Sony is goed bezig. Ze hebben inmiddels al menig hart veroverd met hun mooie Z lijn. Op de IFA hebben ze laatst de Sony Xperia Z3 aangekondigd. Een high-end, waterdicht toestel die de concurrentie aangaat met onder andere de Samsung Galaxy S5.

Iets dunner en smaller design

Als je de Sony Xperia Z3 voor het eerst in je handen krijgt, mag je wel even twee keer kijken om het verschil tussen deze en de eerdere Z2 te kunnen ontdekken. Sony heeft ervoor gekozen om weinig aan het design aan te passen. Hier is niets verkeerd aan, het toestel is namelijk prachtig ontworpen.

©PXimport

Het design is ten opzichte van de Z2 niet heel veel aangepast.

De Sony Xperia Z3 is onder andere dunner dan de Z2. Daarnaast zijn de hoeken wat ronder afgewerkt, wordt er voor de randen nog maar één kleur gebruikt en zijn de randen om het scherm smaller geworden. Daarmee is het toestel ook qua formaat iets kleiner geworden dan zijn voorganger, al scheelt dit maar enkele millimeters. Sony heeft wel de glazen achterkant behouden. Dit ziet er uiteraard erg mooi uit, maar is wel heel gevoelig voor vingerafdrukken, vuil en krassen.

Het toestel is beschikbaar in vier verschillende kleuren. Zo kan je kiezen uit de standaard witte of zwarte Z3, maar ook uit groen en koper.

©PXimport

De mooie glazen achterkant is wel heel gevoelig voor beschadigingen en vuil.

Weinig innoverende specificaties aan boord

De Sony Xperia Z3 beschikt net als zijn voorganger over een 5,2 inch full-HD IPS beeldscherm. Het beeldscherm is zo goed als identiek aan die van de Z2, maar Sony heeft er toch een klein verschil in weten te brengen. Dit zit hem in de helderheid. De Z3 bevat volgens Sony hun helderste scherm tot nu toe. Zo is het scherm in alle lichtomstandigheden goed te zien, dus ook in fel zonlicht en dit werkt erg prettig. Naast de hoge helderheid, presteert het beeld ook op de andere punten goed wat ervoor zorgt dat er een mooi beeld ontstaat. Zo is het contrast hoog waardoor kleuren van het scherm afspatten. Wel heeft het scherm een lichte blauwe gloed. Dit valt voornamelijk bij een witte achtergrond op. De witbalans is dus niet geheel goed afgesteld. Gelukkig kan je dit zelf enigszins aanpassen via de instellingen.

Zoals je mag verwachten van een toestel in het topsegment, draait hij werkelijk als een zonnetje. Elke applicatie opent snel en loopt vloeiend. Ook multitasken is uiteraard geen probleem. De processor is dezelfde als die in de Z2, maar de kloksnelheid is iets opgeschroefd van 2,3 naar 2,5 GHz. Hier zal je overigens verder weinig van merken, het is namelijk beide razendsnel.

Ook de camera zal je ten opzichte van de Z2 niet verrassen. Deze is namelijk met 20,7 megapixels hetzelfde gebleven. Wat er wel op vooruit gegaan is, is de camera-knop aan de zijkant van het toestel. Deze is nu soepel in te drukken waardoor je bijvoorbeeld gemakkelijk ook onder water foto's kunt maken, waar Sony bij de Z3 toch flink voor promoot. De foto's die je overdag maakt, zijn overigens van prima kwaliteit. Sony geeft zelf aan dat de camera ook bij slechtere lichtomstandigheden goed foto's kan maken, maar zodra je 's avonds een foto maakt, ontstaat er een hoop ruis die je foto niet ten goede komt.

Nóg waterdichter en een langere accuduur

Wat wel verbeterd is ten opzichte van de Z2, is de waterdichtheid van het toestel. Met wat moeilijke codes geeft Sony aan dat het toestel nu nog waterdichter is. Dat betekent overigens niet dat je langer onder water kan blijven met de Z3 ten opzichte van de Z2. Dit is nog steeds een half uur in een maximale diepte van 1,5 meter in zoet water. Let er uiteraard wel goed op dat alle klepjes goed dicht zitten voor je ermee het zwembad in duikt.

©PXimport

De z3 is nog waterdichter dan zijn voorganger, zolang je de klepjes maar goed dicht drukt.

De Sony Xperia Z3 draait op Android 4.4.4, maar daar overheen heeft Sony wel een eigen schil gelegd. Vele andere merken doen dit ook. Deze schil bevat wat aanpassingen waardoor Android er heel anders uit ziet dan zoals deze standaard wordt geleverd. Sommige schillen zijn zo erg aangepast, dat dit ten koste gaat van de snelheid. Gelukkig is dat bij de Sony schil niet het geval. Deze is vrij licht, waardoor de snelheid van de telefoon wordt bewaard.

Sony heeft niet alleen maar de schil in Android vervangen, maar ook het standaard app-aanbod. De telefoon wordt geleverd met extra apps die je niet standaard op elk toestel krijgt. Zo wordt er een navigatie-app van Garmin en een antivirus van AVG meegeleverd. Of je hier heel blij mee moet zijn, dat is de vraag. Dit kost extra ruimte van je telefoon en het zijn apps die soms voor jouw gebruik compleet overbodig zijn. Gelukkig kan je veel van deze apps wel verwijderen.

©PXimport

Sony heeft over de standaard Android zijn eigen schil gelegd wat je onder andere in het menu terug ziet.

Eén van de grootste kritiekpunten van smartphones is de accuduur. Met veel smartphones red je het amper een dag zonder hem op te laden. Sony beweert dat de Z3 twee dagen kan overleven op één acculading. Dat is een beetje te optimistisch, want na een dag intensief gebruik is er nog ongeveer dertig tot veertig procent van je accu over, wat overigens nog steeds niet verkeerd is. Uit verschillende benchmarks blijkt dat de accuduur van de Z3 die van de Z2 dan ook overstijgt. Dat is vrij knap, aangezien de accu van de Z3 het met 100 mAh minder moet doen. Ze hebben de telefoon dus flink wat energiezuiniger weten te maken.

Conclusie

De Sony Xperia Z3 is ongeveer een half jaar na de Z2 op de markt verschenen. De vraag is: hoeveel kan Sony optimaliseren in zo'n kort tijdsbestek? Zeker als er weinig te optimaliseren valt, aangezien de Z2 al een prachtig toestel is, blijkt dat dit niet zoveel is. Betekent dit dat het een slecht toestel is? Nee, het is zelfs een prachtig toestel, net zoals de Z2. Het is dus aan jezelf om te beslissen of je 150 tot 200 euro extra wilt betalen voor de nieuwste Sony Xperia Z3, of dat je met de iets minder nieuwe Z2 rond gaat lopen. Voor de kleine punten die Sony heeft weten te verbeteren, kan je misschien wel beter dat extra geld in je zak steken.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.