 'slaapstand' raken, waardoor hij niet meer oplaadt. Bij zorgvuldig gebruik hoef je tussentijds geen accu aan te schaffen en kun je eenvoudig 6 tot 8 jaar van de originele accu genieten.

Fietsbanden: juiste bandendruk voorkomt slijtage

De banden van een e-bike slijten in de regel nauwelijks. Gemiddeld kun je met een set banden tussen de 6000 en 10.000 kilometer rijden. Wel is een juiste bandenspanning essentieel: het voorkomt onnodige slijtage, verbetert je comfort en verhoogt de veiligheid. In de praktijk rijden veel e-bikers echter op te zachte banden, waardoor ze sneller slijten. Voor een optimale bandendruk moet je 4 bar aanhouden. Controleer de bandendruk om de paar weken met een goede fietspomp met drukmeter.

Ketting: goede smering verlengt levensduur

Als je een fiets hebt met een gesloten kettingkast, kun je die het best door de fietsenmaker laten schoonmaken en smeren. Een fiets met een derailleursysteem of een halfopen kettingsysteem vraagt om regelmatig onderhoud en dit kun je wel zelf doen. Na een aantal regenbuien spoelt het vet van de ketting af en is onderhoud noodzakelijk. Er zijn verschillende reinigings- en smeermiddelen voor de fietsketting in de handel.

Na het smeren van de ketting is het verstandig om deze zelfs af te nemen met een doek, zodat je geen smeermiddel op je kleding krijgt. Een ketting gaat meestal jaren mee, net als de derailleurwieltjes en tandwielen. Wel is een ketting bij een e-bike eerder aan vervanging toe dan bij een 'normale' fiets. Bij slijtage moeten zowel de ketting als de tandwielen vervangen worden, wat vaak meer dan honderd euro kost. Vergeet ook bij een fiets met snaaraandrijving niet om af en toe de riem schoon te maken met een belt cleaner.

🚲Lees hier meer over schoonmaken van je fiets: Onderhoud aan je e-bike: dit kun je eenvoudig zelf doen

©Hans de Looij

Remmen: zeer belangrijk aandachtspunt

De remmen van een e-bike vragen over het algemeen iets meer zorg dan die van een gewone fiets. Door de hogere snelheid zul je vaker en krachtiger moeten remmen, wat extra slijtage aan de remblokjes betekent. Wanneer de remblokjes slijten, zul dit merken aan de slag van de remhendel. Vaak kun je deze tot aan het handvat inknijpen.

In dat geval kun je de rem met een afstelwieltje bij de remgreep afstellen. De handgreep komt dan weer in de juiste positie te staan en remmen gaat ook weer krachtiger. Het vervangen van remblokjes is voor de handige doe-het-zelver goed te doen. Op den duur zal een fietsenmaker je moeten helpen om de remmen nauwkeurig af te stellen. Zeker de afstelling van hydraulische schijf- en velgremmen vraagt om een professional.  

©Photographer:Martins Melecis

Verkoop: goed onderhouden e-bike levert hoge restwaarde op

De waarde van een nieuwe e-bike neemt door afschrijving de eerste paar jaar snel af. Toch is er goed nieuws voor eigenaren van een elektrische fiets: de vraag naar tweedehands e-bikes groeit hard. Door de populariteit van de e-bike wordt er steeds vaker een aantrekkelijk bedrag aangeboden voor een gebruikte e-bike. De conditie van de accu speelt daarbij een belangrijke rol, want een accu met een hoge restcapaciteit verlengt niet alleen de levensduur van de e-bike, maar verhoogt ook de waarde van de fiets.

Lees hier meer over tweedehands elektrische fietsen: Checklist tweedehands e-bike kopen: dit zijn dé 6 dingen waar je op moet letten.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.