Wolfgang is op dreef. Ze blijven met nieuwe, betaalbare smartphones komen. Veel van deze smartphones hebben een verkoopprijs van rond de honderd euro, waardoor ze zich echt richten op consumenten met een laag budget. Eén van deze smartphones is de Wolfgang AT-AS40W.

De Wolfgang AT-AS40W is opvallend licht

Als je het toestel voor het eerst in je hand neemt, merk je direct dat hij ontzettend licht is. Zelfs als je de accu in de telefoon hebt gestopt, weegt hij maar 140 gram. Dit maakt het vasthouden erg prettig. Het design is verder vrij saai en heeft veel weg van de andere Wolfgang-toestellen. Niet echt innoverend dus. Er zit zoals op elk Wolfgang toestel een zilverkleurige rand die langs het toestel loopt. De achterkant loopt iets af en is van simpel plastic. Natuurlijk ontbreekt, net zoals bij alle andere Wolfgang toestellen, het grote Wolfganglogo niet.

©PXimport

Ook op deze Wolfgang ontbreekt het grote Wolfgang logo niet.

Aan de voorkant zie je een vrij dikke zwarte rand met daarin een vier inch scherm. Die grote dikke rand zie je terug bij veel Wolfgang-toestellen in deze prijsklasse. Het enige echt nieuwe is de camera achterop. Die heeft een prominentere plek gekregen met een zilverkleurige rand eromheen en een stukje glas dat zowel over de lens als over de flitser gaat. Het design van de Wolfgang AT-AS40W is dus op de camera na niet veel anders dan we gewend zijn en daarom wat saai. Maar gezien de prijs klagen we niet.

©PXimport

Je kan met de meegeleverde klepjes zelf kiezen voor een witte of een zwarte achterkant.

Slechte kijkhoek en lage resolutie

Smartphones zoals de Samsung Galaxy S5 of de Apple iPhone 6 hebben geweldige schermen aan boord, maar daar betaal je de volle mep voor. Helaas is dit ook een heel duur onderdeel van je telefoon, waardoor er bij goedkopere telefoons vaak op de beeldschermen bezuinigd wordt. Dat zie je ook terug in deze Wolfgang AT-AS40W. Het scherm van vier inch valt tegen. De kijkhoek is erg slecht. Dit komt waarschijnlijk omdat het scherm wat dieper ligt en dat er op het scherm nog een glazen plaat ligt. Dit zie je ook terug bij andere toestellen van Wolfgang. De kijkhoek hebben ze dus helaas nog steeds niet weten te verbeteren. Ook de resolutie is met 800x480 pixels ook niet hoog, waardoor het beeld niet heel scherp is.

©PXimport

De kijkhoek van het scherm valt flink tegen.

Beperkte prestaties

De prestaties van deze telefoon zijn prima voor de dagelijkse dingen. Je moet er geen zware games op zetten en ook niet te veel apps. De telefoon beschikt over 512MB geheugen en heeft een opslag van vier gigabyte waarvan er 1GB beschikbaar is voor apps.

Wat wel tegenvalt is de accuduur. De telefoon beschikt over een accu van slechts 1200 mAh. Dit is enorm weinig als je het vergelijkt met zijn grotere broers, die vaak meer dan 2000 mAh aan boord hebben. Op zicht is dit geen groot probleem. Door het mindere scherm en de minder goede processor, verbruikt hij minder stroom. Toch zul je als je toepassingen als mobiel internet en GPS aan hebt staan en het toestel vrij intensief gebruikt geen volle dag gebruik op een acculading halen.

©PXimport

Vooral de accu valt tegen: slechts 1200 mAh.

Conclusie

Deze Wolfgang is prima voor iemand die sporadisch zijn smartphone wilt gebruiken voor wat standaard taken als Whatsappen of een spelletje Wordfeud. Ga je hem intensiever gebruiken, dan ga je toch snel ergeren aan een aantal dingen. Hierbij springen voornamelijk het scherm en de accuduur eruit. Wolfgang kan heel goed telefoons maken voor een klein budget, maar met een prijs van honderd euro valt deze Wolfgang een beetje tegen en kan je beter nog even verder sparen voor een telefoon met wat betere specificaties.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.